Κείμενο , φωτογραφίες : Αναγνωστόπουλος Γιώργος [email protected]

Η Σχολή Χειμερινού Βουνού του Π.Ο.Α ( Πεζοπορικός Όμιλος Αθηνών ) έκλεισε τον κύκλο των μαθημάτων της το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαρτίου 2006 με ανάβαση στο χιονισμένο ορεινό συγκρότημα των Βαρδουσίων.

Αρχηγός ο Παναγιώτης Κοτρωνάρος ,διπλωματούχος Εκπαιδευτής Ορειβασίας και Αναρρίχησης της Ε.Ο.Ο.Α, αρχηγός της πρώτης επιτυχημένης ελληνικής αποστολής στο ψηλότερο βουνό του κόσμου,το Everest και ο μοναδικός μέχρι σήμερα Έλληνας ορειβάτης που έχει καταφέρει να πατήσει σε τρεις κορυφές πάνω από τα 8000 m στα Ιμαλάια ( Everest 8.848 m, Cho Oyu 8201 m, Shisha Pangma 8046 m).

Αναχωρήσαμε στις 7 το πρωί από το Πεδίο του Άρεως και πήραμε την εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας έχοντας αριστερά μας την καταπράσινη Πάρνηθα σ’ όλη τη διαδρομή μέχρι τη Θήβα. Κάναμε μια ημίωρη στάση στα Καμένα Βούρλα, περάσαμε τα Στενά των Θερμοπυλών και 4 χλμ. μετά τό άγαλμα του Λεωνίδα εγκαταλείπουμε την εθνική οδό Αθηνών Θεσσαλονίκης και μπαίνουμε στην εθνική οδό Πατρών – Θεσσαλονίκης με φορά προς την Άμφισσα. Στην τοποθεσία Σκαμνός,όπου και βρίσκεται το ομώνυμο χωριό κάνουμε δεξιά,περνάμε το χωριό Παύλιανη που βρίσκεται στα όρια των νομών Φθιώτιδας και Φωκίδας και κατευθυνόμαστε προς τον Αθανάσιο Διάκο έχοντας θέα τις χιονισμένες κορφές της Οίτης, του Παρνασσού, της Γκιώνας και των Βαρδουσίων.

Μπαίνουμε στην κοιλάδα του Μόρνου που σχηματίζεται από τη Γκιώνα και τα Βαρδούσια. Ο Μόρνος ,ο ποταμός που υδρεύει την Αθήνα και καταλήγει στην τεχνητή λίμνη στο ύψος του Λιδορικίου,δεν είναι το ήρεμο ποταμάκι του καλοκαιριού,αλλά ένα άγριο ποτάμι που δέχεται τα λιωμένα χιόνια της Γκιώνας και των Βαρδουσίων. Ο ποταμός ελίσσεται ορμητικός , φιδωτά ανάμεσα σε πυκνά, γυμνά πλατάνια και απότομες πλαγιές κατάφυτες με έλατα και οξιές.

Φτάνουμε στις 12 το μεσημέρι στο γραφικό ,καταπράσινο χωριό Αθανάσιος Διάκος που βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 1000 μ. Εφοδιαζόμαστε με νερό από τη βρύση που βρίσκεται στον κορμό του τεράστιου πλατάνου στην πλατεία του χωριού και ξεκινάμε την πορεία μας.

Παίρνουμε το μονοπάτι Ε4 το οποίο αρχίζει από τη δασωμένη ρεματιά στη μέση του χωριού. Το μονοπάτι είναι ανηφορικό με μεγάλη κλίση, πράγμα που κάνει την ανάβαση δύσκολη. Περνάμε από τη δεξαμενή νερού, μπαίνουμε σε αραιό ελατόδασος και φτάνουμε στη θέση Γιατάκια όπου συναντάμε το χωματόδρομο. Το μονοπάτι μπαίνει μέσα στο δάσος και ανηφορίζει πολύ απότομα μέχρι το ύψος του Προφήτη Ηλία. Από εδώ και πέρα το δάσος τελειώνει και αρχίζουμε να κινούμαστε σε χιονισμένο πεδίο μέσα σε ομίχλη.Ακολουθούμε τους στύλους οι οποίοι σε ορισμένα σημεία ίσα που φαίνονται.Σε τέτοιες συνθήκες φαίνεται η χρησιμότητα των GPS.Η ομίχλη είναι τόσο πυκνή που είμαστε 50 μ. από το καταφύγιο και δεν το βλέπουμε.Μετά από τρεις ώρες πορείας βρισκόμαστε στο καταφύγιο του Ε.Ο.Σ Αμφισσας στα 1900 μ.

Το καταφύγιο του Ε.Ο.Σ Άμφισσας είναι ένα πραγματικό στολίδι.Μπορεί να φιλοξενήσει 60 άτομα,είναι πεντακάθαρο και διαθέτει οργανωμένη κουζίνα με ποικιλία φαγητών.Σε όλους τους χώρους διαθέτει κεντρική θέρμανση που λειτουργεί καθώς και εσωτερικές τουαλέτες που παρ΄όλο το μεγάλο υψόμετρο υπήρχε τρεχούμενο νερό.Στο καταφύγιο συναντήσαμε και έναν Ορειβατικό Σύλλογο από την Πειραιά με αποτέλεσμα να φιλοξενούνται περίπου 55 άτομα.Παρ’ όλ’ αυτά η εξυπηρέτηση ήταν άψογη.

Τακτοποιούμαστε στο καταφύγιο και μετά από μισή ώρα συγκεντρωνόμαστε , αναχωρούμε και κατευθυνόμαστε στην πλαγιά απέναντι από το καταφύγιο.Ο καιρός ευτυχώς έχει ανοίξει.Σε κάποιο σημείο σταματάμε και ακολουθεί πρακτικό μάθημα από τον Παναγιώτη Κοτρωνάρο και τους συνεργάτες του. Μας δείχνουν, όλες τις περιπτώσεις πτώσεων σε απότομη χιονισμένη πλαγιά και τους τρόπους αντίδρασης χρησιμοποιώντας το πιολέ ( ορειβατική σκαπάνη ) . Ακολουθεί πρακτική εξάσκηση πτώσεων από τους μαθητευόμενους, η οποία αποδείχτηκε σωτήρια σε δύο περιπτώσεις την επόμενη μέρα.

Επιστρέφουμε στο καταφύγιο όπου μας περιμένει ένα πλούσιο δείπνο. Ακολουθούν γραπτές εξετάσεις πάνω στο θεωρητικό τμήμα της ύλης ( προσανατολισμός με πυξίδα και GPS, στοιχεία μετεωρολογίας , πρώτες βοήθειες, πρόγνωση χιονοστοιβάδων, τρόποι ασφάλισης σε χιονισμένο πεδίο, ιστορία ορειβασίας).

Η ώρα έχει περάσει και η επόμενη μέρα προβλέπεται δύσκολη.Πηγαίνουμε στα κρεβάτια μας. Κάποιοι από την ομάδα επιλέγουν να διανυκτερεύσουν έξω μέσα σε χιονότρυπα.Παρ’ όλη την κούραση της ημέρας αφιερώνουν περίπου δύο ώρες και κατασκευάζουν χιονότρυπα,όπου και τελικά διανυκτερεύουν.

Συνεχίζεται