Μετά τις επιτυχημένες εξορμήσεις μας αυτή τη χρονιά εκτός Κρήτης (στα βουνά της Αττικής, στην Αυστρία, στο Καϊμακσαλάν) αποφασίσαμε το διήμερο του Αγίου Μηνά να παραμείνουμε στα “στενά όρια” του νησιού μας.
Η περιοχή των Σφακίων πάντοτε τραβά σαν μαγνήτης τους ορειβάτες στις εξορμήσεις τους. Το τοπίο, η φύση με την αγριάδα της, τα πανέμορφα φαράγγια και τα κακοτράχαλα βουνά είναι το δέλεαρ.
Ανήμερα του Αγίου Μηνά παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, ξεκινάμε για την Αράδαινα. Ο νεφελώδης καιρός του Ηρακλείου μας ακολουθεί ως τις Βρύσες και το Ασκύφου. Ανηφορίζοντας τα Λευκα Ορη, απέναντί μας είναι σκεπασμένα από την ομίχλη. Μετά το Ασκύφου ο καιρός αλλάζει και στο βάθος του πελάγους διακρίνουμε την Γαύδο. Η θάλασσα είναι ήρεμη και ατάραχη.
Το λεωφορείο μας αφήνει λίγο πριν την τεράστια και επιβλητική γέφυρα της Αράδαινας και την διασχίζουμε με τα πόδια. Η θέα κάτω προς την κοίτη του φαραγγιού είναι ανεπανάληπτη. Διασχίζουμε τα καλντερίμια του έρημου χωριού και επισκεπτόμαστε την χαρακτηριστική εκκλησία του Μιχαήλ Αρχαγγέλου.
Κατηφορίζουμε προς την κοίτη του φαραγγιού από το πετρόκτιστο μονοπάτι που ένωνε πριν τη γέφυρα Βαρδινογιάννη το χωριό με την περιοχή της Ανώπολης.
Αποτελεί μια μαγευτική εικόνα αυτό το μονοπάτι από τις δύο πλευρές του φαραγγιού και είναι από τις λίγες φορές που η επέμβαση του ανθρώπου δένει αρμονικά με το μεγαλείο της φύσης (όπως και στα πετρόκτιστα γεφύρια της Ηπείρου).
Το φαράγγι, με κατεύθυνση Βορράς - Νότος, ξεκινά από τα ριζα των Λευκών Ορέων και καταλήγει στο Λιβυκό πέλαγος.
Εμείς περπατάμε από το μέσον του ποταμού με κατεύθυνση προς την θάλασσα. Τα πανύψηλα κάθετα τοιχώματά του είναι μαγευτικά. Η τεράστια γέφυρα πάνω, φαντάζει τώρα μικροσκοπική. Η πορεία μας μέσα στην κοίτη του είναι πανέμορφη.
Η ομάδα μας διαχωρίζεται, άλλοι συνεχίζουν μέσα από την κοίτη και χρησιμοποιούν την μεταλλική σκάλα και άλλοι ακολουθούν την πορεία στο “καινουργιοχαραγμένο” μονοπάτι στο ανατολικό πρανες του φαραγγιού.
Μια στάση για μικρή ξεκούραση και προχωρούμε γιατί ο καιρός δείχνει να είναι απειλητικός. Περνάμε από την πηγή του νερού κρυμμένη μέσα στις πικροδάφνες. Στο βάθος μετά από λίγο διακρίνεται η θάλασσα.
Καταλήγουμε στην ερημική παραλία (αυτή την εποχή). Ασπρα μάρμαρα που μας υποδέχονται, ο σκύλος και η γάτα από το παρακείμενο καφενεδάκι.
Απολαμβάνουμε το μπάνιο μας στα πεντακάθαρα νερά του Λιβυκού. Το τοπίο απέναντί μας είναι υπέροχο. Το άνοιγμα του φαραγγιού σαν μαχαιριά που έχει κόψει στα δύο το βουνό και οι ατέλειωτες σπηλιές κατοικία των κατσικιών.
Εδώ πληροφορούμαστε για την κακοκαιρία και τις καταιγίδες που επικρατούν στην υπόλοιπη Κρήτη. Για άλλη μια φορά ο “Θεός του Ορειβατικού” είναι με το μέρος μας.
Διανυκτερεύσαμε στον κοντινό οικισμό του Λύκου. Η βροχούλα που μας δρόσισε δεν ήταν εμπόδιο στο παρεΐστικο γλέντι που ακολούθησε παρά την κούραση της πεζοπορίας.
Η Κυριακή ξημερώνει μ’ έναν ολόλαμπρο ήλιο που το φως του λούζει όλη την περιοχή από το Λύκο ως τα Ασπρα Μάρμαρα και την Γαύδο.
Ακολουθούμε το Ε4 και περνάμε από τον Φοίνικα. Μικρή στάση για να θαυμάσουμε τις τοιχογραφίες στο παραθαλάσσιο εκκλησάκι του. Το παραλιακό μονοπάτι μας οδηγεί στο Λουτρό. Αυτή την εποχή αποτελεί καταφύγιο για όσους θέλουν να γαληνέψουν. Συνεχίζουμε με κατεύθυνση προς τα Σφακιά. Απολαμβάνουμε το μεσημεριανό μπάνιο στην παραλία Γλυκά Νερά. Η παραλία ανήκει σε μας. Ο ήλιος καίει και ψάχνουμε για σκια κάτω από τα ελάχιστα αλμυρίκια της παραλίας.
Το λεωφορείο μας περιμένει στο δρόμο για τα Σφακιά και μετά από μικρή στάση στο Ασκύφου επιστρέφουμε στο Ηράκλειο.
Ο νομός Χανίων μας προσελκύει και την επόμενη Κυριακή 19 Noέμβρη επιδοθήκαμε σε μια διαφορετική εντελώς εξόρμηση.
Σκοπός μας είναι η διάσχιση του φαραγγιού του Δικτάμου στα βόρεια του νομού αυτή τη φορά.
Μια μικρή περιήγηση στο φούριο ΙΤΖΕΔΙΝ που με χαρά είδαμε οτι άρχισαν να το επισκευάζουν. Απολαμβάνουμε τη θέα προς το κόλπο της Σούδας και προς τον τεράστιο όγκο των Λευκών Ορεων. Η ματιά απλώνεται προς τον κάμπο του Αποκόρωνα που τον διασχίζει ο ποταμός Κοιλιάρης. Επισκεπτόμαστε το χώρο της Αρχαίας Απτέρας, σπουδαία πόλη της Δ. Κρήτης στην αρχαιότητα. Στο κέντρο της είναι κτισμένη από τον 11ο αιώνα η Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου της Πάτμου.
Τα ερείπια της ανήκουν στην προελληνική ελληνιστική, ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο. Οι τεράστιες δεξαμενές της διατηρούνται σε άριστη κατάσταση.
Φτάνουμε στο Κατωχώρι αφού περάσουμε από τα πανέμορφα χωριά της περιοχής με τα ρακοκάζανα τους σε πλήρη λειτουργία αυτή την εποχή. Από εδώ ξεκινά η πεζοπορία μας στο φαράγγι του Δίκταμου που με κατεύθυνση Δύση - Ανατολή καταλήγει στο χωριό Στύλος.
Βαδίζουμε στην κοίτη του φαραγγιού. Πάνω μας υψώνονται επιβλητικά τα κατάφυτα τοιχώματά του. Η περιοχή είναι γεμάτη με πλατάνια και αστύρακες. Τα πλατανόφυλλα έχουν στρώσει ένα πανέμορφο χαλί και καλύπτουν τις πέτρες που κρύβονται κάτω τους.
Στα ανοίγματα του φαραγγιού μας επισκέπτεται ο ήλιος και σταματάμε για ξεκούραση.
Στα σημεία που χρειάζεται βοήθεια στα περάσματα των βράχων φαίνεται η αλληλεγγύη της ομάδας, οι πιο έμπειροι βοηθούν τους νεώτερους και η διάσχιση γίνεται χωρίς δυσκολίες.
Σε αρκετά σημεία του φαραγγιού ψηλά στα τοιχώματά του, διακρίνουμε δίκταμο, που δικαιολογεί και την ονομασία του “Φαράγγι Δικτάμου”.
Το σούρουπο μας βρίσκει στην έξοδο του φαραγγιού και όλοι χαμογελαστοί και ευδιάθετοι καταλήγουμε στο χωριό Στύλος. Μετά τις τελευταίες βροχοπτώσεις οι πηγές και τα ρυάκια της περιοχής έχουν άφθονο νερό.
Εδώ τερματίζεται η σημερινή μας πορεία.
Η επόμενη είναι προγραμματισμένη την Κυριακή 26 Νοεμβρίου στο Βοριζανό Φαράγγι.
Πληροφορίες - εγγραφές στα γραφεία του Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου από Δευτέρα - Πέμπτη, Δικαιοσύνης 53, τηλ. 2810 227 609 από 20.30 - 22.30.
Επιμέλεια κειμένου: Μιχάλης Λυρατζάκης
Φωτογραφίες, υπεύθυνοι διαδρομών: Ζουμπούλη Βολωνάκη, Μιχάλης Λυραντζάκης

