Στο μυελοειδές καρκίνωμα του θυρεοειδούς που σε ποσοστό 25% οφείλεται στην κληρονομικότητα, στους θυρεοειδικούς όζους που ίσως κρύβουν κάποιον όγκο και πρέπει να γίνει έγκαιρη και σωστή διάγνωση, στην επιδημιολογία του καρκίνου του θυρεοειδούς στην Κρήτη και άλλα ενδιαφέροντα θέματα, αναφέρθηκαν οι επιστήμονες που μετέχουν στις εργασίες του συνεδρίου Χειρουργικής Ογκολογίας που άρχισε χθες και ολοκληρώνεται σήμερα στο “Candia Maris”.
Το συνέδριο οργανώνεται από την Κλινική Χειρουργικής Ογκολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου και είναι αφιερωμένη στις “Προόδους στην Χειρουργική των όγκων των ενδοκρινικών αδένων”.
Χθες ο πρώτος ομιλητής ήταν ο κ. B. Harisson, δ/ντής χειρουργός από το Νοσοκομείο Royal Hallamshire της Αγγλίας, ο οποίος αναφέρθηκε στο μυελοειδές καρκίνωμα του θυρεοειδούς. Ο ομιλητής ανέφερε ότι το καρκίνωμα αυτό αποτελεί λιγότερο από το 10% των καρκινωμάτων του θυρεοειδούς η συχνότητα του οποίου είναι 1 στα 60.000 άτομα του γενικού πληθυσμού. Ενδιαφέρον και εξαιρετικά σπουδαίο είναι το γεγονός ότι το 25% των περιπτώσεων του μυελοειδούς καρκινώματος οφείλεται σε κληρονομικούς λόγους, δηλαδή αλλαγές στα γονίδια που μεταβιβάζονται από τους γονείς στα παιδιά και εμφανίζεται με την εικόνα ενός συνδρόμου που ονομάζεται Σύνδρομο Πολλαπλής Ενδοκρινικής Νεοπλασίας. Στη συνέχεια ο καθηγητής Χειρουργικής κ. T. Lennard από το Πανεπιστήμιο Newcastle Upon Tyne της Αγγλίας μίλησε για τις κληρονομικές περιπτώσεις του συνδρόμου αυτού αναφέροντας ότι οι αλλαγές στα γονίδια είναι γνωστές (τουλάχιστον για τις περισσότερες περιπτώσεις) και είναι δυνατόν να διαγνωστούν πλέον στην παιδική ηλικία με συνέπεια να έχουμε τη δυνατότητα, χειρουργώντας τα παιδιά αυτά, να αποτρέψουμε την εμφάνιση του καρκίνου. Είναι περιττό να τονίσουμε ότι λόγω της σοβαρότητας του θέματος και των συνεπειών που μπορεί να έχει στην οικογένεια και τις κοινωνικές σχέσεις, οι περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από ομάδα ειδικών. Η περίπτωση αυτή αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα των σημερινών δυνατοτήτων της Χειρουργικής Ογκολογίας όπου η προληπτική χειρουργική παίζει σε αρκετές περιπτώσεις πρωτεύοντα ρόλο.
Ο καθηγητής Χειρουργικής κ. H. Dralle από το Πανεπιστήμιο Martin Luther της Γερμανίας αναφέρθηκε στον προβληματισμό που υπάρχει σχετικά με τη διάγνωση και την αντιμετώπιση των θυρεοειδικών όζων, αφού περίπου το 5% των όζων στο γενικό πληθυσμό μπορεί να κρύβουν κάποια κακοήθεια. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται περίπου στο 20% αν εξετάσουμε τους όζους των ασθενών που χειρουργούνται γι’ αυτούς τους θυρεοειδικούς όζους. Ο ομιλητής ανέφερε ότι επειδή η πλειοψηφία των ασθενών με όζους ΔΕΝ έχει καρκίνο είναι πολύ σημαντικό να μπορέσουμε να διαγνώσουμε ποιοί από τους ασθενείς αυτούς έχουν ή βρίσκονται σε κίνδυνο να έχουν καρκίνο σε κάποιο από τους όζους. Επειδή σήμερα οι διαγνωστικές και θεραπευτικές δυνατότητες για να πετύχουμε το παραπάνω είναι πολλές, είναι εξαιρετικά σημαντικό η αντιμετώπιση των ασθενών αυτών να γίνεται όχι από ένα μεμονωμένο ιατρό αλλά από ομάδα ιατρών, διαφόρων ειδικοτήτων (χειρουργός, ενδοκρινολόγος, πυρηνικός ιατρός, ακτινολόγος, παθολογοανατόμος). Ως ασθενείς υψηλού κινδύνου χαρακτηρίζονται οι ασθενείς ηλικίας μικρότερης από 20 ετών ή μεγαλύτερης από 60, αυτοί που για κάποιο λόγο έχουν ακτινοβοληθεί στο λαιμό, αυτοί οι οποίοι έχουν ένα ύποπτο όζο στο υπερηχογράφημα ή έχουν ύποπτη κυτταρολογική εξέταση, αυτοί οι οποίοι έχουν όζους και έχουν μία μόνιμη “βραχνάδα” στη φωνή τους και αυτοί που έχουν υψηλά επίπεδα καλσιτονίνης, μια ουσία που ανευρίσκεται στο αίμα και είναι αυξημένη (όχι πάντα όμως) στον καρκίνο του θυρεοειδούς.
Ακολούθησε η ομιλία του δ/ντή χειρουργού κ. C. Russsel από το Νοσοκομείο Royal Victoria του Μπέλφαστ της Β. Ιρλανδίας. Αναφέρθηκε στη χειρουργική θεραπεία του καλά διαφοροποιημένου καρκινώματος του θυρεοειδούς που περιλαμβάνει 2 τύπους, το θηλώδες και το θυλακώδες καρκίνωμα. Ο ομιλητής ανέφερε ότι επειδή συνήθως αφαιρείται μόνο ο ένας λοβός και ανευρίσκεται το καρκίνωμα, έχουν γίνει προσπάθειες να βρούμε ποιοί από αυτούς τους ασθενείς χρειάζεται να ξαναχειρουργηθούν για να αφαιρεθεί και ο άλλος λοβός αφού υπάρχει πιθανότητα να κρύβεται και εκεί κάποιο καρκίνωμα. Έχουν προταθεί διάφορα συστήματα και ένα από αυτά είναι αυτό που χρησιμοποιεί πληροφορίες που αφορούν στην ηλικία του ασθενούς, το βαθμό ανάπτυξης του όγκου (γρήγορα ή αργά), την επέκταση του όγκου (σε λεμφαδένες ή όχι) και το μέγεθος του όγκου. Ασθενείς υψηλού κινδύνου σύμφωνα με το παραπάνω σύστημα είναι οι ασθενείς ηλικίας μεγαλύτερης των 60 ετών, με γρήγορη ανάπτυξη, με μεταστάσεις στους λεμφαδένες και μέγεθος μεγαλύτερο από 4 εκατοστά.
Η επιδημιολογία του θυρεοειδούς
στην Κρήτη
Ο κ. Ν. Τζανάκης επίκουρος καθηγητής Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης αναφέρθηκε στην επιδημιολογία του καρκίνου του θυρεοειδούς. Ο ομιλητής ανέφερε ότι ο καρκίνος αυτός είναι μέσα στους 10 συχνότερους καρκίνους μεταξύ των γυναικών. Η χώρα μας δεν συμπεριλαμβάνεται παγκοσμίως μεταξύ των χωρών με τις υψηλότερες συχνότητες καρκίνου του θυρεοειδούς. Εντούτοις μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται σε ενδιάμεση θέση, με τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης να έχουν τη μεγαλύτερη συχνότητα και τις χώρες της βόρειας Ευρώπης τη μικρότερη συχνότητα. Ο κ. Τζανάκης αναφέρθηκε ιδιαίτερα στα στοιχεία που αφορούν στην Κρήτη από μελέτη του Αρχείου Νεοπλασιών Κρήτης σύμφωνα με τα οποία μετά το 1993 που δημιουργήθηκε το αρχείο παρατηρήθηκε μια αύξηση στα περιστατικά των καρκίνων του θυρεοειδούς χωρίς όμως να αυξηθεί η θνητότητα από αυτούς. Πράγμα που σημαίνει ότι αφενός βελτιώθηκαν οι διαγνωστικές δυνατότητες και αφετέρου ότι ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι ένας καρκίνος που δεν σκοτώνει και θεραπεύεται αν διαγνωστεί νωρίς. Επίσης ο ομιλητής ανέφερε ότι το 2000 παρατηρήθηκε μια αύξηση στα καρκινώματα τα οποία κατόπιν ελαττώθηκαν και είναι άγνωστο αν αυτό οφείλεται στην έκθεση, στη ρύπανση του εργοστασίου του Τσέρνομπιλ ή σε μια “υπερδιάγνωση” καρκινωμάτων τη συγκεκριμένη περίοδο.
Πραγματοποιήθηκε επίσης συζήτηση για τους παραθυρεοειδείς με συντονιστή τον κ. Γαμβρό, καθηγητή Χειρουργικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ομιλητές τους κ.κ. Σ. Γιαρμενίτη, επικ. καθηγητή Ακτινολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, το J. Monchik, καθηγητή Χειρουργικής στο Rhode Island των ΗΠΑ, τον C. Russel και τον P. Berti αναπληρωτή καθηγητή Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, στην Ιταλία.
Στην συνέχεια δόθηκε διάλεξη από τον κ. Γ. Καπελάκη επικ. καθηγητή Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα “Πολυοζώδεις βρογχοκήλες και η θεραπεία τους”.
Η εκδήλωση συνεχίστηκε με την τελετή έναρξης και τη βράβευση του καθηγητού κ. Α. Αηδονόπουλου, καθηγητού Χειρουργικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για τη συνολική προσφορά του στη χειρουργική των ενδοκρινών.
Ακολούθησε διάλεξη με θέμα “Ιστορία της Χειουργικής του Θυρεοειδούς” και η εκδήλωσε έκλεισε με την εναρκτήρια ομιλία με τίτλο “Νόσος και Λογοτεχνία” που δόθηκε από τη συγγραφέα Ι. Καρυστιανη.

