Η ιστορία της Κατερίνας Αβραμάκη ξεχωρίζει και για έναν ακόμα λόγο. Αυτή η νεαρή γυναίκα, που τόσο ταλαιπωρήθηκε, διδάσκει Βελονισμό σε πανεπιστημιακό επίπεδο, είναι επιτυχημένη βελονίστρια με μεγάλη πείρα αλλά ανάμεσα σε όλες τις άλλες ασχολίες της διάλεξε να βάλει (εντελώς ανορθόδοξα θα σκεφτεί κανείς) και το body building που όσο και αν ακούγεται παράξενο την βοήθησε να ανακαλύψει,όπως η ίδια λέει, και τον Θεό.
Η Κατερίνα, από τα πρώτα της φοιτητικά χρόνια σημαδεύτηκε από της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου. Πριν ακόμα οι γονείς της χαρούν την επιτυχία της κόρης τους που κατάφερε να μπει στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσει μηχανικός, ο πατέρας της Κατερίνας αρρωσταίνει από καρκίνο και σύντομα η επάρατη νόσος τον χτυπά θανάσιμα.
"Αυτή ήταν μία εποχή σταθμός για όλη μου την ζωή" λέει σήμερα η Κατερίνα. "Έχασα τον πατέρα μου και αυτό με σημάδεψε βαθιά. Όταν μετά από τον θάνατό του, που έκανα καιρό να τον ξεπεράσω, άρχισα να σκέφτομαι τι θα μπορούσα να κάνω για τον συνάνθρωπο, για να τον ανακουφίσω από τον πόνο. Έτσι άφησα τις σπουδές μου και ξεκίνησα μία πορεία γνωριμίας με την ασιατική ιατρική. Έφυγα στο εξωτερικό όπου και έμεινα για κάμποσα χρόνια και ειδικεύτηκα στην τεχνική του βελονισμού, εστιάζοντας την προσοχή μου στην χρήση αυτής της μεθόδου, στην ανακούφιση του πόνου".
Και όλα πήγαιναν καλά στην ζωή της Κατερίνας που επιστρέφοντας στην Αυστραλία άνοιξε την δική της κλινική βελονισμού.
Ήταν μοιραίο όμως όσο και αν σήμερα η Κατερίνα βλέπει την τραγική στιγμή του αυτοκινητιστικού σαν μία "αποκαλυπτική στιγμή" για την ζωή της, να δοκιμαστεί με τον πλέον σκληρό τρόπο τόσο η ψυχική της δύναμη όσο και η αγάπη της για την ζωή.
Μετά το αυτοκινητιστικό δυστύχημα η Κατερίνα έμεινε ανάπηρη. Τι τραγική ειρωνεία! Αυτή που έβαλε ως στόχο της να ανακουφίζει τους άλλους από τον πόνο τώρα ήρθε η στιγμή να τον ζήσει σε όλο του το "μεγαλείο".
"Μόνο μπρούμυτα στο πάτωμα μπορούσα να κάθομαι. Ακόμα και για να κάνω την παραμικρή κίνηση χρειαζόμουν τα παυσίπονα'' με τα κιλά.'' Είχε τραυματιστεί η σπονδυλική μου στήλη. Ακόμα και εγχείριση αν έκανα οι πιθανότητες επιτυχίας ήταν περιορισμένες μου έλεγαν οι γιατροί. Για ένα χρόνο περίπου πολεμούσα με τον πόνο και την κατάθλιψη κατάκοιτη στο πάτωμα. Σιγά σιγά άρχισε να με χτυπά και η μοναξιά. Είχα απελπιστεί".
Η γνώση της όσον αφορά την ασιατική ιατρική και την ψυχοσωματική διάσταση στην οποία αυτή στηρίζεται, δεν την άφηνε να πάρει την απόφαση να εγχειριστεί.
Και όμως "έγινε το θαύμα" λέει σήμερα και δεν έχει καμία αμφιβολία ότι αυτό που την σήκωσε από το πάτωμα ήταν "ένα θαύμα". "Μία μέρα όπως όλες τις άλλες, γεμάτη πόνο και απαισιοδοξία έβαλα σε ενέργεια την πνευματική μου δύναμη. Από μικρό παιδί πίστευα στην πνευματική δύναμη του ανθρώπου και αυτή μου η πίστη ίσως να ήταν ένας ακόμα λόγος για να σπουδάσω την ασιατική ιατρική. Άρχισα να προσεύχομαι στον Θεό και αυτή μου η προσευχή άρχισε να μου δίνει ελπίδα". Βέβαια ο πόνος και η αναπηρία ήταν πλέον η καθημερινότητα της Κατερίνας. Προστέθηκε όμως και η προσευχή σ' αυτή την καθημερινότητα.
"Τίποτα δεν κατάφερε να με σταματήσει από εκείνη την στιγμή. Πίστεψα στην δύναμη του Θεού. Ήταν ένα θαύμα για μένα αυτό, μία ειδοποίηση από τον Θεό ότι δεν επρόκειτο να μείνω για πάντα έτσι και ότι τα σχέδιά του για την υγεία μου και το μέλλον μου ήταν πολύ μεγαλύτερα. Τότε ξεκίνησα με θέληση και πίστη την προσπάθειά μου να σηκωθώ και πάλι και να ξαναζήσω όπως πριν".
Και έτσι τουλάχιστον αποδεικνύει η στάση ζωής που υιοθέτησε η Κατερίνα από τότε και τα επιτεύγματά της. Μέσα σε λίγα χρόνια κατάφερε να σηκωθεί και πάλι στα πόδια της, άρχισε να ζει μία φυσιολογική ζωή και όχι μόνο. Δεν άργησε να πάρει την απόφαση για να εγχειριστεί αλλά και να αρχίσει την αγαπημένη της ασχολία που ήταν πάντα η φυσική άσκηση. "Η ζωή μου άλλαξε γιατί ό,τι έκανα από την στιγμή της θεραπείας μου και μετά το έκανα πάντα με πίστη στον Θεό. Το ίδιο κάνω και σήμερα που η ζωή μου χαμογελά" λέει.
Body building
Πως μπήκε όμως στην ζωή της το body building και κυρίως ο πρωταθλητισμός;
"Αγαπώ τα σπορ. Μετά την αποθεραπεία μου ξεκίνησα με μία φίλη μου, ως προσωπική μου γυμνάστρια, να γυμνάζομαι απλά και μόνο για να διατηρήσω την καλή υγεία του σώματός μου".
"Η φίλη μου βλέποντας την πολύ καλή μου φυσική κατάσταση μου πρότεινε να λάβω μέρος σε έναν διαγωνισμό body building που θα γινόταν σε 10 εβδομάδες. Άρχισα να γελάω. Δεν είμαι εγώ γι' αυτά της είπα. Όσο σκεφτόμουνα τα ψηλά τακούνια και το μπικίνι ντρεπόμουν και μόνο στην σκέψη να εμφανιστώ έτσι επί σκηνής και μπροστά σε κόσμο. Μου έδωσε μία βιντεοκασέτα να δω στο σπίτι".
Η φίλη της Κατερίνας, την καταχώρισε στους διαγωνιζόμενους εν αγνοία της. Τα υπόλοιπα δεν περιγράφονται με λόγια αλλά ίσως με φωτογραφίες και με τα ρεκόρ που μέχρι σήμερα έχει καταρρίψει η Κατερίνα.
Μπήκε σε 12 διαγωνισμούς body building κέρδισε και τους 12 (ρεκόρ για την Αυστραλία), αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Βικτώριας, Αυστραλίας και φέτος στην Αυστρία, πρωταθλήτρια κόσμου. Συνεχίζει όμως να κάνει βελονισμό για να ανακουφίζει τον πόνο που τόσο καλά γνώρισε από πρώτο χέρι και να διδάσκει στο Victoria University βελονισμό, ενώ παράλληλα και ως γυμνάστρια βοηθά όσους θέλουν να αποκτήσουν ένα υγιές σώμα να το επιτύχουν. "Όλοι οι διαγωνισμοί που έλαβα μέρος είχαν ως σφραγίδα τους την απόκτηση καλού σώματος μόνο με φυσικά μέσα θα τονίσει. Δεν πιστεύω στα αναβολικά".
Ο Σταν Λογκινίδης, ο γνωστός ομογενής πρωταθλητής του kick boxing, με τον οποίο συνδέεται για μερικούς μήνες τώρα αποτελεί όπως θα πει τον ιδανικό της σύντροφο και όπως φαίνεται από το μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπό της όταν μιλάει γι' αυτόν, "η βαλίτσα" και η σχέση αυτή, "θα πάει πολύ μακριά" .
