Πρώτος έκανε την εμφάνιση του ο πρόεδρος όπως ορίζει το...πρωτόκολλο. Ακολούθησε ο προπονητής και οι παίκτες. Το σκηνικό λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της Κυριακής στο αεροδρόμιο “Ν. Καζαντζάκης”.

Σκηνικό που τείνει να γίνει αγαπημένη συνήθεια για τους φίλους του Εργοτέλη. Στην θέα των θριαμβευτών του ΟΑΚΑ που ξεπρόβαλαν στην αίθουσα αφίξεων επικρατεί πανδαιμόνοιο. Ολοι θέλουν να σφίξουν τα χέρια, να σηκώσουν ψηλά τους πρωταγωνιστές. Ο Γιώργος Σουλτάτος δεν καταφέρνει να ξεφύγει απʼαυτό το “κύμα” της αγάπης αλλά λίγο τον ένοιαζε. Οι παίκτες έδειξαν να το ευχαριστιούνται και να το διασκεδάζουν. Ο Νίκος Καραγεωργίου σεμνά και ταπεινά... ξεγλίστρησε από τον κλοιό ενώ την αποθέωση γνώρισε και ο Απόστολος Παπουτσάκης ο οποίος περίμενε μαζί με τους υπόλοιπους την αποστολή αφού για επαγγελματικούς λόγους δεν κατέστη δυνατόν να βρεθεί στην Αθήνα για το παιχνίδι.

Πάρα το προχωρημένο της ώρας ο κόσμος έδειχνε... εκστασιασμένος. Η νίκη επί του Παναθηναϊκού δεν θα μπορούσε από το να πανηγυριστεί όπως ακριβώς αρμόζει σε μια τέτοια περίσταση. Κι όσο για τα συνθήματα; Το μήνυμα που δόθηκε στους παίκτες ήταν ξεκάθαρο. “Εργο, ζούμε ΟΥΕΦΑ να σε δούμε”. Τρελό; Οχι και τόσο αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Εργοτέλης φέτος έχει πετύχει απίστευτα αποτελέσματα.

Μια ομάδα που έχει μετά τους τρεις τους τεως ΠΟΚ τις περισσότερες εκτός έδρας νίκες (και τι νίκες...) δικαιούται να κάνει όνειρα. Φιλοσοφημένη άποψη που την εξέφρασε κάπως διαφορετικά ο πρόεδρος της ομάδας Γιώργος Σουλτάτος λίγο μετά την άφιξη της αποστολής στο Ηράκλειο. “Ολοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα στο όνειρο. Το ίδιο και οι ομάδες” είπε ο πρόεδρος απογειώνοντας τους φίλους της ομάδας αλλά ταυτόχρονα φρόντισε να πατήσει και λίγο το...φρένο για να μη χαθεί ο έλεγχος του τιμονιού. “Μʼαυτή τη νίκη κάναμε το πιο σημαντικό βήμα για την παραμονή μας.

Έχουμε πλέον ένα προβάδισμα αλλά πρέπει να προσέξουμε στα πέντε ματς που απομένουν και να βλέπουμε το καθένα ξεχωριστά”.

Οι Ντάλτονς και οι άλλοι φίλοι της ομάδας αποθέωσαν όλους τους ποδοσφαιριστές. Πρώτον απʼόλους τον χρυσό σκόρερ Ντράγκαν Νατσέφσκι αλλά και όλους τους υπόλοιπους. Αυτός που ξεχώριζε ήταν ο Τζούνιορ ο οποίος σε αντίθεση με τους συμπαίκτες του φορούσε την φόρμα ενώ οι υπόλοιποι ήταν ντυμένοι με το κοστούμι της ομάδας. Μάγκες στο γήπεδο, μοντελάκια εξω απʼ αυτό. Οπως και να τους δεις ομως αυτό που πάνω απʼ όλα διαπιστώνεις είναι ότι ο Εργοτέλης είναι ΟΜΑΔΑ. Οι παίκτες είναι ενωμένοι κι αυτό το έδειξαν πριν από τη σέντρα στο ΟΑΚΑ όταν μαζεύτηκαν στο κέντρο και έδωσαν όρκο για θετικό αποτέλεσμα. Το πίστευαν και το έκαναν πράξη. Δεν φοβήθηκαν ούτε μετά την αποβολή του Ογκνιένοβιτς.

Μαζί διασκέδασαν και την Κυριακή το βράδυ αν και υπήρχαν κάποιοι όπως ο Κορδονούρης για παράδειγμα που προτίμησε να μείνει στο σπίτι για να απολαύσει ξανά και ξανά τις ωραίες στιγμές του ΟΑΚΑ. Στιγμές που όπως έλεγε και την Κυριακή το βράδυ ο Ιβάν -ο...τρομερός- Τάσιτς δεν τις ζεις και κάθε μέρα. “Τον Παναθηναϊκό μπορεί να τον κερδίσεις στην έδρα του μια φορά, άντε δυο. Είναι μεγάλη ομάδα όμως κι εμείς αποδείξαμε ότι έχουμε καλή ομάδα” είπε ο Σέρβος κι έδωσε το σύνθημα “Lets go party” (πάμε να το γιορτάσουμε).

Η προχθεσινή βραδιά ανήκε ετσι κι αλλιώς στον Εργοτέλη. Οι φίλοι του έζησαν μοναδικές στιγμές και παρακαλούσαν να μην ξημερώσει για να μην χαθεί το όνειρο.

Τα όνειρα όμως δεν χάνονται. Ο Εργοτέλης έχει το δικαίωμα να κάνει και μάλιστα πάρα πολλά.

Και εν τέλει όποιος δεν ονειρεύεται δεν ζει...