
Προσφάτως, αναδείχθηκε το μέγεθος του προβλήματος της διαχείρισης της λυματολάσπης που παράγεται από την επεξεργασία των λυμάτων των Βιολογικών Σταθμών Επεξεργασίας Αστικών Λυμάτων.
Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζουν σήμερα όλοι σχεδόν οι Βιολογικοί Σταθμοί στην Ελλάδα είναι η μειωμένη απόδοση των υπαρχουσών μεθόδων αφυδάτωσης της λάσπης. Ακόμα και με τις πιο σύγχρονες μεθόδους που χρησιμοποιούνται έως σήμερα (φυγόκεντρος και ταινιοφιλτρόπρεσα), ο βαθμός αφυδάτωσης της επεξεργασμένης λυματολάσπης δεν ξεπερνά το 25%. Συνέπεια του γεγονότος αυτού είναι η δυσκολία εύρεσης χώρων διάθεσης της λάσπης, εξαιτίας του μεγάλου όγκου της, ενώ η απόθεσή της σε ΧΥΤΑ αποτελεί κίνδυνο πρόκλησης κατολισθήσεων λόγω της μεγάλης συγκέντρωσής της σε νερό (75%) , όπως έγινε στο ΧΥΤΑ των Λιοσίων τον Ιούλιο του 2003.
Παρεμφερή προβλήματα αντιμετώπιζε μέχρι πρότινος και ο Βιολογικός Σταθμός (Μ.Β.Κ) της Χερσονήσου. Το πρόβλημα του μεγάλου όγκου της παραγόμενης λάσπης καθώς και της υψηλής συγκέντρωσης της σε νερό, αποτελούσε την βασική αιτία άρνησης του ΧΥΤΑ Χερσονήσου - Μαλίων να τη δεχτεί στους χώρους τους.
Ενθαρρυντικό είναι ότι στο δήμο Χερσονήσου και συγκεκριμένα στη Δ.Ε.Υ.Α. Χερσονήσου εργάζονται αξιόλογοι επιστήμονες με ανησυχίες οι όποιοι πρότειναν την εφαρμογή μιας νέας μεθόδου για τα ελληνικά δεδομένα αφυδάτωσης και αποθήκευσης της λυματολάσπης με τον συνδυασμό χρήσης του καταλλήλου πολυηλεκτρολύτη για την κροκίδωση της λάσπης και γαιόσακκων από υφαντό γεωύφασμα για την αποστράγγιση των νερών. Η μέθοδος αυτή αναπτύχθηκε στην Ολλανδία από την εταιρεία Promeco σε συνεργασία με την Ten Cate Nicolon –Ten Cate USA. και εισήχθηκε στην Ελλάδα από την Geoactions ΕΠΕ.
Ο δήμαρχος Χερσονήσου από τη πλευρά του αγκάλιασε και στήριξε τη προσπάθεια αυτή, δίνοντας λύση και παράδειγμα στο τρόπο σωστής οικολογικής διαχείρισης των αποβλήτων και στους υπόλοιπους Δήμους που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα.
Η νέα αυτή μέθοδος που δοκιμάζεται πιλοτικά στη Μ.Β.Κ Χερσονήσου, χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα:
• Υψηλότερο βαθμό αφυδάτωσης που επιτυγχάνει στην επεξεργαζόμενη λυματολάσπη
• Χαμηλότερο λειτουργικό κόστος: 8-10 φορές μικρότερες ποσότητες πολυηλεκτρολύτη και περίπου 7 ευρώ ανά τόνο ολικών στερεών εξοικονόμηση σε ενέργεια.
• Χαμηλότερο κόστος μεταφοράς της επεξεργασμένης λυματολάσπης: οι γαιόσακκοι ανοίγονται και η αφυδατωμένη λάσπη μεταφέρεται σε ποσότητες ίσες με το 1/3 των ποσοτήτων που παραγόταν έως σήμερα.
• Φιλική προς το περιβάλλον: Τα νερά που αποβάλλονται κατά την επεξεργασία της λάσπης είναι υψηλής ποιότητας, ενώ ο χώρος στο οποίο γίνεται η επεξεργασία με τη συγκεκριμένη μέθοδο είναι απαλλαγμένος από δυσάρεστες οσμές και έντομα.
• Εύρεση λύσης για την αποθήκευση: η αφυδατωμένη λάσπη μπορεί να μεταφερθεί πλέον με ασφάλεια είτε χύδην ή συσκευασμένη μέσα στο γαιόσακκο. Λόγω του μικρού της όγκου, αλλά κυρίως του υψηλού βαθμού αφυδάτωσης της, δεν αποτελεί πλέον εμπόδιο στο να γίνει αποδεχτεί στο ΧΥΤΑ. Σε οποιαδήποτε περίπτωση είναι δυνατή η πλήρης αποκατάσταση του χώρου απόθεσης με τη βλάστηση συγκεκριμένων ειδών χλωρίδας.
• Προοπτική διάθεσης της αφυδατωμένης λάσπης στη γεωργία : θα πρέπει να αποτελεί τον τελικό μας στόχο, σύμφωνα με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας.
* Ο Γιώργος Παπαδάκης είναι πρόεδρος της Δ.Ε.Υ.Α. Χερσονήσου.

