Του Ηρακλή Γαλανάκη

Αύριο θα βρίσκεται στο Ηράκλειο η Γραμματέας του Πασοκ και Ευρωβουλευτής Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Μια προσωπική επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου.

Δεν ξέρω πόσοι γνώρισαν ή γνωρίζουν την κα Ξενογιαννακοπούλου αφ’ενός και αφ’ ετέρου πόσοι κατανόησαν ή κατανοούν την κίνηση αυτή , όπως και άλλες κινήσεις του επί κεφαλής του κόμματος της αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Με το κείμενο αυτό δεν επιθυμώ να εμφανιστώ ως ο γνώστης ή ο ερμηνευτής και εξηγητής ανθρώπων και κινήσεων. Θέλω όμως να είμαι ένας από εκείνους τους πολίτες που θεωρούν δικαίωμα και υποχρέωση να έχουν άποψη και να την εκφράζουν ως συνεισφορά στο δημοκρατικό πολυφωνικό διάλογο της κοινωνίας που ζουν και που θέλουν να εξελίσσεται προς όφελος των πολλών.

Μια κοινωνία που δεν αναπνέει το οξυγόνο του δημοκρατικού πολυφωνικού διαλόγου και συμμετοχής, αυτοαγγυλώνεται, λιμνάζει και σαπίζει, προς δόξαν των κάθε λογής «επί μέρους» κρατούντων.



Αυτονόητα ή υπερβάσεις;



Για όποιους έχουν ζήσει σε ανεπτυγμένες οικονομικά, κοινωνικά, πολυφωνικά και πολυπολιτισμικά κοινωνίες και χώρες μια σειρά πρωτοβουλιών του κ. Παπανδρέου θεωρούνται ως «αυτονόητες» για μια κοινωνία, που εκ των πραγμάτων συνυπάρχει και συμβαδίζει μ’ αυτές τις κοινωνίες, κράτη και έθνη, στα πλαίσια οργανισμών όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης και προ παντός την Ευρωπαϊκή Ένωση της οποίας αποτελεί οργανικό μέλος.

Για άλλους όμως αυτές είναι «υπερβάσεις» που μπορεί να είναι μεν χρήσιμες για την ελληνική κοινωνία, είναι όμως επιβλαβείς για ένα κόμμα που επιθυμεί να αποσπάσει τους ψήφους της πλειοψηφίας των πολιτών. «Καλό επισημαίνουν είναι να θέλεις να αλλάξεις την κοινωνία, αλλά καλύτερο είναι να κατακτήσεις την εξουσία για να μπορέσεις να αλλάξεις και την κοινωνία». Οπότε σιγά-σιγά και με δόσεις ομοιοπαθητικές, αφού όπως αποδεικνύεται άλλωστε από τις σφυγμομετρήσεις η κοινωνία δεν δείχνει να ενστερνίζεται αυτές τις πρωτοβουλίες.

Στην τελευταία αυτή κατηγορία ανήκουν καλοπροαίρετοι πολίτες, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία τους αποτελείται από το «πρασινοντυμένο κοινωνικό και πολιτικό κτλ. κατεστημένο» που δημιουργήθηκε από τη διαχείριση της εξουσίας, όπως δημιουργούνται όλα τα κατεστημένα και που ανησυχεί από ότι θεωρεί πως θα πάψει να το συντηρεί και να το διαιωνίζει.

Εδώ άλλωστε εντοπίζεται και η βασικότερη διαχωριστική γραμμή των δυο Πασοκ. Το Πασοκ του ακονίσματος της πολιτικής κρίσης του πολίτη και της υποκίνησης στη συμμετοχή στον δημοκρατικό διάλογο και συμμετοχή, βασισμένο σε μια πορεία που βοηθά την κοινωνία και τη χώρα να προχωρήσει .

Και το Πασοκ του ευνουχισμού κάθε νέας πρωτοβουλίας, ιδέας , ενέργειας και κίνησης, αν αυτή δεν εντάσσσεται στη διατήρηση και διαιώνιση στο «status quo” των «κρατούντων».

Γι’ αυτά τα υπαρκτά δυο Πασοκ θα επανέλθομε με αποδείξεις την επόμενη φορά.

Σήμερα το κείμενο θα αρκεστεί στις «αυτονόητες» ή «υπερβάσεις» του Γιώργου Παπανδρέου που αφορούν το ήμισυ και πλέον του ελληνικού πληθυσμού.



Ελλάδα και Κρήτη. Μουσουλμανικός χώρος;



Είναι η Κρήτη και η Ελλάδα χώροι, όπου κυριαρχεί ο μουσουλμανικός φονταμανταλισμός; Όχι βέβαια γιατί εμείς είμαστε Ευρωπαίοι,θα απαντήσουμε σχεδόν ομόφωνα όλοι.

Τότε γιατί στην Κρήτη και στην Ελλάδα συμπεριφερόμαστε σχεδόν ως μουσουλμάνοι φονταμενταλιστές . Απ’ότι γνωρίζουμε στις μουσουλμανικές χώρε ς το γυναικείο φύλο δεν έχει δικαίωμα ούτε θεωρητικά, ούτε πρακτικά να συμμετέχει στα κοινά. Στην Ελλάδα έχουν θεσμικά το δικαίωμα. Ποιο είναι όμως το ποσοστό των γυναικών που συμμετέχουν σε ηγετικές αιρετές θέσεις;

Στην Κρήτη είμαστε καλύτεροι; Στους 200 περίπου δημάρχους, νομάρχες και βουλευτές που έχει η Κρήτη, υπάρχει μόνο μια γυναίκα βουλευτής , που πρόκειται να μεταπηδήσει στην Νομαρχία. Στο 200% των αιρετών, ο μισός και πλέον πληθυσμός της Κρήτης εκπροσωπείται από το 0,05%.

Γιατί οι υπερβάσεις είναι αυτονόητα

Οι περιπτώσεις Ταμπάζη, Καραχασάν και Ξενογιαννακοπούλου



Κυρία Καραχασάν



Στην Ελλάδα υπάρχει μια μειοψηφία Ελλήνων μουσουλμάνων. Η μειοψηφία αυτή των Ελλήνων πολιτών έχει μια τριπλή εθνολογική προέλευση. Είναι πομακικής ρομ και τούρκικης καταγωγής.Το ανεγκέφαλο ακροδεξιό ελληνικό τμήμα του Κράτους και της Εκκλησίας, με μια αναχρονιστική και ξεπερασμένη από την δυναμική της ελληνικής και της ευρωπαϊκής κοινωνίας ιδεολογία, είχε αφαιρέσει από τη μειονότητα αυτή την εθνολογική και πολιτιστική διαφορετικότητα. Ενέργεια και δράση προς όφελος των άλλων ανεγκέφαλων της άλλης πλευράς του Αιγαίου, που ήθελαν την ανακατάληψη εδαφών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα από την ιδιοποίηση αυτής της μειονότητας.

Δυσχέραιναν έτσι τις σχέσεις μας και με τις χώρες που είναι μουσουλμανικές και είχαμε και έχουμε από φιλικές έως εγκάρδιες σχέσεις

Δεν θα αναφερθούμε περισσότερο στα προβλήματα που δημιούργησαν και στο χρόνο που υποχρέωσαν την ελληνική διπλωματία να αναλώσει, στους διεθνείς οργανισμούς και στις διμερείς σχέσεις. Ούτε πόσο δυσχαίρενε τη τύχη των ομογενών μας σε Τουρκία και Κύπρο, ούτε πόσο μας απομάκρυνε από την ημέρα που θα συζούμε και θα συμπορευόμαστε ειρηνικά με τους κατοίκους της άλλης μεριάς της κοινής μας θάλασσας.

Σ’αυτό τον παραλογισμό που αποτελούσε τη «συρμαγιά» των κάθε είδους ευατούλιδων υπερεθνικιστών Ελλάδας και Τουρκίας, ο κ. Παπανδρέου τόσο ως υπουργός Εξωτερικών, όσο και ως επί κεφαλής του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ξεκίνησε και συνεχίζει να προσπαθεί να ανακόψει τις παθογόνες και αρνητικές επιπτώσεις στα ουσιαστικά προβλήματα της χώρας και του λαού μας.

Με την επιλογή της κας Καραχασάν ως υποψήφιας υπερνομάρχη, ο κ. Παπανδρέου στέλνει ένα μήνυμα στην ελληνική κοινωνία για την απαγκίστρωσή της από το άγονο και οπισθοδρομικό εθνικοθρησκευτικό παρελθόν και νοοτροπία.

Στέλνει ένα μήνυμα στις μουσουλμανικές χώρες και κόμματα της σοσιαλιστικής διεθνούς που προεδρεύει ότι η Ελλάδα και η ελληνική κοινωνία κοιτάζουν μπροστά με κριτήρια αμοιβαίου σεβασμού, θέλησης κοινής πορείας για ένα όλο και πιο ανθρώπινο ειρηνικό μέλλον και συνεργασία.



Μαριλίζα

Ξενογιαννακοπούλου



Η επιλογή ως γραμματέα του Πασοκ έπεσε «ως κεραυνός εν αιθρία» και συνοδεύτηκε από μια σειρά μειονεκτικά σχόλια και χαρακτηρισμούς.

Είναι γεγονός ότι η κα Ξενογιννακοπούλου έχει πολλά «μειονεκτήματα». Πρώτα- πρώτα είναι γυναίκα. Μια γυναίκα επί πλέον που δεν συνοδεύεται από την κομμώτριά της, τον ενδυματολόγο της, τον αισθητικό της , και λοιπή ακολουθία της. Είναι μια γυναίκα που όπως έδειξε έως σήμερα, ποτέ της δεν θα παντρευόταν ένα άνθρωπο είτε για να χρηματοδοτήσει την πολιτική της σταδιοδρομία, ούτε γιατί αν κάποια στιγμή τον χώριζε θα μπορούσε να έχει μια παχυλή διατροφή. Δεν προέρχεται από γνωστή μεγάλη οικογένεια, ούτε φαίνεται να προσπάθησε έως τώρα να ανοίξει γέφυρες συναλλαγής με τους γνωστούς κύκλους διαμόρφωσης και λήψης των αποφάσεων. Τέλος παραείναι σεμνή. Όλα όσα συνθέτουν ένα «επικίνδυνο» άτομο για μια τόσο υψηλή θέση.

Είναι γεγονός ότι όταν διάβασα το πρώτο βιογραφικό της ως υποψήφια ευρωβουλευτής έμεινα έκπληκτος. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Δικηγόρος. Τίποτε άλλο.



Ποια είναι η κα Ξενογιαννακοπούλου;



Πριν από 20 και πάνω χρόνια σε μια συνεδρίαση της νομαρχιακής επιτροπής του Πασοκ Γαλλίας στην έδρα του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος, μια νεαρή εκπρόσωπος της Τ.Ο. Παρισίων, εντυπωσίασε με τη διακριτική της παρουσία, αλλά και τις σπάνιες αλλά ουσιαστικές παρεμβάσεις της.

Σπάνια έπαιρνε το λόγο, αλλά όταν τον έπαιρνε μιλούσε ήρεμα, σύντομα, αλλά πολύ ουσιαστικά και περιεκτικά. Ηταν η νεαρή Ξενογιαννακοπούλου που έκανε τότε το μεταπτυχιακό της στις Διεθνείς Σχέσεις στο Παρίσι.



Η ταπεινώτρια

του «Εισβολέα

της Κύπρου»



Κάποιο πρωί κτύπησε το τηλέφωνο του γραφείου Τύπου της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής μια γυναικεία νεαρή φωνή, αυτοπαρουσιάζεται ως «μέλος της Νεολαίας του Πασοκ και θέλουμε να συνεργαστούμε». «Ε λοιπόν, εδώ δεν είναι γραφεία του Πασοκ εδώ είναι Μόνιμη Αντιπροσωπεία», απαντά ο υπεύθυνος του γραφείου Τύπου. Ναι αλλά θέλουμε να σας συναντήσουμε για να σας εξηγήσουμε γιατί ήλθαμε στο Στρασβούργο.

Η νεαρή σοσιαλίστρια είχε έλθει με δυο άλλους νεολαίους για να συμμετάσχει στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Κέντρου Νεότητας του Συμβουλίου της Ευρώπης των 19 τότε ευρωπαϊκών χωρών. Στο πρόγραμμα των εργασιών αυτών είχε προβλεφθεί από το τουρκικο-γερμανικό-αγγλικό λόμπυ να προσκληθεί ο πρωθυπουργός της Τούρκικης εισβολής στην Κύπρο, ο εκλιπών σήμερα Μπουλέντ Ετσεβίτ, για να μιλήσει για τις ειρηνικές επιπτώσεις που είχε για την επιβίωση των Τουρκοκυπρίων και τη συμβίωσή τους με τους Ελληνοκυπρίους η «ειρηνική παρέμβαση» που είχε διατάξει ως πρωθυπουργός το 1974.

Η επιτυχία της νεαρής σοσιαλίστριας και των άλλων δυο νέων ήταν τέτοια που ο «στημένος θρίαμβος» του κ. Ετσεβίτ, μετατράπηκε σε φιάσκο και καταδίκη.

Αργότερα η Μ. Ξενογιαννακοπούλου θα εμφανιστεί στο Στρασβούργο ως συνεργάτης του ευρωβουλευτή Χρήστου Παπουτσή , στέλεχος της ευρωκοινοβουλετικής σοσιαλιστικής ομάδας, όπου θα της προτείνουν τη θέση της γραμματέως, αλλά θα την αρνηθεί!!! Και στη συνέχεια ως το πολύτιμο, αλλά πάντα διακριτικό «δεξί χέρι» του Ευρωπαίου Επιτρόπου Χρήστου Παπουτσή.

Η κα Ξενογιανακοπούλου εμφανίστηκε πριν από το τέλος της διακυβέρνησης του Πασοκ, και ως Γενική Γραμματέας του υπουργείου Εμπορίου, αν δεν κάνω λάθος το υπουργείο. Από όσα αναφέρθηκαν πολύ σύντομα, διαπιστώνεται ότι, η Γραμματέας του Πασοκ διαθέτει, παιδεία διεθνών σχέσεων, ευρωπαϊκή και ελληνική εμπειρία, πολιτική γνώση και εμπειρίες, σεμνότητα, εργατικότητα, πολιτική άποψη, θέσεις, συνέπεια αρχών, αξιών και ήθους.

Ηταν άραγε λάθος επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου να επιλέξει ως Γραμματέα, μια Ελληνίδα πολίτη που διαθέτει αυτά τα προσόντα. Ισως για την Ελλάδα και την ελληνική κοινωνία του «Φαίνεσθαι» αλλά όχι του «Είναι».

Η Ελλάδα έχει ανάγκη γυναίκες και άνδρες του διαμετρήματος, έστω και του μισού της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου σε όλα τα κόμματα. Είναι ευτυχές το κόμμα που διαθέτει ανάλογα στελέχη σε ανάλογες θέσεις. Πόσοι και ποιοι όμως απ’αυτούς που θα παρευρίσκονται αύριο μαζί της τόσο στο Ηράκλειο, όσο και στην υπόλοιπη χώρα ανήκουν στο Πασοκ του «Είναι» και του ελπιδοφόρου γίγνεσθαι και πόσοι του Πασοκ του «Φαίνεσθαι» γιατί αυτό υπηρετεί το συντηρεί το κάθε «status quo” ενός κατεστημένου που είναι ντυμένο στα πράσινα, όπως θα μπορούσε να είναι ντυμένο και στα γαλάζια ή και σε άλλων χρωμάτων ντύσιμο.

Το μέλλον θα δείξει ποιο θα επικρατήσει. Τα μηνύματα όμως που στέλνονται στην ελληνική κοινωνία μέσα από τις πρωτοβουλίες του Γ. Παπανδρέου,δεν θα αφήσουν ανέπαφη πια την ελληνική κοινωνία, ούτε και χωρίς αυτόν, όπως το διεργάζεται και θα το ήθελε το ελληνικό πολυσυλλεκτικό κατεστημένο.

Είναι η «Ελληνική Κοινωνία» μια κοινωνία του «είναι» ή «του φαίνεσθαι». Δίδει δηλαδή την προτεραιότητα στην ουσία των πραγμάτων που την αφορούν, την υπηρετούν και την προάγουν ως ένα ενιαίο κοινωνικό σύνολο, σεβόμενη τα επί μέρους συμφέροντα και ιδιαιτερότητες, αλλά ποτέ εις βάρος του κοινωνικού συνόλου; Η μήπως προτιμά ό,τι φαίνεται και ακούγεται αρεστό, δίδοντας την προτεραιότητα στην βιτρίνα, στην εμφάνιση των πραγμάτων, απωθώντας ή αγνοώντας ό,τι δεν της είναι ευχάριστο ή μπορεί να της προκαλεί «μπελάδες», γιατί αυτό θίγει είτε προσωπικά, είτε επί μέρους συμφέροντα, είτε γιατί «βαριέται» ή «φοβάται». Κατανοεί και στηρίζει εκείνους που διαθέτουν την τόλμη να υποστηρίξουν τα πρώτα ή μήπως προτιμά εκείνους που προωθούν το δεύτερο επειδή γνωρίζουν την τέχνη του «γοητεύειν» και προπαντός πιστεύουν στην πράξη « το καθένας για τον εαυτόν του και ο Θεός για όλους».