Επανακυκλοφόρησε η διατριβή του Νίκου Καζαντζάκη για το Νίτσε για υφηγεσία στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με τίτλο “Ο Φρειδερίκος Νίτσε εν τη Φιλοσοφία του Δικαίου και της Πολιτείας” από τις εκδόσεις Καζαντζάκη.

Η πρώτη έκδοση της διατριβής αυτής, με την οποίαν ο Καζαντζάκης απέβλεψε να γίνει υφηγητής και εν συνεχεία Καθηγητής, της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, έγινε το 1909 και η δεύτερη το 1998. Στη δεύτερη έκδοση παρετέθη συνοπτική εισαγωγική μελέτη του εκδότη Δρος Πατρόκλου Σταύρου, με όλα τα στοιχεία που ανευρέθησαν τότε στο Ιστορικό Αρχείο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Με την προοπτική της τρίτης έκδοσης έγινε νέα έρευνα και ανευρέθη το δίπλωμα του Νίκου Καζαντζάκη, με άριστα, ως διδάκτορος της Νομικής, με ημερομηνία 16 Δεκεμβρίου 1906. Αλλά και διεπιστώθη ότι ελλείπουν αρχεία της Νομικής Σχολής για την περίοδο αυτή, από τα οποία θα αντλούσαμε τις πληροφορίες για την πορεία τότε του Καζαντζάκη, αν εξελέγη υφηγητής, αν εδίδαξε στη Νομική Σχολή και γιατί απεχώρησε. Αν παρέμενε, θα είχαμε ένα Καζαντζάκη διάσημο Καθηγητή τής Φιλοσοφίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και όχι ένα εθνικό και οικουμενικό συγγραφέα. Το διδακτορικό δίπλωμα του Καζαντζάκη περιελήφθη στην τρίτη έκδοση της διατριβής.

Ο συμπατριώτης του μεγάλος βυζαντινολόγος Ν. Β. Τωμαδάκης στο άρθρο του για τον Νίκο Καζαντζάκη στη Μεγάλη Εγκυκλοπαιδεία του «Πυρσού» γράφει ότι ο Καζαντζάκης διετέλεσε υφηγητής της Νομικής Σχολής. Αυτό πρέπει να είναι γεγονός. Όμως, κατά πάσαν πιθανότητα, απεχώρησε ο ίδιος και επεδόθη στα ταξίδια και στη συγγραφή.

Η «γνωριμία» του Νίκου Καζαντζάκη με τον Νίτσε υπήρξε ορόσημο για τη ζωή του. Δεν υιοθέτησε απόλυτα το σύστημα των ιδεών και θεωριών του Νίτσε, που υπερβαίνει τη λογική και φθάνει σε άκρα. Άλλωστε, και βιολογικά εδοκιμάσθη φοβερά ο Νίτσε, και βλέπουμε τον Καζαντζάκη, καθώς ζητά από τον Θεό να τον παρατεντώσει και ας σπάσει, να παρακαλεί και να εύχεται να είναι άμοιρος από τη μοίρα του «Αντίχριστου» και «αντίθεου προφήτη». Νιτσεϊκές ιδέες εμφανίζονται στα έργα του Καζαντζάκη (λ.χ. στην Ασκητική, στην Οδύσσεια), και στη μυθιστορηματική αυτοβιογραφία του Αναφορά στον Γκρέκο το ΚΓ΄ Κεφάλαιο επιγράφεται «Παρίσι – Νίτσε ο Μεγαλομάρτυρας». Μπορεί τα δόγματα και οι αντιλήψεις αυτές να συνοψισθούν στο παράγγελμα, το άτομο να υπερβεί τον εαυτό του και να φτάσει εκεί που δεν μπορεί.