
Ξεκινάνε και σαν το παλιό καλό καλειδοσκόπιο, η πορτοκαλί μπάλα παίρνει στροφές.
Οι 14 μονομάχοι της Γʼ Εθνικής (2ος όμιλος) και οι 9 της ΕΚΑΣΚ στέκονται στην αφετηρία και μπορεί ο θρόνος να χωρά μόνον έναν, αλλά η μάχη των εντυπώσεων, το αίσθημα της δημιουργίας, μα και της επίτευξης επιμέρους στόχων, συγκλονίζουν. Η λάμψη του χρυσαφιού του Βελιγραδίου από την Εθνική μας, μα και του λευκόχρυσου εξ Ιαπωνίας, φωτίζουν το μονοπάτι των δυο (και όχι μόνον) πρωταθλημάτων. Το “Ηράκλειο” για πρώτη φορά στην Γʼ Εθνική μετά από 17 χρόνια, με πολλά προβλήματα της τελευταίας στιγμής (παραιτήσεις παραγόντων, προπονητών κ.α.) θα επιδιώξει-άσχετα εάν δεν έχει ενισχυθεί όπως θα έπρεπε λόγω οικονομικών-να μείνει στην κατηγορία.
Εγχείρημα αρκετά δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο. Η φιλοσοφία πάντως είναι “με τα δικά μας παιδιά και ό,τι καταφέρουμε” μια και οι τέσσερις τελευταίες μεταγραφές που θα έκανε δεν ευδοκίμησαν. Η Λυγιά, συγνώμη η Ιεράπετρα, αφού άλλαξε όνομα, έχει ενισχυθεί αρκετά και αν υπάρξει ομοιογένεια σύντομα, μπορεί όχι μόνο την παραμονή αλλά και τον τίτλο-άνοδο, στην πρώτη ιστορική της συμμετοχή στην κατηγορία. Οι ίδιοι πάντως λένε, “γρήγορη παραμονή και καλή πορεία”. Συμπληρώνουν βέβαια “να κερδίσουμε το κοινό της Ιεράπετρας”. Από την κατηγορία ο πρώτος ανεβαίνει, ενώ πέφτουν 4-6 ομάδες, ανάλογα με το πόσες θα υποβιβαστούν από τη Βʼ Εθνική.
Πρεμιέρα και στο 39ο πρωτάθλημα ανδρών της ΕΚΑΣΚ που προμηνύεται ιδιαίτερα συναρπαστικό, αλλά έχει πριν την έναρξή του κι ένα αρνητικό ρεκόρ. Αυτό της μικρότερης παρουσίας ομάδων (μόλις 9) με το Ν. Ρεθύμνου μάλιστα να μην εκπροσωπείται καν.
Στο Ηράκλειο λοιπόν έχει συγκεντρωθεί η δύναμη του κρητικού μπάσκετ με τον Κύδωνα από τα Χανιά να είναι στην ουσία ο μοναδικός αντίθετος πόλος.

