Ρεπορτάζ Γιώργος Μαραθιανός

Στόχος λαθροκυνηγών τα κρι-κρι της Σαμαριάς

Μόνο δυο φύλακες αδυνατούν να προστατεύσουν τον εθνικό δρυμό


Μάρτυρες μιας ακόμα απόδειξης ότι «η βλακεία είναι αήττητη» γίνονται το τελευταίο διάστημα φύλακες και επισκέπτες του Εθνικού Δρυμού της Σαμαριάς, οι οποίοι βλέπουν το σπάνιο και προστατευόμενο είδος αγριοκάτσικων «κρι- κρι» που μόνο στην Κρήτη απαντάται να απειλείται με σταδιακό αφανισμό από λαθροθήρες.

Οι ασυνείδητοι κυνηγοί εκμεταλλευόμενοι την, ανεπαρκή έως και ανύπαρκτη, φύλαξη που εδώ και αρκετό καιρό υπάρχει στο δρυμό, μπαίνουν ανενόχλητοι σε αυτόν κυρίως τις βραδινές ώρες και στρέφουν αδίστακτα τις κάννες τους προς τα ανυπεράσπιστα τετράποδα. Αποτέλεσμα όλων αυτών η αρκετά σημαντική μείωση του πληθυσμού των αιγάγρων, ο οποίος παρότι δεν έχει επίσημα καταμετρηθεί, υπολογίζεται ότι υφίσταται κάθε χρόνο «πλήγμα» 150 – 200 περίπου κρι – κρι, τα οποία καταλήγουν είτε σε κάποια κατσαρόλα λόγω του νόστιμου κρέατος τους, είτε σε κάποιο σπίτι ως «στολίδια» κάποιου «μερακλή» από τους ασυνείδητους που τα σκοτώνουν.

Και πώς να μη συμβαίνει αυτό όταν το επίπεδο της φύλαξης στον Εθνικό Δρυμό της Σαμαριάς είναι τραγικά χαμηλό, με τους υπευθύνους του Δασαρχείου Χανίων στο οποίο υπάγεται η περιοχή να κάνουν λόγο για τεράστιες ελλείψεις στο προσωπικό και να τονίζουν χαρακτηριστικά τη διάθεση μονάχα 2 (!!) φυλάκων για την επιτήρηση ολόκληρου του βιότοπου. Είναι, δε, χαρακτηριστικό ότι για να προστατευθεί καλύτερα το είδος των κρι – κρι έχουν μεταφερθεί περίπου 80 ζευγάρια από αυτά στη νησίδα Θοδωρού στον κόλπο των Χανίων, προκειμένου να αποφύγουν τα «δίποδα ζώα» που απειλούν τη ζωή τους και να μπορέσουν εκεί να αναπαραχθούν ανενόχλητα.

Όπως σημειώνει σχετικά με το θέμα ο δασάρχης Χανίων, κ. Βασίλης Κασιωτάκης, «το όλο θέμα της λαθροθηρίας και πιο συγκεκριμένα αυτής που αφορά το σπάνιο είδος του κρι – κρι έχει εντοπιστεί εδώ και περίπου δύο χρόνια», ωστόσο, «κατά το διάστημα των τελευταίων 5-6 μηνών έχει αρχίσει να γίνεται πιο έντονο». Ο ίδιος τονίζει ότι «δε μπορούμε, βέβαια, να ξέρουμε ακριβώς το μέγεθος του προβλήματος αφού ποτέ δεν έχει μετρηθεί ο ακριβής πληθυσμός των κρι – κρι», για να συμπληρώσει, ωστόσο, ότι «ξέρουμε, όμως, ότι υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα το οποίο δημιουργείται κυρίως από τη μεγάλη έλλειψη προσωπικού που χαρακτηρίζει την υπηρεσία μας».

Είναι χαρακτηριστικό, όπως εξηγεί ο κ. Κασιωτάκης, ότι «μέχρι πρότινος είχαμε 6-7 φύλακες για το δρυμό -προσωπικό που αν και πάλι δεν ήταν επαρκές για να καλύψει τις ανάγκες, τουλάχιστον προσέφερε κάποια ασφάλεια- ωστόσο αυτοί συνταξιοδοτήθηκαν και στη συνέχεια δεν αντικαταστάθηκαν με αποτέλεσμα να έχουμε μείνει πλέον μόνο με δύο!!». Συνεχίζοντας ο δασάρχης Χανίων τόνισε ότι «με τόσο προσωπικό είναι ευνόητο ότι δε μπορεί να φυλαχθεί ούτε καν αξιοπρεπώς μια έκταση χιλιάδων στρεμμάτων όπως είναι αυτή που καλύπτει ο βιότοπος», ενώ αναφερόμενος στις κινήσεις που έγιναν από την πλευρά του δασαρχείου προκειμένου να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση σημείωσε ότι «έχουμε απευθυνθεί σε όλους τους αρμοδίους τόσο στην Περιφέρεια όσο και στο Υπουργείο Γεωργίας, ωστόσο, χωρίς να ξέρουμε αν μας αγνοούν ή αν αδυνατούν να κάνουν κάτι για το θέμα, αυτό που βλέπουμε είναι ότι δεν υπάρχει έμπρακτη ανταπόκριση». Κλείνοντας, δε, έκανε λόγο για «ένα διαχειριστικό σχέδιο που συντάχθηκε το 1996 και προέβλεπε κάποιες συγκεκριμένες δράσεις προς την κατεύθυνση της αποτροπής τέτοιων φαινομένων, το οποίο, ωστόσο, για άγνωστους λόγους, δε θεσμοθετήθηκε ποτέ», με αποτέλεσμα πλέον «να περιμένουμε τώρα όλοι να πραγματοποιηθεί μια ειδική περιβαλλοντική μελέτη που έχει εξαγγελθεί και η οποία, αφού καταγράψει ακριβώς το μέγεθος και τα ακριβή στοιχεία της κατάστασης, θα προβλέψει στη συνέχεια και τα απαραίτητα μέτρα για να μπορέσει αυτή να διορθωθεί».

Ο δήμαρχος Σφακίων, κ. Σήφης Λύκος από την πλευρά του, αναφερόμενος κι εκείνος στο θέμα, τόνισε αρχικά ότι «ο Εθνικός Δρυμός της Σαμαριάς αποτελεί ένα τεράστιο «εργαλείο» ανάπτυξης για τη Δυτική Κρήτη και είναι αδιανόητο να μην κάνουμε όλοι ό, τι μπορούμε για να προστατεύσουμε τόσο την πανίδα, όσο και τη χλωρίδα που υπάρχει σε αυτόν». Μιλώντας πιο συγκεκριμένα για την κατάσταση που επικρατεί στο δρυμό σχετικά με τα κρι – κρι, ο κ. Λύκος σημείωσε πως «αυτό που συμβαίνει είναι ότι μπαίνουν στο δρυμό, όταν δεν υπάρχει φύλαξη, κάποιοι που έχουν την άσχημη ιδιοτροπία να σκοτώνουν για τους δικούς τους λόγους ζώα από το προστατευόμενο είδος», πράγμα που κατά τον ίδιο «οφείλεται ασφαλώς και στην έλλειψη παιδείας αυτών που το κάνουν, αλλά πολύ περισσότερο στην ανεπάρκεια της φύλαξης από τις αρμόδιες υπηρεσίες». Συνεχίζοντας, ο κ. Λύκος ανέφερε ότι «το όλο πρόβλημα είναι φυσικό αποτέλεσμα του γεγονότος όχι της κακής διαχείρισης της περιοχής του δρυμού, αλλά της απουσίας γενικά οποιουδήποτε σχεδίου διαχείρισης σε αυτόν», για να εξηγήσει ότι «κάθε χρόνο προσλαμβάνονται εποχιακοί φύλακες ο καθένας από τουςοποίους, ωστόσο, θητεύει το πολύ μήνες για έξι μήνες, με αποτέλεσμα τη μεγάλη έλλειψη προσωπικού και την αδυναμία έστω και στοιχειώδους φύλαξης της περιοχής».

Μια καλή κίνηση για τη βελτίωση της κατάστασης θα ήταν, κατά το δήμαρχο Σφακίων, «η προσθήκη ενός σημαντικού αριθμού επιμελητών – φυλάκων του φυσικού περιβάλλοντος», δουλειά των οποίων θα ήταν «να προστατεύουν την πανίδα από τους λαθροκυνηγούς και τη χλωρίδα από άλλους ασυνείδητους που επεμβαίνουν σε αυτή» και οι οποίοι θα ήταν γενικά το «μάτι» των Αρχών στην ευρύτερη περιοχή των Λευκών Ορέων». Επιστρέφοντας, δε, στα του δρυμού και την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σε αυτόν, ο κ. Λύκος σημείωσε ότι «η Σαμαριά αποτελεί εθνικό δρυμό και οι επισκέπτες πληρώνουν για να την επισκεφθούν, πράγμα που σημαίνει ότι προφανώς έχει κάποια έσοδα που πηγαίνουν στο Υπουργείο Γεωργίας», τα οποία, ωστόσο, «δε μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται στο σύνολο ή έστω σε κάποιο μέρος τους, να μην επιστρέφεται σε αυτόν, με την προσθήκη φυλάκων που θα φροντίζουν να προστατεύουν σε τελική ανάλυση ένα από τα στοιχεία και τους λόγους που εκείνος είναι γνωστός και αποτελεί, μαζί με την Κνωσσό, τα δύο «διαμάντια» του νησιού».