Με αφορμή την απεργία των ναυτεργατών, τις αντισυνδικαλιστικές κινήσεις των αγροτών (θερμοκηπιούχων) για τη μεταφορά των ευπαθών αγροτικών προϊόντων τους σε αγορές εκτός Κρήτης και τα απαράδεκτα που ειπώθηκαν στη Βουλή για την οργάνωση “διεθνούς απεργοσπαστικού μηχανισμού” (θαυμάστε τη δημοκρατικότητα των βουλευτών αυτών), θα προσπαθήσω να αναλύσω, όσο πιο απλά μπορώ, το όλο θέμα της μεταφοράς των αγροτικών προϊόντων της Κρήτης στις διεθνείς αγορές.

Το θέμα είναι πολύ σημαντικό και καθοριστικό για την ανάπτυξη του κλάδου των οπωροκηπευτικών στην Κρήτη. Η μόνιμη επίλυση του προβλήματος αυτού αποτελεί αναγκαιότητα σήμερα. Και πρέπει να επιλυθεί αποτελεσματικά και άμεσα.

Η Κρήτη είναι νησί και βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της Ελλάδας και της Ευρώπης. Είναι το σταυροδρόμι τριών ηπείρων και απέχει σχεδόν εξίσου από την Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία. Η γεωπολιτικο-γεωγραφική αυτή θέση της Κρήτης αποτελεί προνόμιο για την ανάπτυξή της. Όμως, κατάντησε παράγοντας οπισθοδρόμησης από τις Κυβερνήσεις και τους αγροτοπατέρες, των τελευταίων τριάντα (30) χρόνων. Οι μεταφορές από ξηράς, θάλασσας και αέρα μπορούν να αναπτυχθούν στην Κρήτη σε μεγάλο βαθμό και να αποτελέσουν έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες ανάπτυξή της. Η δυνατότητα αυτή συνδυαζόμενη με τα μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα του οικολογικού περιβάλλοντός της, για την παραγωγή όλων των ειδών των αγροτικών προϊόντων, καθιστά την Κρήτη το μεγαλύτερο αναπτυξιακό κέντρο της Ευρώπης.

Η ανάπτυξη των χερσαίων, θαλάσσιων και εναέριων μεταφορών στην Κρήτη έχει ως αποτέλεσμα (α) να μεταφέρονται τα αγροτικά της προϊόντα στις διεθνείς αγορές, γρήγορα, φρέσκα, χωρίς αλλοιώσεις και μικρό κόστος με ό,τι αυτά συνεπάγονται, (β) δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις και υποδομές για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών και (γ) δίδει τη δυνατότητα να αναπτυχθούν και οι άλλοι τομείς της οικονομίας και ιδιαίτερα των υπηρεσιών (επικοινωνίες, τράπεζες, επικουρικές επιχειρήσεις κ.α.).

Έτσι, η Κρήτη μπορεί να γίνει παγκόσμιο διαμετακομιστικό κέντρο με τεράστιες αναπτυξιακές συνέπειες. Εκείνο, λοιπόν, που χρειάζεται είναι να οργανωθούν στην Κρήτη καλλιέργειες με σύγχρονες δομές (έκταση, καλλιεργητική τεχνική) και νέες τεχνολογίες (σύγχρονα μέσα παραγωγής, γραμμικός προγραμματισμός), έτσι που οι συντελεστές της παραγωγής να συνδυαστούν στον πιο αποδοτικό συνδυασμό τους. Μόνο έτσι, μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα της Κρήτης και να παράγουμε αγροτικά προϊόντα κυρίαρχα στις αγορές όλου του κόσμου.

Ήδη, τα αγροτικά προϊόντα της Κρήτης υπερέχουν σε οργανοληπτικά (γευστικά) χαρακτηριστικά από τα ομοειδή τους των άλλων χωρών. Η ανωτερότητα της ποιότητας των αγροτικών προϊόντων της Κρήτης είναι διεθνώς ανεγνωρισμένη και τα προϊόντα της είναι καταξιωμένα στους καταναλωτές όλου του κόσμου. Γι’ αυτό είναι περιζήτητα στις διεθνείς αγορές, αρκεί να έχουν καλή εμφάνιση, συσκευασία και πιστοποίηση.

Την ποιότητα των αγροτικών μας προϊόντων μπορούμε να τη βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο, προχωρώντας στη βιολογική (οικολογική, αειφόρος) γεωργία που ευνοείται στη χώρα μας όσο σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης. Πιο συγκεκριμένα, για να κυριαρχήσουν τα αγροτικά προϊόντα της Κρήτης στις διεθνείς αγορές πρέπει: (α) να είναι επώνυμα και να συνοδεύονται με την ταυτότητά τους (ονομασία προέλευσης, όνομα παραγωγού, ακριβή και πλήρη ποιοτικά και καλλιεργητικά στοιχεία κ.α.), (β) να είναι φυσικά και αντιπροσωπευτικά της ποικιλίας ή του κλώνου που τα παράγουν, (γ) να είναι βιολογικά (χωρίς τη χρήση χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων), (δ) να παράγονται με τη σύγχρονη καλλιεργητική τεχνική και με τη μέθοδο του γραμμικού προγραμματισμού και (ε) να μεταφέρονται στις διεθνείς αγορές γρήγορα διατηρώντας τη φρεσκάδα τους. Γι’ αυτό είναι ανάγκη να οργανώσουμε στην Κρήτη τις χερσαίες, θαλάσσιες και εναέριες μεταφορές. Η ανάπτυξη των μεταφορών αυτών ευνοείται και διευκολύνεται τα μέγιστα από την υποδομή της Κρήτης (λιμάνια, αεροδρόμια υπάρχοντα και προγραμματιζόμενα).

Ένας στόλος από 100 τουλάχιστον αυτοκίνητα (φορτηγά-ψυγεία), δύο (2) τουλάχιστον πλοία-ψυγεία χωρητικότητας πάνω από δύο χιλιάδων (2000) τόνων, είναι αρκετός για να μεταφέρονται τα αγροτικά μας προϊόντα στα πέρατα του κόσμου. Τα μεταφορικά αυτά μέσα πρέπει να ανήκουν στους παραγωγούς δηλαδή στους συνεταιρισμούς και στους Δήμους (Δημοσυνεταιριστική επιχείρηση). Για να συντονιστούν οι μεταφορές αυτές και για να προγραμματίζονται σε καθημερινή βάση οι αγορές στις οποίες πρέπει να κατευθύνονται τα αγροτικά προϊόντα, όπως και όταν πρέπει, είναι ανάγκη τα μεταφορικά μέσα να ενταχθούν σε ενιαίο διαχειριστικό φορέα που μπορεί να ονομασθεί Οργανισμός Μεταφορών Αγροτικών Προϊόντων Κρήτης (Ο.ΜΕ.Α. ΠΡΟΚ).

Η δημιουργία ενός τέτοιου φορέα στην Κρήτη κρίνεται, Περιφερειακά και Εθνικά, αναγκαίος. Αντιμετωπίζει αποτελεσματικά, όλα τα σημερινά και οξυμένα προβλήματα της μεταφοράς και διάθεσης των κρητικών αγροτικών προϊόντων στις αγορές του εσωτερικού και εξωτερικού και συμβάλλει αποφασιστικά στην αναδιάρθρωση των καλλιεργειών. Έτσι, η Κρήτη που περιβάλλεται από θάλασσα και που θεωρείται μεγάλο μειονέκτημα σήμερα γίνεται πλεονέκτημα γιατί (α) θα μεταφέρονται τα αγροτικά της προϊόντα γρήγορα, φρέσκα και χωρίς αλλοιώσεις στις αγορές όλου του κόσμου και (β) θα αναπτυχθούν και πολλές άλλες υπηρεσίες στην Κρήτη, συμβάλλοντας στην πραγματικά κοινωνική και οικονομική ανάπτυξή της.

Αποτελεί, λοιπόν, άμεση και επιτακτική υποχρέωση των αγροτών και των φορέων τους (συνεταιρισμοί, αγροτικοί σύλλογοι, δήμοι κ.α.) να δραστηριοποιηθούν προς την κατεύθυνση αυτή για να ανοίξουν διεξόδους στη γεωργία της Κρήτης, που σήμερα καταρρέει από τη σκόπιμη αδιαφορία των κυβερνήσεων και των αγροτοπατέρων οπαδών τους, των τελευταίων 30 χρόνων. Γι’ αυτό, όλοι ανεξαίρετα οι αγρότες πρέπει να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους και να ενεργοποιηθούν προκειμένου να προχωρήσει η υλοποίηση του φορέα των μεταφορών. Διαφορετικά, ας πάνε στο σπίτι τους γιατί πολλά έχουν υποφέρει οι αγρότες και η γεωργία της Κρήτης από αυτούς τους καρεκλοκένταυρους και τους υπηρέτες των κομμάτων τους που έχουν μετατρέψει τους συνεταιρισμούς και τους αγροτικούς συλλόγους από θεσμικά όργανα των αγροτών σε προθάλαμους των κομμάτων τους.

Αυτή είναι η μοναδική, μόνιμη και αποτελεσματική λύση της μεταφοράς και διάθεσης των αγροτικών προϊόντων της Κρήτης. Όποια άλλη σκέψη ή λύση είναι προσωρινή και αποτελεί κοροϊδία των αγροτών γιατί δεν λύνει το πρόβλημα στη βάση του. Μια τέτοια λύση, προσωρινή αλλά δίκαιη με προοπτικές και σύμφωνη με την ταξική ιδεολογία, για τη μεταφορά των αγροτικών προϊόντων της Κρήτης στη διάρκεια της απεργίας των ναυτεργατών ήταν η παρακάτω:

Την πρώτη μέρα της κήρυξης της απεργίας των ναυτεργατών, η συνδικαλιστική ηγεσία των αγροτών της Κρήτης, έπρεπε να συναντηθεί με την ηγεσία της ΠΝΟ και να συνεργαστεί μαζί της. Να της ζητήσει να μεταφέρουν στην Αθήνα 4-5 χιλιάδες αγρότες και όλοι μαζί να διαδήλωναν μπροστά στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, απαιτώντας την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων των ναυτεργατών. Αν στη διαδήλωση αυτή συμμετείχαν η ΓΣΕΕ, το ΠΑΜΕ και άλλα αυτόνομα συνδικάτα των εργαζομένων, η απεργία θα λυνόταν την πρώτη μέρα της κήρυξής της. Και αυτό γιατί η απεργία γρήγορα θα έπαιρνε πανελλήνια διάσταση και θα κατέβαιναν στους δρόμους πάνω από ένα εκατομμύριο εργαζομένων με απρόβλεπτες συνέπειες. Και η κυβέρνηση θα το απέφευγε με κάθε τρόπο. Έτσι, οι αγρότες της Κρήτης για μια ακόμη φορά θα έγραφαν ιστορία στο συνδικαλισμό, στέλνοντας ένα αγωνιστικό μήνυμα σε όλη τη χώρα. Το μήνυμα της ενότητας και της συσπείρωσης όλων των εργαζομένων.

Η ενότητα και η συνεργασία της αγροτοεργατικής τάξης αποτελεί τη βάση της δικαίωσης και ικανοποίησης όλων των αιτημάτων των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι μπορούν.

Και η ενότητα των αγροτών και των εργατών βρίσκεται προ των πυλών... Και τότε όλα θα αλλάξουν στη χώρα μας...