Του Εμμαν. Λιοδάκη, ιεροκήρυκος

Επειδή ο άνθρωπος είναι πλασμένος από τα θεϊκά χέρια για τον ουρανό, ο καθένας από εμάς πρέπει να έχει και τον οδηγό του για να του δείχνει σαν οδοδείχτης τον δρόμο που οδηγεί στον ουρανό.

Για να μην μας ξεγελάσει ο πανούργος διάβολος και μας οδηγήσει σε άλλο δρόμο, εμείς πρέπει να έχουμε το δικό μας πνευματικό οδηγό, αλλά και τους θεοφόρους Πατέρες. Αυτοί οι δύο θα είναι η σωτήρια πυξίδα μας. Έτσι, όσες κι αν είναι οι θύελλες που θα συναντήσουμε, εμείς με σιγουριά θα πορευθούμε στον ουρανό. Για κανένα λόγο τη ζωή μας δεν θα πρέπει να την εμπιστευθούμε σε άλλο οδηγό. Ένα πράγμα πρέπει να ξέρουμε: Ο διάβολος και τα όργανά του προκειμένου να μας ξεγελάσουν και να μας κάνουν κακό “μεταμορφώνονται - πολλές φορές - σε άγγελο φωτός” (Β’ Κορ. α’ 14-15). Εμείς λοιπόν μιας και δεν έχουμε το πνεύμα της διάκρισης, υπάρχει φόβος να πλανηθούμε και να πέσουμε σε παγίδα. Π.χ. Αν στον δρόμο μας βλέπαμε τον διάβολο “μεταμορφωμένο” γέροντα, θα μας ξεγελούσε με τους θεατρινισμούς του! Με τις ψευτοκατανύξεις του, με τις γονυκλισίες του, με το λιωμένο κομποσχοίνι στα σκελετωμένα του χέρια, με τις πνευματικές του συμβουλές, με τα “προορατικά” του! Εμείς ξεγελασμένοι θα τρέχαμε να τον κάνουμε... γέροντα! Ή, τουλάχιστον, να πάρομε την ευχή του! Ο διάβολος αδελφοί μου είναι πανούργος και υπάρχει φόβος να πλανηθούμε. Γιατί; Διότι “Άνθρωπος όψεται εις πρόσωπον, ο δε Θεός εις καρδίαν” (Α’ Βασιλ. ις’ 7). Ο άνθρωπος δηλαδή προσέχει το πρόσωπο του άλλου, αυτό που φαίνεται απέξω. Ενώ ο Θεός προσέχει την ψυχή, που δεν φαίνεται απέξω! Αν η ψυχή είναι ταπεινή, σαγηνεύει τον Χριστό και με σιγουριά πορεύεται στον ουρανό. Αν είναι ανθρωπάρεσκη, υπερήφανη, είναι βδέλυγμα στον Κύριο! “Θέλετε (είπε ο Χριστός στους Φαρισαίους), να φαίνεσθε δίκαιοι στους άλλους. Και το πετυχαίνετε. Όμως για το Θεό που ξέρει τι κρύβετε στις καρδιές σας, είσθε... βδέλυγμα! (Λουκ. ις’ 15). Ο Κύριος στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο (κε’) παρουσιάζει ότι υπάρχει κόλαση και παράδεισος. Παράδεισος για τους πιστούς. Και κόλαση για τον διάβολο και τα όργανά του. Οι αμετανόητοι υπερήφανοι στην κόλαση. Κια οι μετανοημένοι ταπεινοί στον παράδεισο. Δηλαδή στον ουρανό (Ματθ. κε’ 34).