Του Γιώργου Μαραθιανού

Με την ελπίδα ότι θα είναι, βάσει της αναλογίας θέσεων και αιτήσεων που έχουν υποβληθεί, ο ένας στους δέκα που θα καταλάβει μια θέση στο δημόσιο σχολείο, προσήλθαν το Σαββατοκύριακο στα εξεταστικά κέντρα οι 72.000 περίπου καθηγητές που συμμετείχαν στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Οι υποψήφιοι, αν και στην πλειονότητα τους, όπως ανέφεραν στην «Π», δεν κατάφεραν να βρουν χρόνο για να προετοιμαστούν όσο εκείνοι θα ήθελαν, έκαναν λόγο –ειδικά όσοι έχουν συμμετάσχει ξανά σε διαγωνισμούς- για ελαφρώς δυσκολότερα και πιο εξειδικευμένα θέματα και τόνισαν τη σημασία που έχει για την αύξηση των πιθανοτήτων κάθε υποψηφίου, πέρα από το διάβασμα, και η γενικότερη συμμετοχή του στις εξελίξεις.

Ο πρώτος από τους υποψήφιους που μίλησαν στην «Π», ο κ Κώστας Αδικημενάκης, αφού τονίζει ότι «δεν είχα ιδέα τι να περιμένω αφού δεν έχω ξαναδώσει στον ΑΣΕΠ και δε γνώριζα ακριβώς τη διαδικασία», κάνει λόγο για «γενικά δύσκολα θέματα και περισσότερο για κάποιον που, λόγω έλλειψης χρόνου, όπως εγώ δεν έχει καταφέρει να προετοιμαστεί πάρα πολύ καλά». Μιλώντας πιο συγκεκριμένα ο κ. Αδικημενάκης σημείωσε ότι «παρόλα αυτά μπορώ να πω ότι κάποια από τα ζητούμενα, ειδικά αυτά που αφορούσαν σε πολλαπλή επιλογή, ήταν αρκετά βατά» και τα οποία «ενδεχομένως σε κάποιον ο οποίος έχει ξαναδώσει και γνωρίζει κάπως τη διαδικασία να έδιναν κάποιες παραπάνω πιθανότητες επιτυχίας».

Η κ. Βίκυ Χατζοπούλου από την πλευρά της, υποψήφια κι αυτή για μια θέση στο δημόσιο σχολείο, κάνει επίσης λόγο για το ότι «δεν κατάφερα, λόγω χρόνου κυρίως, να προετοιμαστώ αρκετά κατάλληλα με αποτέλεσμα να μη μπορώ να δώσω μια πλήρη απάντηση σχετικά με το κατά πόσο τα θέματα ήταν βατά», συμπληρώνοντας επίσης πώς «το γεγονός ότι δεν έχω ξαναδώσει εξετάσεις στον ΑΣΕΠ δε μου επιτρέπει να ξέρω αν τα ζητούμενα ήταν περισσότερο εξειδικευμένα από άλλες χρονιές». Ωστόσο, η ίδια αναφέρει ότι «από αυτά που ακούω μάλλον ήταν κάπως πιο απαιτητικά φέτος τα πράγματα» και προσθέτει ότι «εντύπωση μου, παρόλα αυτά, είναι ότι μπορεί κάποιος να έχει αρκετά καλές πιθανότητες ακόμα και αν δεν είναι τέλεια διαβασμένος, αρκεί να βρίσκεται μέσα στο πνεύμα της διαδικασίας».

Η Μαρία, έπειτα, επίσης υποψήφια στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, δε φάνηκε να διαφοροποιείται από τους προηγούμενους σημειώνοντας αρχικά ότι «είχα ξαναδώσει και πρόπερσι στον ΑΣΕΠ και συγκριτικά με τότε τα θέματα νομίζω ότι ήταν αρκετά δυσκολότερα σήμερα». Χαρακτηριστικά τονίζει ότι «κάποια από αυτά ήταν αρκετά απαιτητικά με αποτέλεσμα να αναγκαστώ να συμπληρώσω μερικά χωρίς να τα γνωρίζω», ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο ότι «υπήρχαν αρκετά ερωτήματα πολλαπλής επιλογής τα οποία είναι «δίκοπο μαχαίρι» και τα οποία δεν αφήνουν πολλά περιθώρια σε κάποιον για να ξέρει τι να περιμένει μετά».

Προχωρώντας, η επόμενη από τους υποψήφιους που μίλησαν στην «Π» σχετικά με το διαγωνισμό ήταν η κ. Σοφία Διακάκη. Η κ. Διακάκη τόνισε κι εκείνη από την πλευρά της το γεγονός ότι «παρά το ότι τα θέματα βρισκόταν πάνω κάτω στο πνεύμα που όλοι περιμέναμε, αυτά ήταν αρκετά δύσκολα» και συμπλήρωσε ότι «έχοντας ξαναδώσει στο διαγωνισμό, αυτό που μπορώ να πω συγκριτικά με τότε είναι ότι τώρα τα ζητούμενα ήταν κάπως πιο εξειδικευμένα». Σημείωσε, δε, ότι «πέρα από το διάβασμα και τη σωστή προετοιμασία, βοηθάει αρκετά κάθε υποψήφιο να είναι ενημερωμένος σχετικά με τις κάθε είδους εξελίξεις», στεκόμενη ιδιαίτερα «στον τομέα της τεχνολογίας και του ίντερνετ που οι γνώσεις του οποίου παρέχουν ένα ακόμα πλεονέκτημα σε όποιον τις διαθέτει».

Κλείνοντας, ο τελευταίος από τους υποψήφιους που μίλησαν στην «Π», ο Φώτης, διαφοροποιήθηκε σχετικά με τους προηγούμενους, σημειώνοντας μεν κι εκείνος ότι «τα θέματα ήταν κάπως δύσκολα και απαιτούσαν αρκετά καλό διάβασμα», τονίζοντας, ωστόσο, ότι «κάνοντας μια σύγκριση με άλλες χρονιές που έχω ξαναδώσει μπορώ να πω ότι δεν υπήρχαν μεγάλες διαφορές, αφού σε άλλα ζητούμενα τα πράγματα ήταν ευκολότερα από παλιότερα και σε κάποια άλλα ήταν δυσκολότερα». Υπογράμμισε, δε, κι εκείνος τη «μεγάλη βοήθεια που νομίζω ότι προσφέρουν στις εξετάσεις του διαγωνισμού τυχόν ευρύτερες γνώσεις του κάθε υποψηφίου» και υπερτόνισε τη σημασία του «μεγάλου εμποδίου που οι περισσότεροι από τους υποψήφιους πρέπει να υπερπηδήσουν για να πετύχουν και το οποίο δεν είναι άλλο από έλλειψη χρόνου για να προετοιμαστούν κατάλληλα».