Της Κατερίνας Μυλωνά

Το ίδιο αίμα κυλά σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως χρώματος και φυλής, δηλώνουν όσοι έλαβαν μέρος στο 1ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ στο Ηράκλειο που πραγματοποιήθηκε στο πάρκο του Γεωργιάδη και διήρκεσε από την προηγούμενη Πέμπτη ως το Σάββατο.

Όλοι ελπίζουν πως ανάλογες διοργανώσεις αποτελούν μοναδικές ευκαιρίες να βρεθούν μαζί διαφορετικοί άνθρωποι, να ανταλλάξουν απόψεις και να μάθει ο ένας για τον πολιτισμό του άλλου.

Μία επαφή μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών εθνικοτήτων θεωρεί η κ. Γιάννα Αρακέλοβα, από τη Γεωργία, ότι προσφέρουν δραστηριότητες, όπως το αντιρατσιστικό φεστιβάλ. «Δεν περιμένουμε μια καλύτερη προοπτική στο μέλλον», αναφέρει χαρακτηριστικά. Ωστόσο, ελπίζει ότι ο κόσμος μπορεί να μάθει για το κίνημα κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Η ίδια μένει στο Ηράκλειο έντεκα χρόνια και δεν έχει κάποιο παράπονο από τους κατοίκους, όσο αφορά την αντιμετώπισή τους. Αντίθετα, παράπονο έχει από το Κράτος γιατί δεν προσφέρει τα απαραίτητα εχέγγυα στο μετανάστη να ζήσει μία άνετη ζωή χωρίς προβλήματα. Όσο αφορά το φεστιβάλ, η κ. Αρακέλοβα παρατηρεί ότι ο κόσμος δεν είναι ενημερωμένος αλλά υπάρχει μία μερίδα ατόμων που ενδιαφέρονται πραγματικά για αυτό και φροντίζουν να μαθαίνουν ο,τι προκύπτει.

«Μου αρέσει πολύ το φεστιβάλ γιατί υπάρχει κόσμος από διάφορα μέρη του πλανήτη», αναφέρει η κ. Ζάνα Αντόνοβα. Ο πατέρας της είναι από τη Σιβηρία, η μητέρα της από τη Λευκορωσία και η ίδια έχει παντρευτεί εδώ και έξι χρόνια Έλληνα και μένει στην Κρήτη. Στο φεστιβάλ διατηρούσε περίπτερο με πίνακες που είχαν ζωγραφίσει οι γονείς της. «Ο κόσμος εδώ μου αρέσει πολύ. Έμενα ένα χρόνο στην Αθήνα και δεν άντεξα. Εκεί όλοι τρέχουν, υπάρχει πολλή κούραση και ο ένας φωνάζει στον άλλο, όμως εδώ είναι φιλικοί, καλοί, ανοικτοί άνθρωποι», αναφέρει. Η κ. Αντόνοβα υποθέτει ότι ένας λόγος που η ίδια δε συνάντησε ποτέ πρόβλημα με τους κατοίκους είναι ότι παντρεύτηκε Έλληνα, αλλά επιπλέον «δε συμμετέχω σε φασαρίες, προτιμώ να είμαι από έξω», εξηγεί. Σχετικά με το φεστιβάλ, θεωρεί πως βοηθάει ιδιαίτερα με τις εκδηλώσεις που περιλαμβάνει να μάθει ο κόσμος και τα μικρά παιδιά ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι δίπλα τους και χρειάζεται υπομονή.

«Δέκα χρόνια μένω εδώ και δόξα τω Θεώ δεν είχα ποτέ πρόβλημα, είμαι πολύ ευχαριστημένη», αναφέρει η κ. Άντζελα Κίτι από τη Μολδαβία, η οποία μένει στο Ηράκλειο με τα παιδιά της. Το πρόβλημα που επισημαίνει, όμως, είναι η ταλαιπωρία που υφίστανται όλοι οι μετανάστες όταν θέλουν να ανανεώσουν την άδεια παραμονής τους. «Ο,τι έχω εδώ δε θα μπορούσα ποτέ να έχω στην πατρίδα μου, όσο και να δούλεψα, η Ελλάδα μας προσφέρει

καλύτερη ζωή», υπογραμμίζει. Στο φεστιβάλ η κ. Κίτι διατηρούσε περίπτερο με τρόφιμα και ο κόσμος έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον να μάθει για αυτά. «Το φεστιβάλ βοηθάει να ενωθούν οι λαοί και περνάει κόσμος που λέει ότι δεν είμαστε όλοι ρατσιστές, λένε δύο λόγια που σε αγγίζουν», αναφέρει συγκινημένη.

«Ένα χρόνο ζω εδώ και μου αρέσει πολύ. Είχα δουλέψει στην Αθήνα αλλά εκεί επικρατεί πανικός», αναφέρει ο κ. Οσάμ Χαγκάτ από την Αίγυπτο. Ο κ. Αγκάτ υποστηρίζει ότι δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ πρόβλημα με τους κατοίκους αλλά μόνο με τα χαρτιά που κλήθηκε να συμπληρώσει για την παραμονή και εργασία του. «Πριν από έξι μήνες που έπρεπε να τα φτιάξω όλοι σκοτώθηκαν να με εξυπηρετήσουν», υπογραμμίζει. Όσο αφορά το φεστιβάλ, θεωρεί πως είναι μια ευκαιρία να βρεθούν μαζί διαφορετικοί άνθρωποι και να μάθουν για την κουλτούρα του άλλου.

Η κ. Πρινές Ούτσι είναι από τη Νιγηρία και μένει στην Αθήνα ενώ στο φεστιβάλ αντιπροσώπευσε ένα φόρουμ μεταναστών από την Αφρική. «Κάποιοι είναι καλοί, κάποιοι όχι, αλλά πρέπει να περιμένουμε τέτοια συμπεριφορά όταν υπάρχουν ξένοι σε ένα τόπο. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι και σε κάποιους αρέσει σε άλλους όχι», σχολιάζει με αυτά τα λόγια την κατάσταση που επικρατεί στην Αθήνα. Αναφέρει, μάλιστα, ότι ο δεκάχρονος γιος της αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο σχολείο του. Επιπλέον, δηλώνει πως αν συνεχιστεί ή χειροτερεύσει η κατάσταση θα πάρει το παιδί της και θα πάει σε άλλη χώρα. «Θα τον πάω κάπου που να νιώθει όμορφα και να αισθάνεται περήφανος για το χρώμα του». Η ίδια ομολογεί πως η αλλαγή θα είναι δύσκολη, όμως «το παιδί μου το βάζω πάνω από όλα, για αυτόν κάνω τα πάντα». Αναφορικά με το φεστιβάλ, ελπίζει ότι θα έχει κάποιο αποτέλεσμα, «οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ότι σε όλους μας τρέχει το ίδιο αίμα και καλοί και κακοί υπάρχουν σε όλους τους λαούς», καταλήγει.