Με μια σκληρή, μακροσκελή ανακοίνωση, ο Σύλλογος Καθηγητών του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ηράκλειο, βάλλει ,κατά του υπουργείου Οικονομικών για τον καταλογισμό μεγάλων ποσών προσωπικά σε 16 μέλη ΔΕΠ , για την διαχείριση του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Έρευνας και καλεί τη διοίκηση του Ιδρύματος να αναστείλει τη λειτουργία του την ημέρα που θα συζητηθούν στο Ελεγκτικό Συνέδριο οι προσφυγές που έχουν κάνει .

Παράλληλα καλεί σε συστράτευση τους κοινωνικούς φορείς και επιτίθεται εναντίον του οικονομικού επιθεωρητή Μ. Χριστοδουλάκη, χωρίς να τον κατονομάζει ευθέως, για τους καταλογισμούς που έκανε (χωρίς να αναφέρει ποιους , αντίθετα κάνει επίθεση στα ΜΜΕ που δημοσίευσαν πραγματικά γεγονότα), τονίζοντας ότι ενεργεί με ασυδοσία.

Ο Ενιαίος Σύλλογος Καθηγητών, αναφέρει μεταξύ άλλων γιατί ήταν νόμιμη και εντός σκοπού η διάθεση κονδυλίων για προσλήψεις συμβασιούχων και πληρωμή ασφάλιστρων σε ιδιωτική εταιρεία , από κονδύλια του ΕΛΚΕ:

(α) Η επίμαχοι συμβασιούχοι υπάλληλοι κάλυψαν κυρίως τις ανάγκες λειτουργίας της Βιβλιοθήκης, του Υπολογιστικού Κέντρου, και του Κέντρου Επικοινωνιών και Δικτύων, καθώς και τις ανάγκες φύλαξης κτιρίων και εργαστηρίων σε επίπεδα ελάχιστης ασφάλειας. Προσέφεραν δηλαδή υπηρεσίες που είναι απαραίτητες για τη στήριξη της έρευνας, αλλά αφορούν όλο το Πανεπιστήμιο και όχι κάποιο επιμέρους ερευνητικό πρόγραμμα, και κάθε επιμερισμός τους θα ήταν παράλογος και οικονομικά ασύμφορος. Κατά κοινή ομολογία, οι αντίστοιχες οργανικές θέσεις έπρεπε να είχαν προ πολλού προκηρυχθεί από τα Υπουργεία Οικονομίας και Παιδείας. Είναι φανερό ότι η πολιτική διαχείρισης των πόρων του Ε.Λ.Κ.Ε. από το Π.Κ. εξοικονόμησε πόρους που κανονικά έπρεπε να είχαν διατεθεί από τα παραπάνω υπουργεία.

(β) Η ομαδική συμπληρωματική ασφάλιση υγείας διήρκεσε 2 χρόνια και κάλυψε (σημαντικές εκείνη την εποχή) ελλείψεις και περιορισμούς στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των εργαζομένων στο Π.Κ. Καθώς τα εξωνοσοκομειακά νοσήλια βάρυναν τότε άμεσα τον Τακτικό Προϋπολογισμό, με το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης έγινε εξοικονόμηση πόρων του Υπουργείου Οικονομικών.

(γ) Όλες οι καταλογιζόμενες δαπάνες εκταμιεύθηκαν από την πάγια ποσοστιαία κατακράτηση που κάνει ο Ε.Λ.Κ.Ε. όταν αναλαμβάνει την οικονομική διαχείριση ερευνητικών προγραμμάτων και αναπτυξιακών έργων. Όλα πρακτικά τα προγράμματα αυτά τα φέρνουν ερευνητές του Π.Κ., επιτυγχάνοντας σε ανταγωνιστικές (κατά κανόνα διεθνείς) προκηρύξεις αντίστοιχων κατηγοριών. Έτσι οι καταλογιζόμενες δαπάνες καλύφθηκαν από τα χρήματα που έφεραν στο Π.Κ. οι ερευνητές του, ενώ τα Υπουργεία Οικονομικών και Παιδείας εξοικονόμησαν (ως μη όφειλαν) τους αντίστοιχους πόρους.



“Παραλογισμοί”

Ο προσεκτικός αναγνώστης θα έχει ήδη διακρίνει μερικούς πασιφανείς παραλογισμούς στην όλη υπόθεση.

Παραλογισμός 1ος: Οι πράξεις των εγκαλουμένων υποτίθεται ότι ζημίωσαν το Π.Κ. (στο οποίο και καλούνται να καταβάλουν τα καταλογιζόμενα ποσά), αλλά η ίδια η Πανεπιστημιακή Κοινότητα της Κρήτης και πανελλαδικά, με τα πιο υπεύθυνα όργανά της, θεωρεί ομόφωνα την υπόθεση ηθικά και νομικά αστήρικτη και κατάφωρα άδικη. Ποιος τελικά γνωρίζει καλύτερα και νοιάζεται πραγματικά για το τι οφελεί την έρευνα στο Π.Κ., οι επιθεωρητές του Υπουργείου Οικονομικών ή οι ερευνητές του;

Παραλογισμός 2ος: Οι περισσότεροι από τους εγκαλούμενους είναι και σήμερα μέλη της Επιτροπής Ερευνών, καθώς οι γενικές συνελεύσεις των Τμημάτων επέμεναν να επιβεβαιώσουν την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό τους. Είναι δυνατόν οι ερευνητές να επιμένουν να εκλέγουν εκπροσώπους που ζημίωσαν το Πανεπιστήμιο και την έρευνά τους;

Παραλογισμός 3ος: Το Υπουργείο Οικονομικών, αφού ήδη -όπως δείξαμε- εξοικονόμησε ένα μέρος του ευνόητου χρέους του προς το Π.Κ. χάρις στα χρήματα που έφεραν στο Ίδρυμα οι ερευνητές του, έρχεται τώρα να κάνει περαιτέρω … οικονομίες με ένα εκπληκτικής σύλληψης εφιάλτη: να ξαναπληρώσουν στον Ε.Λ.Κ.Ε. οι αντιπρόσωποι των ερευνητών αυτών, δηλαδή τα μέλη της τότε Επιτροπής Ερευνών, από την προσωπική τους περιουσία!

Παραλογισμός 4ος: Εφ’ όσον οι αποφάσεις για όλες τις αμφισβητούμενες δαπάνες του Ε.Λ.Κ.Ε. πρωτοπάρθηκαν ή, τουλάχιστον εγκρίθηκαν (πριν εφαρμοστούν) από την Σύγκλητο, γιατί τα καθ’ όλα επώνυμα μέλη της Συγκλήτου (που δεν είναι βέβαια κάποια Γενική Συνέλευση Συλλόγου, αλλά σώμα εκλεγμένων μελών της Πανεπιστημιακής Κοινότητας) δεν κρίθηκαν συνυπεύθυνα; Μήπως από το φόβο της (εύλογης εν προκειμένω) κοινωνικής αντίδρασης που θα προκαλούσε αυτό, οπότε έχουμε μια «υποκριτική» δικαιοσύνη που απλώς τιμωρεί τους «αδύναμους κρίκους»; Ή μήπως μάλλον επειδή τότε θα έλαμπε γυμνό και ορατό σε όλους το ουσιαστικό περιεχόμενο των συγκεκριμένων καταλογισμών, που δεν είναι άλλο από την εκβιαστική αφαίρεση «και της ελάχιστης μορφής αυτοδιοίκησης που διαθέτουν ακόμα τα Πανεπιστήμια» (ανακοίνωση της 50ής Συνόδου Πρυτάνεων).



Ο επιθεωρητής



Το ότι τελικά 16 από τους 24 καταλογισμούς προχώρησαν και οι συνάδελφοι αναγκάζονται να προσφύγουν στο Ελεγκτικό Συνέδριο, δείχνει πιθανότατα ότι η στάση μας παρεξηγήθηκε ως «ήπια» και πρέπει να αναθεωρηθεί. Στο ίδιο συμπέρασμα μας οδηγούν δυστυχώς και άλλες, πολύ πρόσφατες, απελπιστικά ασυνάρτητες και επί της ουσίας νομικά αστήρικτες, προσπάθειες ενός τοπικού οικονομικού επιθεωρητή, ο οποίος με το δέλεαρ ότι θα προσφέρει «μέγα θέμα», προσπαθεί ουσιαστικά να χρησιμοποιήσει τα τοπικά Μ.Μ.Ε. ώστε να τον συνδράμουν για να δημιουργήσει την επίφαση μιας «νέας υπόθεσης καταλογισμών». Το μόνο νομικά βάσιμο στις ενέργειές του είναι η ασυδοσία με την οποία ενεργεί, που του την διασφαλίζει ένας, αντισυνταγματικός κατ’ ουσία, νόμος που νομοθέτησε η κυβέρνηση της γερμανικής κατοχής, ο οποίος δίνει πρακτικά μόνο στους ανωτέρους του στο Υπουργείο Οικονομικών τη δυνατότητα να τον περιορίσουν. Επιβάλλεται να υπενθυμίσουμε ότι το όλο θέμα των καταλογισμών ξεκίνησε κάποτε από τον ίδιο επιθεωρητή, αλλά κάποια στιγμή το Υπουργείο Οικονομικών του αφαίρεσε την αρμοδιότητα στο συγκεκριμένο θέμα και ανέθεσε τελικά τον έλεγχο σε επιθεωρήτριες εξ Αθηνών.



Προτάσεις



Με βάση τα παραπάνω ο Ενιαίος Σύλλογος Καθηγητών του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ηράκλειο, προτείνει στη Σύγκλητο του Π.Κ., ως εκφραστή της ακαδημαϊκής του κοινότητας, τα ακόλουθα:

- Να αποφασίσει αμέσως, ως μια ελάχιστη προειδοποίηση, την πλήρη αναστολή όλων των εκπαιδευτικών και διοικητικών λειτουργιών του Π.Κ. την ημέρα της συζήτησης της προσφυγής των 16 συναδέλφων στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Η απόφαση να δημοσιοποιηθεί και να κοινοποιηθεί στον Πρωθυπουργό και στους Υπουργούς Οικονομικών και Παιδείας, καθώς και στον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

- Να θέσει την Υπουργό Παιδείας προ των ευθυνών της για την καθυστέρηση στην σύνταξη της διευκρινιστικής εγκυκλίου για τις αρμοδιότητες του Ε.Λ.Κ.Ε., ενώ έχουν παρέλθει ήδη 5 μήνες από την αρχική της δέσμευση στην 50ή Σύνοδο Πρυτάνεων.

- Να ευαισθητοποιηθεί απέναντι στην έκδηλη πλέον προσπάθεια να στηθεί ένα αυθαίρετο σκηνικό «νέων καταλογισμών» και να εντείνει τις ενέργειες προς το Υπουργείο Οικονομικών για να αποτραπεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αν διαφανεί αδράνεια ή απροθυμία του Υπουργείου, κάτι πιθανό λόγω της ευθυνοφοβίας ή αδιαφορίας των παραγόντων του, να προχωρήσουμε αμέσως σε μια συντονισμένη εκστρατεία, μαζί με όλους τους τοπικούς παράγοντες και φίλους του Π.Κ., ώστε να ανατραπούν οι απαράδεκτες πλέον συνθήκες που στερούν τους καθηγητές και από την ελάχιστη κρίσιμη βάση που χρειάζονται, ως άνθρωποι που σέβονται τον εαυτό τους, για να συνεχίσουν να εργάζονται δημιουργικά για το Πανεπιστήμιο.

Πρέπει δυστυχώς να κρούσουμε τον κώδωνα κινδύνου. Με τους περιγραφέντες καταλογισμούς η ραχοκοκαλιά του Π.Κ., το ερευνητικό και διδακτικό προσωπικό του, δέχτηκε ένα παράλογο, κατάφωρα άδικο πισώπλατο χτύπημα. Εξηγήσαμε πώς προσπάθησε και κατάφερε μέχρι τώρα να αντιδράσει υπεύθυνα και να διατηρήσει ως προτεραιότητες την εύρρυθμη λειτουργία και την πρόοδο του Πανεπιστημίου. Αλλά με άλλο ένα τέτοιο χτύπημα οι προτεραιότητες μοιραία θα αλλάξουν. Και ενδέχεται, αν η Πολιτεία δεν δείξει επιτέλους υπεύθυνη στάση, το Π.Κ. να μπει σε περιπέτειες που θα το ρίξουν χρόνια πίσω, ιδιαίτερα αν μες στην περιπέτεια χαθεί και η ευρύτερη σύμπνοια των καθηγητών του. Οι πολιτικοί παράγοντες και οι κοινωνικοί φορείς πρέπει, και ευελπιστούμε ότι θα το κάνουν ενεργά, να του συμπαρασταθούν στη δύσκολη αυτή συγκυρία.»