Πάντα η έννοια του θαύματος δίχαζε πιστούς και επιστήμονες. Θεολόγους και τεχνοκράτες. Πολλά από τα θαύματα δικαιολογούνται από την θεϊκή παρέμβαση, όμως πολλά από αυτά η επιστήμη τα εξηγεί επαρκώς χωρίς να δέχεται καθόλου τη συμβολή του Θείου σε αυτά. Η απάντηση στην ερώτηση γιατί πιστεύουμε στα θαύματα είναι αρκετά απλή, γιατί έχουμε ανάγκη να πιστεύουμε σε κάτι ανώτερο από εμάς, να το φοβόμαστε, εμπιστευόμαστε, αλλά και να ελπίζουμε σε αυτό.

Σήμερα τη λέξη θαύμα την έχουμε ταυτίσει με την θεραπεία κάποιας ασθένειας ή της ανέλπιστης τύχης σε κάποιο ατύχημα. Όμως θαύμα είναι οποιοδήποτε γεγονός υπερβαίνει τη φυσική ροή των πραγμάτων και αντιτίθεται στους φυσικούς νόμους.

Σε ολόκληρο τον κόσμο έχουμε συγκεκριμένες κατηγορίες θαυμάτων:

Πρώτη κατηγορία είναι αυτή όπου θαύματα εκδηλώνονται σε ιερά αντικείμενα, όπως εικόνες, αγάλματα, κλπ. Σε αυτές τις περιπτώσεις το συνηθέστερο φαινόμενο είναι αγάλματα και εικόνες να αιμορραγούν ή να δακρύζουν.

Το 1990 σε εκκλησία της Αγίας Ελένης στο Κουινς της Νέας Υόρκης η εικόνα της Αγίας άρχισε να δακρύζει για ένα ολόκληρο μήνα. Περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι παραβρεθήκαν και έγιναν μάρτυρες του γεγονότος.

Το 1995 στην πόλη Τσιβιταβέκια της Ιταλίας, στο ναό του Αγ. Αυγουστίνου, το άγαλμα της Παναγίας αιμορραγούσε. Στο αίμα έγιναν εξετάσεις από ειδικούς όπου διαπίστωσαν πως το αίμα ήταν ανθρώπινο!!

Άλλη περίπτωση θαύματος είναι αυτή που συνέβη το 1995 στο Νέο Δελχί, όπου αγάλματα ινδουιστικών θεοτήτων έπιναν γάλα!!! Μια πιστή προσέφερε ένα κουταλάκι γάλα σε ένα άγαλμα και ω, του θαύματος το γάλα εξαφανίστηκε. Το νέο έγινε γνωστό και είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες πιστοί να παραβρεθούν και να προσφέρουν γάλα στα αγάλματα. Συνολικά 28.000!!! λίτρα γάλα εξαφανίστηκαν.

Πολλές φορές αυτού του είδους τα θαύματα οφείλονται σε κάθε άλλο παρά θεϊκές παρεμβάσεις. Έτσι μπορεί να οφείλονται στην υγροποίηση των υδρατμών(στις περιπτώσεις των εικόνων που δακρύζουν) σε σημεία όπου οι χρωματιστές ρητίνες έχουν μια ξεχωριστή συμπεριφορά, ή ακόμα σε σημεία όπου το ξύλο έχει “σκάσειʼʼ και επιτρέπει τη διαφυγή υγρασίας. Ακόμα οι κόκκινες κηλίδες που εμφανίζονται στον άζυμο άρτο κατά τη διάρκεια του μυστηρίου της Θείας ευχαριστίας οφείλονται, όχι σε θαύμα, αλλά σε ζυμώσεις που προκαλούνται από ένα βακτηρίδιο .

Άλλη μορφή θαυμάτων είναι όταν ιερά πρόσωπα εμφανίζονται μπροστά σε έναν ή περισσότερους ανθρώπους. Η πιο γνωστή περίπτωση είναι η παρουσία της Παναγίας σε τρία παιδιά το Μάιο του 1917. Στο χωριό Φατίμα η Παναγία εμφανίστηκε στα παιδιά και τους είπε πως κάθε 13 του μηνός θα εμφανιζόταν στο ίδιο σημείο και θα τους έδινε προφητείες, με τελευταία φορά τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου. Στις 13 Ιουνίου την παρουσία της είδαν 60 άτομα, στις 13 Ιουλίου την είδαν 5000, ενώ τον Αύγουστο την παρακολούθησαν 20000 άτομα. Στην τελευταία της εμφάνιση παραβρέθηκαν 75.000 άτομα!! Τα παιδιά που είδαν για πρώτη φορά την Παναγία θεωρούνται πλέον από την καθολική εκκλησία άγιοι.

Η εξήγηση των επιστημόνων σε αυτές τις περιπτώσεις είναι απλή. Σύμφωνα λοιπόν με αυτούς οι παρουσίες αυτές δεν είναι τίποτα άλλο παρά αυθυποβολή. Ενώ στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν πολλές ταυτόχρονες μαρτυρίες κάνουν λόγω ακόμα και για μαζική υστερία.

Η τρίτη κατηγορία θαυμάτων περιλαμβάνει ανθρώπους όπου έχουν το Θείο χάρισμα. Ανθρώπους που είναι εν ζωή και μπορούν να θεραπεύσουν ή παρουσιάζουν σημάδια θεϊκής παρέμβασης στο σώμα τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πρώτης περίπτωσης είναι η Όντρι Μαρί Σαντό, η οποία βρίσκεται σε κώμα από τα τέσσερά της χρόνια. Το σπίτι στης Σαντό κατακλύζεται καθημερινά από ανθρώπους που την θεωρούν θαυματουργή και υποστηρίζουν πως γιατρεύει της ασθένειές τους, παρόλο που εκείνη δεν έχει καμιά επαφή με το περιβάλλον.

Στη δεύτερη περίπτωση έχουμε ανθρώπους που παρουσιάζουν στο σώμα τους σημάδια από τα μαρτύρια του χριστού (στιγματικοί). Τα ʽʼστίγματαʼʼ εμφανίζονται εντελώς ξαφνικά σε άτομα βαθιά θρησκευόμενα με συγκεκριμένη ακολουθία. Πρώτα εμφανίζονται φουσκάλες στις παλάμες και τα πέλματα, οι οποίες αιμορραγούν, ενώ στη συνέχεια το ίδιο συμβαίνει και στο μέτωπο το στήθος και την πλάτη. Η αιμορραγία διαρκεί 3-4 μέρες και στη συνέχεια εξαφανίζεται εντελώς ξαφνικά.

Η πρώτη περίπτωση τέτοιων στιγμάτων ήταν στον Αγ. Φραγκίσκο της Ασίζης σύμφωνα με τον οποίο το 1224 την ημέρα του Τιμίου σταυρού, μετά από ένα όραμα που είχε με έναν άγγελο, το σώμα του γέμισε με αυτές της πληγές.

Άλλη διάσημη περίπτωση ήταν αυτή της Τερέζας Νιούμαν από τη Βαυαρία. Η Νιούμαν στα 20 τυφλώθηκε και έμεινε παράλυτη από μια φωτιά ενώ μερικά χρόνια μετά το 1925 μετά από ένα όραμα γιατρεύτηκε. Από εκείνη τη στιγμή και μετά η Νιούμαν άρχισε να εκδηλώνει τα στίγματα. Τα σημάδια εμφανίζονταν κάθε Πέμπτη ενώ εξαφανίζονταν το βράδυ της Παρασκευής. Οι ειδικοί που την εξέτασαν δεν βρήκαν καμιά προφανή αιτία.