
Οι κρίκοι που συνδέουν πλέον τον παλιό Εργοτέλη με το νέο είναι ελάχιστοι αφού η ομάδα που ουσιαστικά ανέβηκε από τη Δʼ Εθνική στην Αʼ δεν υπάρχει πια. Για διάφορους λόγους, οι περισσότεροι παίκτες πάνω στους οποίους στηρίχθηκε ο Εργοτέλης για να ανέβει μέσα σε λίγα χρόνια “καταπίνοντας” τις κατηγορίες στην Αʼ Εθνική αποτελούν ήδη παρελθόν και η ομάδα παίρνει μια νέα μορφή, δημιουργείται σχεδόν από την αρχή με τα “υλικά” που θέλει ο νέος της προπονητής Νίκος Καραγεωργίου.
Οι αλλαγές που έγιναν τα δύο τελευταία χρόνια στον Εργοτέλη ήταν σαρωτικές.
Το ρόστερ αναδιαρθρώνεται σιγά-σιγά εκ βάθρων και είναι χαρακτηριστικό ότι από την ομάδα που μετείχε πριν δύο χρόνια για πρώτη φορά στην Αʼ Εθνική μόλις τρεις ποδοσφαιριστές έχουν παραμείνει ενώ υπάρχει κι ένας (Ογκουνσότο) που βρίσκεται στον αέρα. Αν μάλιστα ο Νιγηριανός πάρει την απόφαση να φύγει από τον Εργοτέλη τότε θα μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι ο Εργοτέλης περνάει στην Μ.Ο. (μετά Ογκουνσότο) εποχή του. Κι αυτό γιατί όλοι γνωρίζουν πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε η παρουσία του τα τέσσερα τελευταία χρόνια στην ανοδική πορεία της ομάδας. Οι κρίκοι που έχουν μείνει να συνδέουν την παλιά ομάδα με την νέα είναι τρεις. Ο Κοιλιάρας, ο Γκιάτας και ο Σκουλούδης. Τρεις παίκτες από τα τμήματα υποδοχής που κατά τα φαινόμενα θα συνεχίσουν να αποτελούν μέλη της “κιτρινόμαυρης” ομάδας με ένα μικρό ερωτηματικό όσον αφορά στον Γκιάτα λόγω των πολλών τραματισμών του. Οι υπόλοιποι 24 ποδοσφαιριστές με τους οποίους ο Εργοτέλης έκανε το “παρθενικό” ταξίδι στην Αʼ Εθνική κατέβηκαν... από το τρένο. Οι παίκτες στους οποίους στηρίχθηκε ο Εργοτέλης εκείνη την περίοδο ήταν οι Ογκουνσότο, Σιλά, Σλίχτινγκ, Παρβού, Αργυράκης, Γκιάτας, Γωνιωτάκης, Δημήτρης, Κοιλιάρας, Λαμπράκης, Μακρυδάκης, Ξημεράκης, Οικονομάκης, Σουργιάς, Σουτζής, Σπυριδάκης, Τζανετής, Χαραλαμπάκης, Ελευθεριάδης, Βοσκαρίδης, Σκέντζος, Χανιωτάκης, Σκουλούδης, Αποστολάκης, Βούκοβιτς, Γκίρτσα, Ιβάνοφ.
Παίκτες που άλλοι γιατί δεν βοήθησαν κι άλλοι γιατί ήρθε το πλήρωμα του χρόνου μέσα σε δύο χρόνια έφυγαν από την ομάδα.
Το πείραμα
Φυσικά μαζί με τους παίκτες πολλά άλλαξαν και στον πάγκο της ομάδας. Από το Μύρωνα Σηφάκη που ήταν ο δημιουργός της και ο οποίος έφυγε λίγο πριν τη λήξη του περσινού πρωταθλήματος ο Εργοτέλης πέρασε στα χέρια του Μανόλη Πατεμτζή και από κει στο μέσο της χρονιάς του έληξε στον Νίκο Καραγεωργίου.
Στην πρώτη του χρονιά στη μεγάλη κατηγορία ο Εργοτέλης προχώρησε σʼένα μεγάλο πείραμα. Χωρίς την εμπειρία και τη γνώση της Αʼ Εθνικής στηρίχθηκε ως επί το πλείστον στους παίκτες που τον ανέβασαν από τις μικρότερες κατηγορίες. Η προσπάθεια έγινε αλλά το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό.
Η δεύτερη φορά βρίσκει τον Εργοτέλη ακριβώς στο απέναντι άκρο. Έχοντας “αποκολληθεί” από το πρόσφατο παρελθόν προσπαθεί να χτίσει μια νέα ομάδα, οικοδομώντας την με περισσότερη εμπειρία.
Το αν θα αντέξει αυτή η ομάδα στο χρόνο θα φανεί από το πόσο ισχυρά θα είναι τα νέα θεμέλια...

