
“Απέναντι από την ακτή της Naples (Νάπολης) και του Salerno της Ιταλίας, μεταξύ του ακρωτηρίου Miseno και Amalfi, ένας μεγάλος βράχος πετά στα ύψη όπως ένα όνειρο που χάνεται στην μπλε θάλασσα κοβαλτίου που την περιβάλλει.
Αυτό το μεσογειακό κόσμημα, που εξυμνήθηκε σε μερικά από τα διασημότερα παγκόσμια λυρικά ποιήματα, είναι το νησί Capri. Το οινοπνευματώδες άρωμα των λουλουδιών, λεπτοί παφλασμοί του χρώματος, αναμνήσεις μιας προηγούμενης χιλιετίας και ειρηνικής γοητείας, που καταστρέφονται μόνο από τη διαπεραστική κραυγή των γλάρων, είναι ακριβώς μερικές από τις μαγικές ιδιότητες αυτού του μυθικού νησιού”.
Με τον παραπάνω γλαφυρό τρόπο περιγράφεται το νησί Capri σε site του internet, που αναφέρεται στην ιστορία του νησιού.
Το νησί καταλαμβάνει έκταση περίπου 12 τετραγωνικών χιλιομέτρων και έχει μέγιστο πλάτος περίπου 3 χιλιόμετρα. Οι πρώτοι κάτοικοι που εγκαταστάθηκαν στο νησί Capri ήταν του αρχαίου προ-ελληνικού πληθυσμού Teleboi, με την παρουσία δύο πόλεων στον 8ο αιώνα π.Χ.. Σήμερα, μόνο οι ενισχυμένοι τοίχοι μιας αρχαίας ελληνικής ακρόπολης που υπάρχει ακόμα, είναι μάρτυρες της παρουσία τους στο νησί. Σύμφωνα με μερικούς μελετητές, η ετυμολογία του ονόματος Capri μπορεί να βασίζεται στην ελληνική λέξη Kapros (άγριος κάπρος), ενώ άλλοι θεωρούν ότι το όνομα Capri προέρχεται από τη λατινική λέξη Capreae (αίγες). Ο καίσαρα Αύγουστος ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε τη γοητεία του Capri, όταν επισκέφτηκε το νησί το έτος 29 π.Χ. Στην συνέχεια ο διάδοχος του Τιβέριος άρχισε ένα έντονο πρόγραμμα οικοδόμησης με την κατασκευή 12 βιλών, ενώ για μια δεκαετία κατοίκησε στο νησί και από εκεί διαχειρίστηκε τα θέματα της αυτοκρατορίας του. Η παρουσία των δύο αυτοκρατόρων στο Capri επηρέασε την αρχιτεκτονική του νησιού και την ανάπτυξη της αστικής περιοχής.

Το 17ο αιώνα το Capri πέρασε από μεγάλη οικονομική και ηθική ένδεια λόγω των υπερβολικών πιέσεων που ασκήθηκαν από την ιεροσύνη, που επέβαλε την υψηλή φορολογία και τη θανατική ποινή. Την περίοδο εκείνη χορήγησαν στους κατοίκους του Capri ορισμένα μόνο προνόμια, όπως οι άδειες για τα πυροβόλα και το δικαίωμα να εισαχθεί ο σίτος και το αλεύρι, αγαθά που δεν παράγονταν στο νησί.
Από το 18ο αιώνα το όνομα "Capri" άρχισε να γίνεται πλέον γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο. Αρχικά όφειλε τη φήμη του στη στρατηγική θέση του για τον έλεγχο της νότιας Ιταλίας και του ενδιαφέροντος των Γάλλων της αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα.
Σε αυτήν την περίοδο κτίστηκαν τα πολυάριθμα οχυρά κατά μήκος της περιμέτρου του νησιού. Μερικά χρόνια αργότερα, η φήμη του Capri μεγάλωσε με την αυξανόμενη τάση για το ταξίδι, η οποία έφερε στο νησί το πρώτο ρεύμα των ξένων επισκεπτών και άρχισε να αναπτύσσεται η τέχνη της φιλοξενίας. Η κατάργηση της εξουσίας από της μονές και την επισκοπή ελευθέρωσαν τους κατοίκους του Capri από τους ηθικούς και οικονομικούς περιορισμούς και της γενικής κατάθλιψης του παρελθόντος. Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα οι καλλιτέχνες τοπίων της σχολής Posillipo έφθασαν στο Capri, όπως οι Giacinto Gigante, Giuseppe Casciaro, Marco de Gregorio και Angelo Viviani. Το πρώτο ξενοδοχείο στο νησί άνοιξε ο δικηγόρος Pagano, ο οποίος μετασχημάτισε το σπίτι του στο ξενοδοχείο Pagano. Κατά τη διάρκεια αυτού του αιώνα φιλοξενήθηκαν στο νησί καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο και κυρίως Γερμανοί που ανήκαν στη moneyless Βοημίας. Προς το τέλος του αιώνα, με το άνοιγμα του Quisisana, άρχισαν να επισκέπτονται το νησί μέλη διάφορων βασιλικών οικογενειών, αριστοκράτες, πολιτικοί και βιομήχανοι. Η βασική αιτία της ραγδαίας στην συνέχεια ανάπτυξης της βιομηχανίας της φιλοξενίας και του τουρισμού στο Capri, ήταν η δυνατότητα των ανθρώπων να καλωσορίζουν με την ίδια προσοχή και διακριτικότητα, τους φιλοξενούμενους κάθε κοινωνικής τάξης. Από τη δεκαετία του 50 και μετά το Capri έγινε το παγκόσμιο θέρετρο του κεφαλαίου, όπου κυριάρχησαν τα πολυτελή ενδύματα και ο επιδεικτικός πλουτισμός. Σήμερα το Capri παραμένει ο ονειρεμένος προορισμός για τους τουρίστες από όλο τον κόσμο.
Η βιομηχανία του τουρισμού και της φιλοξενίας στο νησί Capri, όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, έχει αναπτυχθεί κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο επισκέπτης μπορεί να επιλέξει από υπερπολυτελή ξενοδοχεία μέχρι απλά δωμάτια για την διαμονή του, ενώ έχει όλες τις ανέσεις και τις απολαύσεις που μπορεί να ζητήσει κάποιος σε ένα επίγειο παράδεισο.
* Ο Σταύρος Λυριντζάκης είναι πολιτικός μηχανικός

