Αθλητική βία

Μπορεί το θέμα της -λεγόμενης- αθλητικής βίας να έχει γίνει βαρετό για τους φιλάθλους, όμως παραμένει στην πρώτη σειρά της επικαιρότητας. Αδόκιμος ίσως ΜΠΟΡΕΙ το θέμα της -λεγόμενης- αθλητικής βίας να έχει γίνει βαρετό για τους φιλάθλους, όμως παραμένει στην πρώτη σειρά της επικαιρότητας. Αδόκιμος ίσως και ατυχής, ο όρος «αθλητική βία», αλλά κάπως έτσι πρέπει να διαχωριστεί από αντίστοιχα φαινόμενα που παρατηρούνται σε άλλους τομείς της καθημερινότητας μας.

Είναι αλήθεια ότι στην τρέχουσα σεζόν, που αισίως βρίσκεται στην 24η αγωνιστική, τα πράγματα είναι καλύτερα απ' ό,τι προηγούμενες χρονιές. Παρά τα «χοντρά» λάθη της διαιτησίας δεν προκλήθηκαν εκτεταμένα επεισόδια, ούτε είχαμε πολλές ασχήμιες, όπως παλιότερα που η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου. Ο κίνδυνος πάντως να εκδηλωθούν ακραίες ενέργειες ελλοχεύει ανά πάσα στιγμή γι' αυτό και τα μέτρα, που από καιρό έχουν εξαγγελθεί, δεν πρέπει πάλι να μείνουν στα λόγια. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα με τις κάμερες και την τοποθέτηση κλειστού κυκλώματος στα γήπεδα, κάτι που ακούμε επισήμως -από υπουργικά χείλη- καμιά 15αριά χρόνια... και τίποτα δεν έχει γίνει. Να εφαρμοστεί -επιτέλους- μαζί με εκείνο του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, που επανέλαβε χτες ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Ορφανός, αμέσως μετά τη συνάντηση του με τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Έτσι ίσως γλιτώσουν και μερικοί ανεγκέφαλοι τη σκληρή εμπειρία της φυλάκισης, που προβλέπει η νέα, πολύ αυστηρή νομοθεσία. Και θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι άρχισαν οι πρώτες έντονες διαμαρτυρίες οπαδών για την κράτηση συντρόφων τους που εξετράπησαν εντός κι εκτός γηπέδων. Αναρτήθηκαν πανό το περασμένο Σαββατοκύριακο και ακούστηκαν συνθήματα υπέρ της «λευτεριάς» τους, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιοι «πονούν» για τις καταδίκες και ενδεχομένως ανησυχούν για τη δική τους τύχη...

ΠΑΥΛΟΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ

ΩΡΑ ΓΙΑ ΣΠΟΡ