Του Εμμανουήλ Σπανάκη*

Η αναζήτηση είναι έννοια πολυσήμαντη, που παράγει πράξη. Δημιουργεί τον τρόπο ζωής, είναι μοχλός επιβίωσης. Η πίστη είναι μονοσήμαντη έννοια και δεν πρέπει να συνδέεται με την αναζήτηση. Η πίστη πρέπει να είναι δεδομένη και απόλυτη. Γιατί αναφέρεται στην υπέρτατη δύναμη, η οποία δεν διαφοροποείται χρονικά.

Οταν η πίστη συνδέεται με την αναζήτηση, η πίστη αμφισβητείται και η προσπάθεια απόδειξης μέσα από την αναζήτηση είναι ματαιοπονία, γιατί απόδειξη είναι ο Χριστός. Δεν υπάρχει άλλη απόδειξη.

Ο Χριστός είναι απόδειξη της αλήθειας, ότι δηλαδή υπάρχει Θεός. Ο Χριστός δεν ήταν άνθρωπος, ήταν ο Λόγος του Θεού, ήταν το Πνεύμα του Θεού, ήταν ο Θεός.

Γι’ αυτό η Ορθόδοξη πίστη είναι μοναδική. Ο Χριστός διαφοροποιεί τις οικουμενικές θρησκείες.

Ο Σωκράτης και ο Καζαντζάκης, δύο “γίγαντες” του ανθρώπινου πνεύματος, αναλίσκοντας τη ζωή τους στην αναζήτηση της αλήθειας, κατέληξαν ουσιαστικά στο “ίδιο πράγμα”. Το “δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβούμαι τίποτα, είμαι ελεύθερος” είναι ανάλογο με το “εν μόνον οίδα, ότι ουδέν οίδα”. Αν όμως αναλογιστούμε ότι ο ένας γεννήθηκε πριν την απόδειξη της αλήθειας και ο άλλος μετά από αυτήν, αισθανόμαστε τη διαφορά τους.

Η αναζήτηση είναι και αυτή δεδομένη, αλλά αφορά στην επιβίωση κάθε εμψύχου όντος, υπό την γενικότερη πράγματι έννοια, όπως ακριβώς την εννοούσε ο Καζαντζάκης, αφορά δηλαδή όλη την ζώσα ύλη. Για την κατανόηση της ύπαρξης του σύμπαντος κόσμου, ο άνθρωπος επιβάλλεται να κάνει διαχωρισμό της πίστης του, από την αναγκαιότητα της αναζήτησης για την επιβίωσή του.

Η πίστη πρέπει να διδάσκεται από τους έχοντες την αρμοδιότητα, μέσα από το Ευαγγέλιο - Λόγο του Θεού γιατί πέρα από την έμφυτη πίστη του ανθρώπου, στην ύπαρξη Θείας δύναμης, χρειάζεται και η συνεχής μάθηση ότι έτσι κι έτσι έχουν τα γεγονότα, για να μην περιπλανάται άδικα, αναζητώντας την δεδομένη αλήθεια, που επισφραγίστηκε με την Ανάσταση του Θεανθρώπου.

Οσοι δεν επιστεύσαν ή δεν πιστεύουν στην Ανάσταση του Χριστού - Θεού, αυτόβουλα κατατάσσονται στους άθεους.

Ο Θεός είναι μια βεβαιότητα και όχι μιας διαρκής αναζήτησης. Τον Θεό δεν τον δημιουργούμε, προϋπάρχει. Παρουσία σημαίνει ύπαρξη, παρουσία σημαίνει εμφάνιση. Τη Θεία Παρουσία, με την έννοια της ύπαρξης, την αποδέχεται σχεδόν ολόκληρη η ανθρωπότητα, αλλά τότε η παρουσία, με την έννοια της εμφάνισης, είναι απόλυτα κατανοητή.

Η επιστήμη εντάσσεται στην έννοια της αναζήτησης. Η θρησκεία είναι δεδομένη και εντάσσεται στην έννοια της πίστης, δηλαδή της παρουσίας του Θεού σαν ύπαρξης - δημιουργίας - εμφάνισης. Πίστη - αναζήτηση έννοιες δεδομένες και απόλυτες. Τα πάντα είναι απόλυτα, τίποτα δεν είναι σχετικό.

Με την Γέννηση - Βάπτιση - Ανάσταση του Χριστού στην ουσία γίνεται η πρώτη παρουσία - εμφάνιση του ίδιου του Θεού. Την παρουσία αυτή “όφειλε” να την κάνει ο Θεός στο τελειότερο “κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση” δημιούργημα του που τον όρισε “απόλυτο” διαχειριστή της όλης δημιουργίας του. Τη διαχείριση αυτή δεν του την δώρισε “εν λευκώ”, γι’ αυτό θεωρείται βέβαιη και η “Δεύτερη Παρουσία” που θα αποσκοπεί στον απολογισμό και την απόδοση του διαχειριστή.

Είναι μεγάλη υπόθεση η πίστη.

Πίστη είναι να εννοείς και να αποδέχεσαι ότι ο Θεός έλαβε τη μορφή ανθρώπου και συνομίλησε μαζί του, για τη σωτηρία.

* Ο Εμμανουήλ Σπανάκης είναι πολιτικός μηχανικός