Της Λίνας Λαγουδιανάκη

“Ενα βράδυ έκλαψα από τη χαρά μου”

Μιλά για τον Καραμανλή και τους διάσημους πελάτες του

Αποκαλύπτει την αδυναμία του για την Κρήτη και το όνειρό του για να κάνει ξενοδοχείο στη Νότια Κρήτη


Oταν ο Ισαάκ Μερακλίδης προσλάμβανε ως υπάλληλό του το 1960 τον Σπύρο Μπαϊρακτάρη στο σουβλατζίδικο το οποίο είχε ανοίξει από το 1925 επί της οδού Μητροπόλεως στο κέντρο της Αθήνας σίγουρα δε θα φανταζόταν ότι ο 17χρονος τότε “λαντζεράκος” θα κατακτούσε μερικά χρόνια αργότερα το Μοναστηράκι και θα σέρβιρε κεμπάπ και… άλλα συναφή σε ορισμένες από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της Ελλάδας και όχι μόνο.

Το εστιατόριο “Σιγάλας-Μπαϊρακτάρης” στην πλατεία Μοναστηρακίου έχει γίνει από το 1980 το αγαπημένο στέκι πολιτικών και κοσμικών και ο ιδιοκτήτης του Σπύρος Μπαϊρακτάρης συνεχίζει με… άκρα μυστικότητα την τέχνη του κεμπάπ έτσι όπως την έχει διδαχτεί από τον “δάσκαλο”, όπως αποκαλεί τον Ισαάκ Μερακλίδη. Στο εστιατόριό του συρρέει καθημερινά πλήθος κόσμου, ενώ ο ίδιος , 62 ετών πλέον, συνεχίζει ακούραστος να σερβίρει και να περιποιείται τους πελάτες του, σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που ξεκίνησε και παρά το γεγονός ότι είναι πλέον ιδιοκτήτης ενός από τα πιο γνωστά μαγαζιά της πρωτεύουσας-σημείο αναφοράς των απανταχού καλοφαγάδων!



Τα πρώτα βήματα



Το 1925 ο Ισαάκ Μερακλίδης έρχεται στην Αθήνα από τη Μικρά Ασία κουβαλώντας μέσα στις αποσκευές του και τη συνταγή για το καλύτερο κεμπάπ. Λίγο αργότερα δημιουργεί το πρώτο σουβλατζίδικο επί της οδού Μητροπόλεως σ’ένα χώρο μόλις 17 τ.μ και το 1960 προσλαμβάνει ως υπάλληλο τον Σπύρο Μπαϊρακτάρη, προερχόμενο από οικογένεια εστιατόρων από το Αγρίνιο. Ο κ. Μπαϊρακτάρης μίλησε στην “Π” για την πορεία του και ανέφερε: “Ήμουν 17 χρονών όταν ήρθα στην Αθήνα και δούλεψα για 10 χρόνια, από το 1960 ως το 1969, δίπλα σ’ αυτόν το “γίγαντα” της τότε εποχής. ΄Έμαθα κοντά του όλα τα μυστικά της δουλειάς και παράλληλα δούλευα στην αλλαντοποιία του Φώτη Διακοδημήτρη από τις 6 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα. Το βράδυ πήγαινα για δουλειά στο μαγαζί του μπάρμπα Ισαάκ. Εκείνη την περίοδο δούλευα καθημερινά για 20 ώρες. Πιστεύω ότι κανείς μπορεί να πετύχει στη ζωή του μόνο αν δουλέψει πολύ σκληρά και αυτή είναι και η συμβουλή μου προς τα νέα παιδιά.’’



Επιστροφή

στο Αγρίνιο



Το 1969 ο Σπύρος Μπαϊρακτάρης αποφασίζει να φύγει από την Αθήνα και επιστρέφει στην πατρίδα του, το Αγρίνιο, όπου και ανοίγει μαζί με την οικογένειά του το εστιατόριο “Εντελβάις’’. Μέσα σ’ ένα χρόνο το μαγαζί κάνει πάταγο με εκατοντάδες πελάτες να το επισκέπτονται και τη φήμη του να εξαπλώνεται συνεχώς. Το Αγρίνιο όμως ήταν πολύ μικρό για να χωρέσει τα όνειρα του κ. Μπαϊρακτάρη , ο οποίος επιστρέφει το 1970 στην Αθήνα. Ο Ισαάκ Μερακλίδης τον βάζει τότε συνέταιρο στο “Αιγυπτιακόν” και ο κ. Μπαϊρακτάρης ανεβάζει αυτό το μαγαζί 4 φορές πάνω σε εισπράξεις.

“ Ήθελα όμως να “πετάξω” μόνος μου και λίγο αργότερα ανοίγω το πρώτο δικό μου μαγαζί στην Αθήνα, το “Εντελβάις 2” στο 72 της Λεωφόρου Πατησίων. Από αυτό πέρασαν τα μεγαλύτερα ονόματα του θεάτρου, ο Μπάρκουλης, η Σμαρούλα Γιούλη, η Τζένη Καρέζη, η Αλίκη Βουγιουκλάκη και γίνεται πανζουρλισμός. Από το ‘71 ως το ‘80 το μαγαζί αυτό μεσουράνησε και πέρασε από εκεί όλη η Αθήνα.’’



Η ψυχή μου στο Μοναστηράκι



Η μυρωδιά από το Μοναστηράκι όμως πάντα τραβούσε τον κο Μπαϊρακτάρη. “Κάποιο βράδυ ήρθε στο “Εντελβάις” ο Γιάννης Σιγάλας , ιδιοκτήτης του μαγαζιού το οποίο έχω σήμερα εγώ εδώ στο Μοναστηράκι και μου πρότεινε να το αγοράσω. Η ιστορία αυτού του μαγαζιού ξεκινά από το 1879. Χωρίς να το σκεφτώ ιδιαίτερα δέχτηκα με μεγάλη χαρά την πρότασή του και αγόρασα αυτή τη θρυλική ταβέρνα, όπου έτρωγα ως μικρό παιδί, σαν λαντζεράκος. Διατήρησα δε στην επωνυμία του εστιατορίου το επίθετο “Σιγάλας”, το οποίο τιμώ και σέβομαι μέχρι σήμερα και πρόσθεσα και το δικό μου”, αναφέρει ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου “Σιγάλας-Μπαϊρακτάρης”.

Κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία του κ. Μπαϊρακτάρη στο “σταθμό, το λιμάνι της ζωής μου”, όπως χαρακτηριστικά λέει, το Μοναστηράκι. Το μαγαζί του έγινε γρήγορα ένας “ναός” για επώνυμους και μη, καθώς φημιζόταν για το πεντανόστιμο σουβλάκι και κεμπάπ του.



Τοίχοι γεμάτοι αναμνήσεις…



Αν ο κ. Μπαϊρακτάρης έλεγε σε κάποιον ότι πήγε στο εστιατόριό του ο Γιάννης Ρίτσος, ο Σαντιάγο Καλατράβα, η Ναόμι Κάμπελ πιθανόν να μην τον πίστευε. Τα κάδρα όμως με τις φωτογραφίες τους στους τοίχους του μαγαζιού είναι η απόδειξη. Ο κ. Μπαϊρακτάρης φροντίζει να φωτογραφίζεται με τους πιο διάσημους πελάτες του, Ελληνες και ξένους και να διακοσμεί μ’ αυτές το εστιατόριό του. Ο ίδιος μιλώντας για τις προσωπικότητες που έχουν επισκεφτεί κατά καιρούς το μαγαζί του αναφέρει:’’ Σ’αυτό το μαγαζί έτρωγε τακτικά ο Αλέκος Σακελάριος, έφαγε ο Μίμης Τραϊφόρος , ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιάννης Τσαρούχης. Έχουν έρθει επίσης η οικογένεια Βαρδινογιάννη, ενώ είναι πελάτες μου και πολλοί ηθοποιοί όπως ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος, ο Κώστας Καζάκος με το γιο του, η Βάνα Μπάρμπα, ο Στράτος Τζώρτζογλου και πολλοί άλλοι.

Στο μαγαζί έχουν έρθει όλοι οι βουλευτές του Ηρακλείου, ο κ. Δεικτάκης , ο κ. Κεγκέρογλου, η κ. Σχοιναράκη, γνωστοί Ελληνες και ξένοι επιχειρηματίες, πολιτικοί και ευρωβουλευτές .

Ανάμεσα στους πελάτες του κ. Μπαϊρακτάρη είναι και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Καραμανλής “ένας άνθρωπος γεμάτος λεβεντιά”, όπως λέει ο κ. Μπαϊρακτάρης ,ενώ αναφερόμενος στο περιβόητο εκείνο γεύμα του πρωθυπουργού με κυβερνητικούς βουλευτές και τα περί “νταβατζήδων” και “συντεχνιών” ανέφερε : “ Ήμουν διαρκώς δίπλα του εκείνη τη μέρα και εγώ προσωπικά δεν άκουσα κάτι τέτοιο’’.





Κάθε μέρα μια καινούρια εμπειρία



Ο Σπύρος Μπαϊρακτάρης ήρθε στην Αθήνα σε ηλικία 17 ετών φορτωμένος με φιλοδοξίες και αγάπη για τη δουλειά. Μετά από 45 χρόνια στο συγκεκριμένο επάγγελμα δηλώνει πως είναι το επάγγελμα που τον κρατά στη ζωή. “Ο κόσμος που έρχεται με ανεβάζει ψυχολογικά. Αν μου έλεγαν να φύγω από το Μοναστηράκι και να πάω στο καλύτερο μέρος του κόσμου, δε θα το έκανα. Το μαγαζί αυτό έγινε στέκι για επώνυμους και μη, για πολιτικούς όλων των αποχρώσεων. Αγαπά και σέβεται όλους τους πελάτες, από τον πιο απλό άνθρωπο που θα έρθει και δε θα έχει να φάει μέχρι τον πρωθυπουργό. Είναι ένα μαγαζί γεμάτο αναμνήσεις, έχει περάσει από εδώ πάρα πολύς κόσμος γιατί είναι ένα λαϊκό μαγαζί με πολύ ωραία φαγητά και με καλές τιμές. Υπάρχουν μέρες που έχουν περάσει από εδώ 5.000 άτομα. Στην Ολυμπιάδα σπάσαμε όλα τα ρεκόρ, έχει έρθει δε εδώ και η κα Γιάννα Αγγελόπουλου-Δασκαλάκη.’’

Ο ίδιος δηλώνει ότι έχει περάσει μέσα σ’ αυτό πολύ όμορφες στιγμές άλλα και πολλές λύπες και στεναχώριες και συμπληρώνει : “Στο μαγαζί αυτό έχω κλάψει αρκετές φορές μαζί με φίλους που ήρθαν να μοιραστούν με τον Μπαϊρακτάρη το πρόβλημά τους. Κάποτε πάντρευε ένας φίλος μου την κόρη του και ήταν αντίθετος στο γάμο. Την ημέρα του γάμου αυτός βρισκόταν στο μαγαζί μου, δεν πήγε στην εκκλησία, κι έκανα τα πάντα για να απαλύνω τον πόνο του. Ήταν ένα συγκλονιστικό βράδυ...Υπήρξαν και βράδια που το μαγαζί ήταν γεμάτο προσωπικότητες. Κάποιο μάλιστα από αυτά βρίσκονταν εδώ ο Μιχάλης Κακογιάννης, η Ειρήνη Παππά και πολλοί άλλοι και όλοι είχαν να πουν μια καλή κουβέντα για μένα. Εκείνο το βράδυ έκλαψα από χαρά.’’



Η συνταγή της επιτυχίας



Όπως είναι φυσικό ο κ. Μπαϊρακτάρης δε θέλησε να αποκαλύψει τα μυστικά συστατικά που κάνουν τα φαγητά του τόσο δημοφιλή! Ο ίδιος όμως σχολίασε ότι η επιτυχία του οφείλεται στην αγάπη του γι’ αυτό που κάνει, στην αγάπη του για τον πελάτη, στην ποιότητα και οι χαμηλές τιμές. “Ο Μπαϊρακτάρης δεν είναι ένας επαγγελματίας που κοιτάει πώς θα φάει τα λεφτά του πελάτη. Ζω μ’αυτόν τη χαρά του και τη λύπη του, κοιτάω τον πελάτη στα μάτια και όχι στην τσέπη. Οι πελάτες μου μου έδωσαν απλόχερα την αγάπη τους και εξαιτίας τους έφτασα εδώ που είμαι.

Σ’ ό,τι αφορά τις συνταγές στο κεμπάπ και το γύρο, τις μάθαμε από τον μπάρμπα Ισαάκ και τις κρατάμε μέχρι σήμερα ως επτασφράγιστο μυστικό.!’’

“Μαθητές’’ του Ισαάκ Μερακλίδη ήταν και ο Θανάσης και ο Σάββας , σημερινοί ανταγωνιστές του κ. Μπαϊρακτάρη στο Μοναστηράκι, μαζί έμαθαν την τέχνη του κεμπάπ. Ο κ. Μπαϊρακτάρης όμως δεν αισθάνεται καθόλου ανταγωνιστικά απέναντί τους και αναφέρει: “Αν το Μοναστηράκι κρατάει αυτούς τους χιλιάδες πελάτες είναι γιατί τόσο εγώ όσο και αυτοί κρατάμε μια σταθερή-άριστη ποιότητα στα φαγητά μας και πολύ καλές τιμές. Δεν τους νιώθω ως ανταγωνιστές. Ο ήλιος βγαίνει για όλους.’’



Τα μελλοντικά σχέδια



Μέσα στα επόμενα σχέδια του κ. Μπαϊρακτάρη είναι η δημιουργία ενός λαϊκού εστιατορίου με ζωντανή μουσική με το κεμπάπ σε…πρωταγωνιστικό ρόλο! “Έχω μιλήσει γι’ αυτό με το Σταμάτη Κραουνάκη, ο οποίος είναι ένας υπέροχος καλλιτέχνης και πελάτης μου για χρόνια. Δε θα το τολμούσα με κανέναν άλλο, έχω στο Σταμάτη απόλυτη εμπιστοσύνη και περιμένω την απάντησή του”.

΄Αλλο ένα όνειρό του είναι η δημιουργία τουριστικής μονάδας στα νότια του Νομού Ηρακλείου, καθώς ο κ. Μπαϊρακτάρης τρέφει ιδιαίτερη αδυναμία για την Κρήτη. “Επισκέφθηκα την Κρήτη για πρώτη φορά το 1980 και την ερωτεύτηκα. Τα τελευταία 25-26 χρόνια κάνω διακοπές στα νότια της Κρήτης και έχω αγοράσει κάποια έκταση με σκοπό να την αξιοποιήσω τουριστικά. Λίγο όμως μετά την αγορά κήρυξαν ένα κομμάτι της έκτασης ιδιαιτέρου κάλλους και αρχαιολογικό χώρο και από τότε η κατάσταση που επικρατεί είναι λίγο μπερδεμένη με τους κατοίκους και τους φορείς της περιοχής να αντιδρούν στο να φτιάξω εκεί ένα καταφύγιο. Είναι πάντως ανάμεσα στα μελλοντικά μου σχέδια’’.

Ο άνθρωπος που κατάφερε να κατακτήσει το Μοναστηράκι και να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την αγάπη επωνύμων και όχι μόνο, έχοντας σ’ όλη του την πορεία τη συμπαράσταση της συζύγου του, των γονιών του και των αδερφών του έχει πλέον βάλει στο “κόλπο” και τους δύο από τους τρεις γιους του, οι οποίοι εργάζονται στην επιχείρηση. “Ο τρίτος μας ξέφυγε, είναι νευροχειρουργός στον Ευαγγελισμό’’ λέει ο κ. Μπαϊρακτάρης χαμογελώντας. Η μεγάλη δε επιτυχία δε φαίνεται να τον έχει αλλάξει καθώς ο ίδιος αισθάνεται ακόμα “ένας λαντζεράκος που μπορεί να σκουπίσει το μαγαζί, να σερβίρει. Δεν έχω αλλάξει σε τίποτα από τότε που ήμουν 17 χρονών παιδί και δούλευα στον μπάρμπα Ισαάκ.’’