Της Mαρίκας Kατσιρντάκη
Ένα ωραίο παράδειγμα για τη συμπεριφορά μας προς τους εχθρούς μας, απ’ ό,τι διαβάζουμε πάντα:
Ο Λουδοβίκος ο ΙΒ’ της Γαλλίας, πριν ανέβει στο θρόνο, είχε πολλούς εχθρούς. Όταν έγινε βασιλιάς έκανε ένα κατάλογο ονομαστικό, όλων των εχθρών του και δίπλα από τον καθένα έβαλε ένα σταυρό. Όταν τούτο έγινε γνωστό, όλοι αυτοί οι εχθροί του βασιλιά προσπάθησαν να φύγουν μακριά, γιατί νόμισαν ότι ο Λουδοβίκος θα τους θανάτωνε. Ο βασιλιάς όμως έτρεξε και τους καθησύχασε, εξηγώντας τους ότι, με τον σταυρό δίπλα στο κάθε όνομα, δεν είχε άλλο σκοπό από το να του θυμίζει ότι ο Χριστός στο Σταυρό συγχώρεσε τους εχθρούς Του, ώστε ποτέ να μην τον καταλάβει το μίσος και η επιθυμία της αντεκδίκησης.
Δεν θα είναι διόλου άσκοπο να μιμηθούμε κι εμείς τον βασιλιά Λουδοβίκο, όταν η αντιπάθεια, ο φθόνος και το μίσος έρθουν να μας σπρώξουν σε λόγια και πράξεις απρεπείς.
Ας θυμούμαστε τη στιγμή εκείνη, που φορτωμένοι ένα αμαρτωλό παρελθόν ήρθαμε στο σταυρό του Χριστού και ακούσαμε από τα χείλη του λυτρωτή μας το “ας είναι συγχωρημένες οι πολλές σου αμαρτίες” (Λουκά ζ’ 48).
Τότε, δεν θα δυσκολευόμαστε να συγχωρούμε στους συνανθρώπους μας τα σφάλματά τους. Τότε ακόμη, πολύ εύκολα θα μπορέσουμε να δουλαγωγήσουμε τον εαυτό μας για να μην εκδηλωθεί σε λόγια και πράξεις αντεκδίκησης. Αν κάνουμε διαφορετικά, κινδυνεύουμε να κατηγορηθούμε για αχαριστία. Ενδέχεται ν’ ακούσουμε από τον Χριστό τα λόγια: “Δεν έπρεπε κι εσύ να ελεήσεις τον δούλο σου, όπως Εγώ σε ελέησα; (Ματθ. ιη’ 33).
Ας θυμούμαστε αυτή την παραβολή και ποτέ να μην αμελούμε την συγχώρηση στους εχθρούς μας, γιατί ούτε το “Πάτερ ημών δεν θα μπορούμε να προφέρουμε..
Εχθροί - μισούντες αλλήλους.
Δύο εχθροί, λέει ο Αίσωπος, ταξίδευαν στο ίδιο πλοίο, ο ένας καθισμένος στην πλώρη και ο άλλος στην πρύμνη. Κάποια στιγμή ξέσπασε μια τρομερή τρικυμία και το πλοίο κινδύνευε να βουλιάξει. Στην πιο δύσκολη λοιπόν στιγμή και ενώ το πλοίο άρχισε να υποχωρεί και να νικιέται από την αγριεμένη θάλασσα, ο ταξιδιώτης που βρισκόταν στην πρύμνη φώναξε στον καπετάνιο:
- Ε, καπετάνιο. Ποιό μέρος του πλοίου θα πρωτοβυθιστεί;
- Φαίνεται, η πλώρη, απάντησε ο καπετάνιος.
- Μπράβο, είπε, γιομάτος ικανοποίηση ο ταξιδιώτης. Που θα πεθάνω, δε με μέλει, φτάνει που θα δω τον εχθρό μου να πεθαίνει πριν από μένα.
Ο Σωλομών γράφει στις Παροιμίες του:
“Ο φθόνος είναι η σαπρία των οστών”.
Ο Παύλος προσθέτει: “Ήμεθα ποτέ και ημείς... μισητοί και μισούντες αλλήλοις” (Παρ. ιδ’ 30, Τίτ. γ’ 3).

