Της Λίλιαν Δαφερμάκη

Με το βλέμμα στραμμένο στο Συμβούλιο της Επικρατείας είναι εκατοντάδες συμπολίτες μας, καθώς αύριο συζητείται η προσφυγή που έχουν καταθέσει διεκδικώντας να ακυρωθεί η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, που προβλέπει τη διακοπή του συνόλου των ταφών στο νεκροταφείο του Αγίου Κωνσταντίνου. Ήδη οι προσφεύγοντες έχουν κατακτήσει μια πρώτη νίκη, πετυχαίνοντας μέχρι την συζήτηση της υπόθεσης να μην διακοπούν οι ενταφιασμοί στους οικογενειακούς τάφους.

Ωστόσο, ο βασικός στόχος είναι να ανατρέψουν την επίμαχη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, που μπλοκάρει τις ταφές στο παλαιό νεκροταφείο.

Συγκυριακά το όλο θέμα αναμένεται να συζητηθεί σε μια ιδιαίτερη κρίσιμη περίοδο καθώς η λειτουργία του νέου νεκροταφείου στον Άη Γιάννη, έχει αποδειχτεί ότι εμφανίζει σοβαρότατα προβλήματα με ευθύνη και της δημοτικής Αρχής, που αφενός δεν φρόντισε να αντιμετωπίσει εγκαίρως κατασκευαστικά προβλήματα που ανακύπτουν, ενώ παράλληλα δε διασφάλισε βασικές υποδομές για την εξυπηρέτηση των πολιτών.

Σε κάθε περίπτωση, μετά και την εξέλιξη αυτή, οι συμπολίτες μας οι οποίοι προσφεύγουν κατά της επίμαχης απόφασης του δημοτικού συμβουλίου, υποστηρίζουν ότι η ανάγκη ικανοποίησης του αιτήματος τους είναι πιο ώριμη από ποτέ. Να θυμίσουμε ότι, η συζήτηση της προσφυγής είχε προγραμματιστεί για τις 18 του Οκτώβρη, ωστόσο αναβλήθηκε επειδή σύμφωνα με το νόμο, όλες οι υποθέσεις πέντε μέρες πριν και πέντε μέρες μετά τις εκλογές, δεν συζητούνται, προκειμένου να ολοκληρωθεί η εκλογική διαδικασία και να γίνει η τελική ανάρτηση των αποτελεσμάτων.

Όπως είναι γνωστό, τρία είναι τα βασικά επιχειρήματα στα οποία έχουν τεκμηριώσει τη θέση τους αυτή οι δεκάδες Ηρακλειώτες οι οποίοι συνυπογράφουν την προσφυγή, και ζητούν να μην τους στερηθεί η δυνατότητα τους να χρησιμοποιούν τους οικογενειακούς τάφους των προγόνων τους. Το πρώτο στηρίζεται στο γεγονός ότι προεδρικά διατάγματα και κοινές υπουργικές αποφάσεις, καταλήγουν στο συμπέρασμα πως, η παραχώρηση τάφων, οποιασδήποτε κατηγορίας και ειδικά οικογενειακών, δεν ανακαλείται ειδικά όταν έχει γίνει χρήση του ταφοπεδίου, και για μεγάλο χρονικό διάστημα… Παράλληλα η απαγόρευση της χρήσης των συγκεκριμένων τάφων, προκαλεί το συναίσθημα των δικαιούχων τους, αφού αποτελεί την τελευταία κατοικία συγγενικών τους ανθρώπων. Όπως χαρακτηριστικά υποστηρίζουν, « συνδεόμεθα εντεύθεν με βαθείς συναισθηματικούς δεσμούς και ο ενταφιασμός και τα σχετικά με αυτόν, εμπίπτουν στο χώρο της θρησκευτικής ελευθερίας της θρησκευτικής συνειδήσεως το οποίο κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα…». Παράλληλα ξεκαθαρίζεται ότι οι τάφοι τριετούς χρήσεως καλύπτουν τη συντριπτική πλειοψηφία του χώρου του νεκροταφείου, και με την διακοπή της χρήσης τους, ένα σημαντικό μέρος της επιβάρυνσης του κοιμητηρίου σταματά. Μετά την εξέλιξη αυτή το δημοτικό συμβούλιο, δεν τεκμηρίωσε την κρίση του για την απαγόρευση του ενταφιασμού, στους οικογενειακούς τάφους.

Επίσης ένα τρίτο βασικό επιχείρημα συνδέεται με το γεγονός ότι, η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου ψηφίστηκε ως θέμα εκτός ημερησίας διατάξεως, χωρίς την ολομέλεια των μελών του Σώματος. Όπως υποστηρίζουν, «κατά την πάγια νομολογία τα συλλογικά όργανα διοίκησης πρέπει να αποφασίζουν μόνο επί των θεμάτων της ημερησίας διατάξεως. Επί του θέματος μη αναγεγραμμένου σε αυτή, δύναται να ληφθεί απόφαση μόνο όταν παρίσταται το σύνολο των τακτικών μελών του συλλογικού οργάνου, και δεν προβληθεί αντίρρηση. Εν προκειμένω στην ημερησία διάταξη ήταν αναγεγραμμένο μόνο το θέμα της κατάρτισης του κανονισμού λειτουργίας των δημοτικών κοιμητηρίων… Και παρά ταύτα ελήφθη απόφαση για την κατάργηση των ταφών στα κοιμητήρια του Ηρακλείου, ενώ το θέμα δεν είχε συμπεριληφθεί στην ημερήσια διάταξη, και ψηφίστηκε ενώ απουσίαζαν οι σύμβουλοι Λυρώνης, Μιχελογιαννάκης Τζωρακοελευθεράκης….».