Του Γιώργου Καλογεράκη δασκάλου -ερευνητή

Μέρος 6ο



Ο Στρατηγός Φρείμπε και το σαμποτάζ της Δαμάστας

Με βάση τα δύο παραπάνω έγγραφα (του Υπουργείου Εξωτερικών της Βόννης και του αρχείου της Διοικήσεως του Φρουρίου Κρήτης) καθώς και την μελέτη του βιβλίου του Ηλία Αθανασάκη «Η τύχη των Αρχανών και η μοίρα της Δαμάστας», θα προσπαθήσω να απαντήσω σε δύο ερωτήματα.

1ον : Γιατί έγινε το σαμποτάζ της Δαμάστας ;

2ον : Θα ολοκαυτωνόταν η Δαμάστα αν δεν γινόταν το σαμποτάζ ;

…το 1944 μετά την απόβαση των συμμάχων στη Νορμανδία (6 Ιουνίου), και την προώθηση του σοβιετικού στρατού πέραν των σοβιετικών εδαφών, το επίκεντρο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου πηγαίνει στο Ανατολικό και στο Δυτικό Μέτωπο. Ο πόλεμος στη συνείδηση του κόσμου έχει κριθεί. Ο Χίτλερ είχε πια απομεινάρια μόνο της μεγάλης παλιάς του δύναμης αφού στα πεδία των μαχών της Σοβιετικής Ένωσης είχαν πέσει εκατομμύρια Γερμανοί στρατιώτες. Τα «μυστικά όπλα» ή «όπλα αντιπάλων», το V-1 και το V-2 δεν έπαιξαν καθοριστικό ρόλο, γιατί οι σύμμαχοι εντόπισαν τις βάσεις από τις οποίες εκτοξεύτηκαν πριν προκαλέσουν σοβαρή ζημιά. Οι στρατηγοί του Χίτλερ θεωρούσαν αναπόφευκτη την ήττα και τον όλεθρο, όπως φαίνεται από την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του στις 20 Ιουλίου 1944 από τον αξιωματικό Κλάους Σενκ φον Στάουφφενμπεργκ (1907-1944). Η μόνη αντεπίθεση του γερμανικού στρατού στις 16-12-1944 μετά την μάχη των Αρδεννών τελείωσε με παταγώδη αποτυχία. Ο πόλεμος λοιπόν το 1944 φαίνεται να είχε κριθεί στη συνείδηση του κόσμου. Ωστόσο γίνονται στην Κρήτη σαμποτάζ όπως εκείνο της Δαμάστας και οι Γερμανοί συνεχίζουν το τρομοκρατικό εκδικητικό τους έργο ακόμη και τον Αύγουστο του 1944, όπως αποδεικνύει η εκτέλεση των 22 ανδρών και 23 γυναικών στα Σκούρβουλα, των 20 στο Σάρχο των 16 στη Γέργερη των 27 στο Σωκαρά κλπ.

Τα σαμποτάζ του 1944 επομένως δεν είχαν στόχο ούτε να κρατήσουν γερμανικές δυνάμεις εδώ, ούτε να εμψυχώσουν το βασανισμένο λαό όπως τα σαμποτάζ του 1942, αλλά ούτε και να αποπροσανατολίσουν τους Γερμανούς όπως του 1943. Τότε ποιο ρόλο έπαιζαν και γιατί οργανώνονταν;

Πολύτιμη θα ήταν η μελέτη αυτού του θέματος γιατί θα έριχνε φως στην περίοδο αυτή τη σημαντική ως τα τέλη του Αυγούστου του 1944 οπότε οι Γερμανοί και οι Βρετανοί φαίνεται ότι υπέγραψαν τη συμφωνία της ανενόχλητης αποχώρησης των Γερμανών από την Κρήτη… 53

Το σαμποτάζ της Δαμάστας πρέπει να το κρίνει ο μελετητής της ιστορίας σαν ένα μοναχικό γεγονός αφού δεν εντάχθηκε σε κάποιο σχεδιασμό του Συμμαχικού Στρατηγείου ούτε έλαβε χώρα ταυτόχρονα με άλλα σαμποτάζ. Πρωταγωνιστής του ήταν ο Άγγλος Λοχαγός Μος. Αυτός το σχεδίασε και το υλοποίησε μαζί με την ομάδα των Ρώσων και των ανδρών της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων. Οι αιτίες που επικαλέστηκαν οι πρωταγωνιστές του (Μος, Τυράκης), ότι δηλαδή έγινε για την αρπαγή του ταχυδρομείου ή για να εμποδίσουν τους Γερμανούς να ανέβουν στα Ανώγεια μετά την επιχείρηση από τον εφεδρικό ΕΛΑΣ του λοχία Σήφη Ολενχάουερ απέδειξα σε προηγούμενα κείμενα ότι δεν στηρίζονται πουθενά. Οι απόψεις ιστορικών ότι το σαμποτάζ έγινε για να καταλάβουν οι Γερμανοί ότι η σύμπτυξή τους στα Χανιά θα ήταν μια δύσκολη γι’αυτούς επιχείρηση ελέγχονται μετά το έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών της Βόννης αφού οι Γερμανοί στο έγγραφο, (Σεπτέμβρης 1944), αναφέρουν ότι οι Άγγλοι σιωπηρά τους επιτρέπουν την σύμπτηξη των δυνάμεών τους και «συμπεριφέρονται τελείως παθητικά» 54. Τότε γιατί έγινε ;

Την απάντηση την δίδει στα κείμενά του ο Ηλίας Αθανασάκης, ο άνθρωπος που ήρθε μαζί με τον Μος από την Μέση Ανατολή, ο άνθρωπος που τον βοήθησε όσο κανείς κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Κρήτη από τις 6 Ιουλίου έως τις 13 Αυγούστου 1944. Ο Αθανασάκης στην σελίδα 67 του βιβλίου του προτρέπει τον Μος «να φύγετε αμέσως για τον Ψηλορείτη γιατί πρέπει να ερευνήσετε για να βρείτε την κατάλληλη θέση για το στήσιμο της ενέδρας της απαγωγής του στρατηγού». Αυτή είναι η πρόταση του Αθανασάκη μετά το ναυάγιο των σχεδίων του Μος για την εξόντωση των αξιωματικών των Αρχανών. Να απαγάγει τον αντικαταστάτη του Στρατηγού Κράιπε Στρατηγό Φρείμπε. Ο Μος αναχωρεί για τον Ψηλορείτη με τον Τυράκη και Χαιρέτη. Και ενώ ο Ηλίας Αθανασάκης προσπαθεί να αποκοπεί από τον Λοχαγό Μος εκείνος από τον Ψηλορείτη του στέλνει στο Ηράκλειο τον Γιώργο Τυράκη για να πάρει πληροφορίες. Και είναι πολύ σημαντική η αναφορά του Ηλία Αθανασάκη της σελίδας 69 του βιβλίου του, εκείνη ακριβώς που κατά την γνώμη μου διασαφηνίζει τις αιτίες που έγινε το σαμποτάζ της Δαμάστας. «…έτσι μου έστειλε τον Τυράκη στο Ηράκλειο για να μάθει τι συμβαίνει. Στον Τυράκη δεν ανέφερα ότι είχα πει ψέματα στο Μος, αλλά ότι ο στρατηγός είχε πάψει να χρησιμοποιεί για τις επισκέψεις του στα Χανιά αυτοκίνητο και ότι αντ’αυτού χρησιμοποιούσε αεροπλάνο από ένα πρόχειρο διάδρομο που είχε κατασκευαστεί έξω από τη βίλα ΑΡΙΑΔΝΗ της Κνωσσού…»

Οι φράσεις του Ηλία Αθανασάκη ότι ο στρατηγός είχε πάψει να χρησιμοποιεί για τις επισκέψεις του στα Χανιά αυτοκίνητο δεν είναι μια ομολογία ότι ο Μος εκείνο που ήθελε στην Δαμάστα ήταν η απαγωγή του Στρατηγού Φρείμπε για τον οποίο είχε λάβει πληροφορίες (από τον Ηλία Αθανασάκη), ότι μετακινείτε στα Χανιά με αυτοκίνητο ;

Η δική μου άποψη λοιπόν είναι ότι το σαμποτάζ της Δαμάστας έγινε σε προκαθορισμένο από τον Μος σημείο της οδού Ηρακλείου-Χανίων, παραπλεύρως της Δαμάστας στη θέση Δαμαστός, με μοναδικό σκοπό την απαγωγή του στρατηγού Φρείμπε και δια του τρόπου αυτού της απόδοση και στον ίδιο του παρασήμου D.S.O. 55 το οποίο είχε λάβει ο φίλος του Πάτρικ Λη Φέρμορ για την απαγωγή του Κράιπε. Όταν κι αυτό το σχέδιο, (της απαγωγής του στρατηγού), ναυάγησε, τότε ο Μος, πάνω στην απόγνωσή του, προχώρησε στην εκτέλεση ενός «τυφλού» χτυπήματος εναντίον των Γερμανών το οποίο βέβαια δεν είχε καμιά στρατηγική σημασία για τις συμμαχικές δυνάμεις.

Για το δεύτερο ερώτημα, το αν δηλαδή θα γινόταν η καταστροφή της Δαμάστας, χρήσιμες πληροφορίες αντλώ από το έγγραφο της Διοικήσεως του Φρουρίου Κρήτης. Σύμφωνα με το έγγραφο η διαταγή εκκαθαρίσεως του Ψηλορείτη δόθηκε από τις Γερμανικές αρχές στις 12 Αυγούστου 1944. Οι Γερμανοί, (σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο του εγγράφου), γνώριζαν από την πρώτη στιγμή, (με πληροφοριοδότη), ότι στο σαμποτάζ της Δαμάστας επικεφαλής ήταν Άγγλος Λοχαγός με αντάρτες από τον Ψηλορείτη. Αφού λοιπόν γνώριζαν οι Γερμανοί την αλήθεια, ότι δηλαδή οι Δαμαστιανοί δεν πήραν μέρος στο σαμποτάζ, γιατί να καταστρέψουν την Δαμάστα ; Η απάντηση σ’αυτό το ερώτημα είναι προφανής. Η Δαμάστα καταστράφηκε στις 21 Αυγούστου 1944. Το χωριό βρισκόταν πάνω στην κεντρική οδό Ηρακλείου- Χανίων που θα χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί για την σύμπτυξή τους η οποία άρχισε μερικές ημέρες αργότερα. Οι Γερμανοί είχαν τις πληροφορίες, (έγγραφο Διοικήσεως Φρουρίου Κρήτης), ότι στον Ψηλορείτη είναι συγκεντρωμένοι 400 αντάρτες υπό τον Μιχάλη Ξυλούρη ή Χριστομιχάλη, 300 αντάρτες υπό τον Ποδιά και 300 αντάρτες υπό τον Πετρακογιώργη. Έπρεπε λοιπόν η Δαμάστα όπως και άλλα χωριά, Ανώγεια, Μάραθος κλπ. να καταστραφούν. Για να ανοίξει ο δρόμος της σύμπτυξης των Γερμανικών δυνάμεων και για να τρομοκρατηθούν οι αντάρτες του Ψηλορείτη ούτως ώστε να μην προβάλουν την παραμικρή αντίσταση. Η δική μου άποψη λοιπόν είναι ότι η τύχη της Δαμάστας, είτε γινόταν το σαμποτάζ είτε όχι, ήταν προδιαγεγραμμένη.



Τα γεγονότα του Αυγούστου 1944 μέσα από τα φύλλα της φιλογερμανικής εφημερίδας του Ηρακλείου «ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»



Η εφημερίδα ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ (Παγκρήτια καθημερινή εφημερίδα εν Ηρακλείω), όπως διαβάζουμε στο πάνω μέρος της πρώτης σελίδας, άρχισε να εκδίδεται στο Ηράκλειο το 1941 αμέσως μετά την κατάληψη της Κρήτης από τις δυνάμεις του άξονα. Ιδρυτής ο Πέτρος Βάρβογλης. Ήταν μια φιλογερμανική εφημερίδα, χρήσιμο εργαλείο προπαγάνδας στα χέρια του κατακτητή. Ο ίδιος ο ιδρυτής της Βάρβογλης εκτελέστηκε το καλοκαίρι του 1944 από τους άντρες της Αντίστασης.

Τα γεγονότα που συνέβησαν στην Κρήτη τον Αύγουστο του 1944, (η εξόντωση του Σήφη Ολενχάουερ, το σαμποτάζ της Δαμάστας, η καταστροφή των Ανωγείων κ.α.), μέσα από τις στήλες του Κρητικού Κήρυκα παίρνουν άλλη διάσταση. Ο κατακτητής προσπαθεί να εξηγήσει τις καταστροφές, τις δολοφονίες, τις διώξεις, τις ανατινάξεις χωριών, (με τα Ανώγεια να βρίσκονται στην πρώτη θέση των καταστροφών και λεηλασιών), αποκαλώντας τους Κρητικούς που μετέχουν της Αντίστασης συμμορίτες, πληρωμένους κακοποιούς, τρομοκράτες κλπ.

Όμως τα εγκλήματα των Γερμανών εναντίον του άμαχου πληθυσμού, οι πυρπολήσεις και ανατινάξεις χωριών και κατοικιών δεν μπορεί καμιά φιλογερμανική εφημερίδα να τα δικαιολογήσει.

Τα τέσσερα κείμενα του «Κρητικού Κήρυκα» που ακολουθούν έχουν ένα και μοναδικό σκοπό. Να θυμίζουν σε μας πως στο διάβα της ιστορίας μας δίπλα στα λαμπρά γεγονότα που μας χαρακτηρίζουν σαν φυλή, όρθωναν το μικρό τους ανάστημα Εφιάλτες και Ριψάσπιδες.

Και να μην ξεχνούμε.

Γιατί όπως διαβάζει ο επισκέπτης στην επιγραφή που στήθηκε στην είσοδο του στρατοπέδου Νταχάου μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

…όσοι ξεχνούν το παρελθόν

είναι καταδικασμένοι να τo ξαναζήσουν

Α

ΥΣΤΑΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΣ

Φόνοι, απαγωγαί, ληστείαι, κλοπαί, αποτελούν κατά τας τελευταίας ημέρας κοινά γεγονότα εις πλείστα σημεία της υπαίθρου του νομού μας. Το δυστύχημα είναι ότι η κατάστασις αύτη επεκτείνεται εις γενικωτέρας παρεκτροπάς πολιτικού χαρακτήρος. Διεξάγεται πάλιν εν είδος κλεφτοπολέμου εναντίον των στρατευμάτων κατοχής. Σαμποτάζ σοβαράς σημασίας λαμβάνουν χώραν. Επακολουθούν επιθέσεις εναντίον Γερμανικών φυλακίων ή Γερμανικών αυτοκινήτων και Γερμανοί στρατιώται δολοφονούνται ανάνδρως υπό των συμμοριτών.

Είναι βέβαιον ότι η κατάστασις αυτή εγκυμονεί μεγίστους κινδύνους δια τον πληθυσμόν. Άλλως τε αι Γερμανικαί Αρχαί δια στόματος του αξιοτίμου Κυρίου Διοικητού του Φρουρίου Στρατηγού Μύλλερ και άλλων ανωτέρων αξιωματικών του Γερμανικού στρατού, εδήλωσαν ότι η μεγαλοψυχία των στρατευμάτων κατοχής απέναντι των ενεχομένων ή υποβοηθούντων τοιαύτας πράξεις, δεν είναι αδυναμία και ότι ενδέχεται να έχη εις δεδομένην στιγμήν τα όριά της. Και θα είναι καλόν και την υστάτην αυτήν ώραν να συνέλθουν οι διαταράσσοντες την ησυχίαν του τόπου. Διότι ενδεχομένη παράτασις της καταστάσεως ταύτης θα σημάνη αληθείς συμφοράς δια το σύνολον. Αι γερμανικαί αρχαί διαθέτουσαι εις πάσαν στιγμήν ισχυρά πολεμικά μέσα θ α καταστρέψου ν ε κ ρίζης όλας τας εστίας των ληστανταρτών. Είναι φυσικόν κατόπιν τούτου να μη δυνηθούν να αποτρέψουν δεινά τα οποία θα επιπέσουν πάλιν κατά της κεφαλής όχι μόνον των ενεχομένων εις τα τελευταία γεγονότα αλλά και άλλων μη ενόχων και κατά του πληθυσμού γεν ικώτερον.

Υπενθυμίζοντες τα ανωτέρω, μίαν υστάτην έκκλησιν απευθύνομεν : Να παύσουν την δράσιν των οι ταραχοποιοί. Ας πεισθούν ότι η πράξις των αύτη θα είναι η μόνη πατριωτική…

Αν δεν το πράξουν, τόσον το χειρότερον. Η Κρήτη πάλιν θα δυστυχήση, η Κρήτη πάλιν θα πενθοφορήση. Και τούτο εξ αιτίας αυτών και μόνον και ουδενός άλλου.



Εφημερίδα ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ

Παρασκευή 11 Αυγούστου 1944



Β

ΣΚΛΗΡΟΣ Ο ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΞΙΟΤΙΜΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΤΗΣ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ Κ. ΦΡΙΜΠΕ

(αποσπάσματα)

…επιβουλότατα αυτά τα κακουργήματα συνέχισαν οι κομμουνισταί υπονομεύοντες και τας διαφόρους οδούς της συγκοινωνίας και τούτο το κύμα της τρομοκρατίας έφθασεν εις την άνανδρον επίθεσιν εναντίον Γερμανικών αυτοκινήτων εις την μεγαλυτέραν οδόν συγκοινωνίας Ηρακλείου-Ρεθύμνου αι λεπτομέρειαι της οποίας δεν σας είναι άγνωστοι…

…την νύχτα προ της επιθέσεως Γερμανικών υπηρεσιακών αυτοκινήτων οι κάτοικοι της Δαμάστας εφιλοξένησαν και υπεδέχθησαν εις το σπίτι των δύο Άγγλους αξιωματικούς και μίαν κομμουνιστικήν συμμορίαν. Δια την επίθεσιν αυτήν ο πληθυσμός από ένα βουνό κοντά στο χωριό αντελήφθη και πληροφόρησε με σημεία. Τουφεκισμοί έλαβον χώραν το χωρίον κατεδαφίσθη.

Το χωρίον Ανώγεια γνωστόν ως κέντρον κομμουνιστικόν και έδρα και σταθμός περάσματος Άγγλων πρακτόρων συχνά, αρκετά από μας προειδοποιήθη. Δεν ήθελε να ακούση. Προστάτευε περαιτέρω τα συμφέροντα των Άγγλων και των κομμουνιστών, εκαμάρωνε τους συμμορίτας. Και εφιλοξένησε εις την αγορά του χωρίου την συμμορίαν των φονέων που δημιούργησαν την επίθεσιν στην Δαμάστα. Το χωρίον είναι εκκενωμένον και ισοπεδώνεται…



Εφημερίδα ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ

Παρασκευή 25 Αυγούστου 1944



Γ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΡΗΤΙΚΟΝ ΛΑΟΝ

Την 29ην Ιουλίου, ο Διοικητής Φρουρίου Κρήτης προσεκάλεσε τους ηγήτορας του Κρητικού λαού, τας Πολιτικάς, Εκκλησιαστικάς και Εκπαιδευτικάς αρχάς, καθώς και τους εκπροσώπους του σώματος των αξιωματικών και εξέθεσε προς αυτούς τας σκέψεις του δια τας σχέσεις μεταξύ των δυνάμεων κατοχής και του πληθυσμού της Κρήτης.

Ο λόγος του κ. Διοικητού του Φρουρίου Κρήτης, ο οποίος εγνωστοποιήθη δια του τύπου εις τον πληθυσμόν, ήτο μία ανωτάτη εις αισθήματα ανάκλησις προς την ορθοφροσύνην και τα πατριωτικά αισθήματα του Κρητικού λαού. Αυτή η ανάκλησις δεν ελήφθη υπ’όψιν από πολλούς Κρήτας. Αι δολοφονίαι ειρηνικώς ζώντων Ελλήνων αι λαβούσαι χώραν κατ’Αύγουστον προσέλαβον καθαρώς τρομοκρατικήν μορφήν. Μερικά μικρά Γερμανικά φυλάκια προσέκρουσαν εις εμπόδια, μεταφορικά μέσα κατεστράφησαν. Κατά το διάστημα τούτο επίσης, 31 Γερμανοί και 7 Ιταλοί στρατιώται εφονεύθησαν ανάνδρως.

Ο πληθυσμός της νήσου Κρήτης είναι υπαίτιος δια τας ανάνδρους αυτάς δολοφονίας, τας συνεχείς διαρπαγάς και τας μη εν γένει ειρηνικάς πράξεις, δεδομένου ότι εναντίον των τρομοκρατικών στοιχείων του πληθυσμού και των ανοήτων διαδόσεων της ελεεινής εχθρικής προπαγάνδας, δεν αντιτάσσεται αρκετά. Η Γερμανική συνεπώς δύναμις κατοχής αντεπετέθη και εκτύπησε. Κατά την διάρκειαν των αντιμέτρων αυτής, πολυάριθμοι ανταρτικαί ομάδες κατεστράφησαν.

Δέκα (10) χωρία τα οποία εξηκριβωμένως είχον σχέσεις με αντάρτας, τροφοδοτούντα ή δίδοντα άσυλον, κατεστράφησαν εξ ολοκλήρου. Τα χωρία ταύτα είναι :

Περιφέρεια Χανίων : Κούνενι, Λίμνη και Φλοριά.

Ρεθύμνου : Ανώγεια, Βρύσες, Κρύα Βρύση, Γουργούδι, Γερακάρι, Άνω Μέρος.

Ηρακλείου : Σαχτούρια.

Οι κάτοικοι ηχμαλωτίσθησαν ή μετεκομίσθησαν.

Έλληνες (489), εφονεύθησαν κατόπιν αγώνος ή ως αποδεδειγμένοι αντάρται ετυφεκίσθησαν. Πολλαί χιλιάδες Ελλήνων έχασαν τας οικίας και την περιουσίαν των και μετώκησαν εις άλλα χωρία.

Αυτός είναι ο απολογισμός της ανοησίας και της μικρότητος προς την έκκλησιν της Στρατιωτικής δυνάμεως κατοχής.

Έκαστος Κρης πολίτης ή χωρικός ας σχηματίση ήδη γνώμην, εάν είναι έξυπνον, να εξακολουθήση διαταράσσων την ειρηνικήν ζωήν και την τάξιν πιστεύων τους κομμουνιστάς ή Άγγλους πράκτορας, πιστεύων ότι τοιαύτα εγκληματικά έργα δύνανται να προάγουν την κατάστασιν και να μην εξαναγκάζουν εις μέτρα εξολοθρεύσεως, την τόσον συντηριτικώς και δικαίας καθ’όλην την διάρκειαν του πολέμου μέχρι τούδε συμπεριφερθείσαν Γερμανικήν Στρατιωτικήν Δύναμιν.



Εφημερίδα ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ

Κυριακή 27 Αυγούστου 1944



Δ

ΚΑΤΑΡΑ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΥΠΑΙΤΙΟΥΣ

Αι γνωσταί εις όλους εγκληματικαί πράξεις των κομμουνιστικών συμμοριών τελευταίως εις την ύπαιθρον, επεσώρευσαν εις τον τόπον συμφοράς και θλίψεις. Όταν ο στρατηγός Μίλερ ανέλαβε την Διοίκησιν του Φρουρίου Κρήτης την 26ην Ιουνίου ε.ε. δια προκηρύξεώς του προς τον Κρητικόν Λαόν εδήλωσε ότι τόσον αυτός όσον και οι Γερμανοί στρατιώται δεν έχουν καμίαν εχθρότητα εναντίον του ορθώς σκεπτόμενου Ελληνικού πληθυσμού και ότι στηρίζεται εις την νοημοσύνην και εφυίαν του Κρητικού Λαού ότι θα αποβλέψη εις τα ειρηνικά του έργα και θα συμπεριφερθή φιλησύχως και ορθώς έναντι των Γερμανών στρατιωτών. Πράγματι η μεγάλη πλειονότης του Κρητικού λαού έκλεισε τα ώτα εις τα ξένα στοιχεία της προπαγάνδας και αφωσιώθη εξ ολοκλήρου με τα ειρηνικά έργα και αι σχέσεις του πληθυσμού με τα Στρατεύματα κατοχής εγένοντο από ημέρας εις ημέραν στενώτεραι λόγω της πλήρους κατανοήσεως της πραγματικότητος και των αγαθών προθέσεων και σκοπών της Γερμανικής Διοικήσεως.

Δυστυχώς η ειρηνική αύτη κατάστασις εν Κρήτη δεν ήρεσεν εις τους κομμουνιστάς και τα άλλα πληρωμένα στοιχεία τα οποία δια παντός τρόπου εσκέφθησαν να διαταράξουν την ειρηνικήν κατάστασιν της Νήσου και ήρχισαν από προμελετημένου ασφαλώς σχεδίου να προβαίνουν εις διαφόρους εκνόμους πράξεις δολοφονίας, ληστείας, απαγωγάς κλπ.

Ο Στρατηγός Μίλερ εν τη μεγαλοψυχία του και εν τη βεβαιότητι προφανώς ότι αι πράξεις αύται δεν επιδοκιμάζοντο από το μεγαλύτερον μέρος του πληθυσμού δεν προέβη αρχικώς εις αντίποινα. Οι συμμορίται όμως της υπαίθρου οι οποίοι όχι μόνον δεν εξετίμησαν την τιμίαν στάσιν ταύτην του Στρατηγού αλλά έβλεπον και τους σκοπούς των μη πραγματοποιουμένους, επροχώρησαν εις δολοφονίας γερμανών στρατιωτών όχι μόνον μακράν των χωρίων και κατωκημένων τόπων αλλά και εντός τούτων.

Τότε πλέον η υπομονή εξηντλήθη και τα Γερμανικά αντίμετρα εστράφησαν σκληρά εναντίον των βάσεων των συμμοριτών και έπληξαν και μέρος του πληθυσμού ωρισμένων χωρίων τα οποία ώφειλον και ηδύναντο να προλάβουν την καταστροφήν εάν εγκαίρως αντετάσσοντο κατά των γνωστών βοηθών των τρομοκρατών και συμμοριτών όχι μόνον παθητικώς αλλά και ενεργητικώς καταδιώκοντες αυτούς από τα χωρία των έστω και δια των ράβδων.

Ήδη το πένθος και η δυστυχία εις τα χωρία ταύτα είναι γνωστά.

Ποιος καλής πίστεως άνθρωπος δεν ομολογεί ότι δια τα γενόμενα δεν πταίουν ποσώς οι Γερμανοί οι οποίοι ενώ αγωνίζονται σκληρότατον αγώνα ζωής ή θανάτου και υπάρξεως όχι μόνον δι’εαυτούς αλλά δι’όλην την Ευρώπην η οποία κινδυνεύει τον μεγαλύτερον των κινδύνων να υποδουλωθή δια παντός εις την Ρωσσικήν στέππαν δολοφονούνται ανάνδρως από πληρωμένους κακοποιούς, αλλά πταίουν οι συμμορίται ομοϊδεάται των και βοηθοί των οι οποίοι εν πλήρη γνώσει των κακών τα οποία θα εγένοντο προεκάλεσαν εν τούτοις ταύτα και εξακολουθούν να τα προκαλούν χωρίς κανένα λόγον και κανένα άλλον σκοπόν παρά μόνον να μεγαλώσουν την εξαθλίωσιν και καταστροφήν του πληθυσμού και να σβύσουν έτσι την Ελλάδα κάτω από τον Μπολσεβικισμόν.

Ασφαλώς όλοι ημείς σήμερον καταρώμεθα τους υπαιτίους των γενομένων καταστροφών κομμουνιστάς. Αλλά δεν αρκεί τούτο.

Ο φιλήσυχος και νομοταγής και συντηρητικός πληθυσμός της Νήσου μας έχει ύψιστον συμφέρον όχι μόνον να καταράται και αναθεματίζη τους υπαιτίους της καταστροφής του αναρχικούς και τους αυθέντας τούτων αλλά και να αρχίση τον αγώνα εναντίον τούτων με τα μικρά έστω μέσα τα οποία σήμερον διαθέτει.

Άλλως εάν συνεχίσωμεν όλοι μας την ολιγωρίαν και αδιαφορίαν και παθητικήν στάσιν είτε από τον φόβον των τρομοκρατικών συμμοριών και των μπολσεβίκων, συντόμως θα βαδίσωμεν όλοι προς τον θάνατον, την καταστροφήν, την πείναν και την ολοκληρωτικήν καταστροφήν της Νήσου μας.

Ελληνόφιλος

Εφημερίδα ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ

Τρίτη 29 Αυγούστου 1944



(ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ)