Του Γιώργου Μαραθιανού

Η περίοδος είναι η κατάλληλη, ο καιρός ευνοϊκός, τα δέντρα φορτωμένα, κι αν παρʼ όλα αυτά το μόνο που λείπει σε κάποιον για να αρχίσει και τη φετινό ράβδισμα και μάζεμα των ελιών είναι οι εργάτες, για μία ακόμα φορά η λύση έρχεται από το εξωτερικό. Κι αν το μυαλό κάποιων πηγαίνει αμέσως προς… Χανιώπορτα, μάλλον αυτοί δεν έχουν ποτέ ακούσει η διαβάσει κάτι για την αδιάλειπτη από το 1999 παρουσία του αρχαιολόγου Σταμάτη Λυμπερόπουλου και της - διαφορετικής κάθε φορά σύνθεσης- ομάδας του αποτελούμενης από Γερμανούς επισκέπτες, οι οποίοι κάθε τέλος του χρόνου αφήνουν στην άκρη τους χάρτες και τα σακίδια και για δυο μέρες πιάνουν τις βέργες και συμμετέχουν στο…λιομάζεμα!

Έτσι, λοιπόν, και πριν από μερικές μέρες οι περίπου 20 Γερμανοί – μέλη της οργάνωσης «Thomas Morus Akademie», με τη συνδρομή ντόπιων κατοίκων και την καθοδήγηση του κ. Λυμπερόπουλου, έδωσαν στο χωριό της Ελιάς τη γερμανική εκδοχή της «τελετουργίας» του ραβδίσματος και του μαζέματος και φάνηκαν τόσο να το απολαμβάνουν ιδιαίτερα, όσο και να το εξασκούν σαν γνήσιοι κρητικοί αγρότες.

Ένας από αυτούς, ο γιατρός Gotz Sandmann, ο οποίος έφτασε στην Κρήτη παρέα με τη γυναίκα του, την κόρη του και τις δίδυμες εγγονές του ήταν ο πρώτος που μίλησε στην «Π» για αυτή την εμπειρία. «Είναι η πρώτη φορά που ζω κάτι τέτοιο» τονίζει, συμπληρώνοντας στη συνέχεια ότι «για μένα όλο αυτό είναι σαν μια διαδικασία μάθησης της παράδοσης, του τρόπου ζωής και γενικότερα του χαρακτήρα της χώρας σας και των ανθρώπων της». Μιλώντας, δε, για τις ελιές και το αν τα καταφέρνει καλά με όλη αυτή τη διαδικασία που απαιτείται για το μάζεμα τους, ο κ. Sandmann δε φάνηκε να προβληματίζεται καθόλου σημειώνοντας ότι «ο κ. Λυμπερόπουλος έχει φροντίσει να μας τα δείξει όλα αναλυτικά και αυτή τη στιγμή κάνουμε ότι μπορούμε για να τα εφαρμόσουμε». Αναφερόμενος., έπειτα, ο κ. Sandmann στους Κρητικούς και στη φιλοξενία τους υπογράμμισε ότι «όλοι είναι πολύ φιλικοί και φιλόξενοι, πράγμα που μπορεί μεν να το γνωρίζαμε πριν καν έρθουμε εδώ, ωστόσο όταν το ζεις άμεσα είναι πολύ διαφορετικά».

Το ίδιο ενθουσιασμένη φάνηκε και μια εκ των γυναικών του γκρουπ, η κ. Brigitte Buck, η οποία αφού μιλά για «μια φοβερή εμπειρία που περίμενα πως και πως για να τη ζήσω από την πρώτη στιγμή που έμαθα γιʼ αυτή», συμπληρώνει ότι «δεν είναι μόνο ότι μαθαίνει κανείς τόσα πολλά πράγματα για τη χώρα σας, τον πολιτισμό σας και τους ανθρώπους σας, αλλά και το ότι «όλα αυτά μας προσφέρουν την ευκαιρία να ζήσουμε κάτι πολύ ξεχωριστό το οποίο θα θυμόμαστε για πάντα». Η κ. Buck, δεν παρέλειψε κι αυτή από την πλευρά της να μιλήσει για την κρητική φιλοξενία κάνοντας λόγο για «υπέροχους ανθρώπους και περιβάλλον», τη μοναδικότητα των οποίων «έχω προλάβει να τη διαπιστώσω, έστω κι αν είμαι εδώ μόνο δύο μέρες».

Μια από τις πιο πληθωρικές παρουσίες στην όλη διαδικασία, τώρα, και μοναδική πηγή ενέργειας για όλους αποτέλεσε ο 82χρονος κ. Hamann Bergmann, ο οποίος δε χάνει ευκαιρία να διαφημίζει τη χώρα μας και με ιδιαίτερη ευχαρίστηση τονίζει ότι «είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι εδώ γιατί, έστω κι αν έχω ξανάρθει άλλες δύο φορές, κάθε φορά είναι ξεχωριστή και πολύ ιδιαίτερη για μένα». Μιλώντας για την εμπειρία του «μαζέματος» -στην οποία σημειωτέον συμμετείχε πλήρως- ο κ. Bergmann έκανε λόγο για «μια φοβερή ανάμνηση που θα έχουμε από την Ελλάδα», και για την οποία «ευχαριστούμε πολύ τον οργανισμό μας που μας δίνει την ευκαιρία να τη ζήσουμε» και συμπλήρωσε ότι «αν και έχω ταξιδέψει σε πολλές χώρες, πρώτη φορά κάνω κάτι τέτοιο και είμαι ενθουσιασμένος». Χαρακτηριστική ήταν, δε, και η δική του αναφορά στο τρόπο με τον οποίο τους αντιμετωπίζουν οι ντόπιοι κάτοικοι του χωριού, με τον κ. Bergmann να σημειώνει ότι «παρόλο που εγώ δεν μιλάω καθόλου ελληνικά κι εκείνοι δε μιλούν καθόλου ξένες γλώσσες συνεννοούμαστε άψογα» και να συμπληρώνει ότι «το γεγονός πως ακόμα και μʼ αυτές τις δυσκολίες μας φιλοξενούν τέλεια νομίζω ότι τα λέει όλα».

Η κ. Sibylle Franke, τέλος, δικαστής στο επάγγελμα, ήταν μια ακόμα από τους ενθουσιασμένες φυσιογνωμίες του γκρουπ που δέχτηκαν να μιλήσουν στην «Π» για αυτή τους την πρωτότυπη εμπειρία. Η κ. Franke, λοιπόν, αφού δήλωσε έκπληκτη από «το πόσο καλόκαρδοι και ανοιχτοί άνθρωποι είναι οι Έλληνες», μίλησε για «μια μοναδική εμπειρία την οποία είχα να ζήσω από παιδί και για την οποία ευχαριστώ πολύ την Κρήτη και τους ανθρώπους της που μου την προσέφεραν». Επικεντρώνοντας στην όλη διαδικασία του μαζέματος η κ. Franke εξήγησε ότι «τέτοιες πρωτοβουλίες μας δίνουν τη δυνατότητα να ανακαλύπτουμε σιγά σιγά την Κρήτη και τις συνήθειες της» και «μας κάνουν να θέλουμε να έρθουμε ξανά εδώ για να περάσουμε το ίδιο όμορφα όπως τώρα που τις ζούμε».



Η «ψυχή» της ομάδας



«Κινητήριος μοχλός» αυτής της ομάδας και ο άνθρωπος που αναλαμβάνει κάθε χρόνο να οργανώσει αυτή την ιδιαίτερη πρωτοβουλία δεν είναι άλλος, όπως αναφέρθηκε και πριν, από τον κ. Λυμπερόπουλο. Ο κ. Λυμπερόπουλος είναι αρχαιολόγος στο επάγγελμα και αποτελεί επί σειρά ετών συνεργάτη της οργάνωσης «Thomas Morus Akademie” της Κολωνίας η οποία ανήκει στην καθολική Εκκλησία και αριθμεί 30000 μέλη. Όπως σημειώνει ο κ. Λυμπερόπουλος, «έχουμε πάρει αυτή την πρωτοβουλία από το 1999, και για έβδομη συνεχόμενη χρονιά θα πάρουμε μέρος σε μια πληθώρα δραστηριοτήτων που αφορούν ελληνικά θέματα με κορυφαίο αυτό της ετήσιας συμμετοχής του γκρουπ για δύο μέρες στο «λιομάζεμα» και τη «μύηση» του με αυτή την ξεχωριστή εμπειρία στην Κρήτη και τον τρόπο ζωής της».

Ο κ. Λυμπερόπουλος εξηγεί στη συνέχεια ότι «σκεφτήκαμε πώς θα ήταν μια καλή ευκαιρία οι Γερμανοί να γνωρίσουν ένα προϊόν καθαρά ελληνικό όπως είναι αυτό του λαδιού και το οποίο, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να έχει για την Ελλάδα τη σημασία που έχει το πετρέλαιο για τους Άραβες». Έτσι, λοιπόν, ανάμεσα σε μια σειρά από άλλες εκδηλώσεις και δραστηριότητες που θα πάρει μέρος το γκρουπ –στη σύνθεση του οποίο μπορεί κανείς να συναντήσει από γιατρούς και δικαστικούς μέχρι και καθηγητές γυμνασίου και πανεπιστημίου- θα…ρίξει και φέτος παραδοσιακά τις ελιές του, αφού πρώτα «τους έγινε από μένα στο ξενοδοχείο που μένουμε μια παρουσίαση με slights η οποία περιελάμβανε τα πάντα για τις ελιές, από την ιστορία τους μέχρι και τον τρόπο που πρέπει να δουλέψουν για να τις μαζέψουν».

Μιλώντας, δε, για τον τρόπο με τον οποίο οι Γερμανοί φαίνονται να αντιμετωπίζουν όλη αυτή την εμπειρία, ο κ. Λυμπερόπουλος τονίζει χαρακτηριστικά ότι «η διάθεση που δείχνουν είναι κάτι το φανταστικό και θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω μέχρι και ενθουσιασμό» και αφού ευχαρίστησε και τους ντόπιους για τη συνδρομή τους σε ό, τι χρειάστηκε όλη αυτή η ξεχωριστή ομάδα, σημείωσε ότι «όλοι είμαστε πολύ χαρούμενοι που τα καταφέραμε και φέτος να έρθουμε και ελπίζουμε και του χρόνου να είμαστε καλά για να το επαναλάβουμε».