
Ο ίδιος τονίζει ότι η διοίκηση του Πανεπιστημιακού, κάνει προσπάθειες, όμως το υπουργείο Υγείας περιορίζει τους βαθμούς της λειτουργικής και οικονομικής αυτοτέλειας των νοσοκομείων και των ΔΥΠΕ.
Αναφερόμενος στα ράντζα στους διαδρόμους, ο καθηγητής είπε:
“Δυστυχώς το θέμα με τα ράντζα δεν έχει λυθεί. Για παράδειγμα, στον 3ο όροφο του τρίτου κτιρίου του νοσοκομείου, όπου στεγάζονται η Αγγειοχειρουργική, η Θωρακοχειρουργική, η Καρδιοχειρουργική και η Γενική Χειρουργική, είναι πολύ συχνό το φαινόμενο της ύπαρξης των ράντζων, κάτι που συμβαίνει και τις ημέρες αυτές”.
Η Καρδιοχειρουργική και οι κόντρες των γιατρών
Οσον αφορά στις πρόσφατες καταγγελίες που έφθασαν στον Ιατρικό Σύλλογο και έχουν σχέση με γιατρό που κατήγγειλε ότι παράνομα συνάδελφός του χειρουργεί σε ιδιωτική κλινική, αλλά και την άποψη που εξέφρασε ο πρόεδρος του Ιατρικού τμήματος, ότι και ο καρδιοχειρουργός Γ. Χάσουλας χειρουργεί παράνομα στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο, ο κ. Κατσαμούρης σημείωσε: “Οι νόμοι του κράτους, αλλά και οι θεσμοί αξιοπρέπειας της ακαδημαϊκής λειτουργίας επιτρέπουν-και επιβάλλουν-την άνετη λύση αυτών των προβλημάτων. Ωστόσο, αυτό που συχνά παρατηρούμε είναι το αντίθετο. Βγαίνουμε στα Μέσα Ενημέρωσης με το παραμικρό και για λόγους που τις περισσότερες φορές δεν είναι αντιληπτοί από τον κόσμο. Συχνά δε δεν είναι αντιληπτοί ούτε και από εμάς τους ίδιους, οι οποίοι γνωρίζουμε τα προβλήματα εκ των έσω.
Ο σχετικός νόμος του κράτους (Νόμος 2889) απαγορεύει στους πανεπιστημιακούς γιατρούς να ασκούν επάγγελμα σε ιδιωτικές κλινικές, εκτός και αν οι γιατροί αυτοί δεν ασκούν κλινικό ή εργαστηριακό έργο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Μάλιστα και στην περίπτωση που δεν ασκούν τέτοιο έργο σε Πανεπιστημιακή Κλινική ή Πανεπιστημιακό Εργαστήριο, πρέπει, αν δεν κάνω λάθος, να έχουν και την άδεια της Γενικής Συνέλευσης του οικείου Ιατρικού Τμήματος. Αυτά ορίζει η νομοθεσία. Ετσι, ο κ. Ξυνός που έφερε το θέμα στα θεσμικά όργανα, μπορεί εφόσον έχει και την άδεια του Ιατρικού Τμήματος, νομίμως να ασκεί το επάγγελμά του σε ιδιωτική κλινική, αφού αποποιήθηκε του κλινικού έργου του στο ΠΑΓΝΗ. Αντίθετα, ο κ. Χάσουλας δεν μπορεί, αφού χειρουργεί και στο ΠΑΓΝΗ”.
Τα χειρουργεία
δεν καλύπτουν
τις ανάγκες
του κρητικού λαού
Ο κ. Κατσαμούρης σχολίασε ακόμη, τις δηλώσεις του κ. Βάρδα, ότι ο κ. Χάσουλας παράνομα χειρουργεί στο Πανεπιστημιακό, αλλά και του διοικητή του ΠΑΓΝΗ Ν. Μανιαδάκη, ότι ο κ. Χάσουλας χειρουργεί και στο Πανεπιστημιακό γιατί προέχουν οι υπηρεσίες στον κρητικό λαό, ενώ ανέφερε, ότι αυτή τη στιγμή, τα χειρουργεία του ΠΑΓΝΗ δεν καλύπτουν τις ανάγκες του κρητικού λαού.
Τι λέει
για Π. Βάρδα
Σχολιάζοντας τις δηλώσεις του κ. Βάρδα, είπε: “Την ανάγκη του κ. Βάρδα να κάνει τις δηλώσεις αυτές δημόσια, την γνωρίζει ο ίδιος και ο ίδιος γνωρίζει τι εξυπηρετούν. Πρόεδρος είναι άλλωστε και γνωρίζει εδώ και καιρό τις εργασιακές σχέσεις των μελών του τμήματος Ιατρικής! Το ότι δέχεται επί μήνες ο κ. Χάσουλας να χειρουργεί ιδιωτικά και σήμερα το καταγγέλλει δημόσια, είναι υπόθεση που γνωρίζει ο ίδιος. Μέχρι στιγμής το θέμα αυτό δεν γνωρίζω ότι το “κατήγγειλε” εντός του τμήματος Ιατρικής. Είμαι βέβαιος ότι θα τον έχει απασχολήσει το θέμα και κάτι θα έχει πράξει. Κάτι μπορεί να ξέρει ο ίδιος που εγώ δεν γνωρίζω. Αλλωστε, ως καρδιολόγος που είναι θα ενδιαφέρεται για το έργο των καρδιοχειρουργών ίσως πιο πολύ από πολλούς από εμάς. Εχω ακούσει αίφνης όχι μόνο από τον ίδιο τον κ. Χάσουλα, αλλά και από άλλους, ότι ο κ. Χάσουλας έχει ειδική άδεια από το υπουργείο Υγείας να χειρουργεί και σε ιδιωτική κλινική.
Η εφαρμοσμένη πολιτική των θεσμικών οργάνων των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων στον ελληνικό χώρο, φαίνεται να έχει αρκετές ιδιαιτερότητες, όταν η αναφορά της είναι το γενικότερο κοινωνικό σύνολο. Για παράδειγμα, το “Χόμο Τηλεόπτικους” αποτελεί ίσως, μια ιδιαιτερότητα η οποία απαιτεί σε βάθος ανάλυση. Γνωρίζετε πολύ πιο καλά από εμένα ότι στην χώρα μας ξεκάθαρα τοπία στην πολιτική, δυστυχώς, δεν υπάρχουν. Η εφαρμογή των νόμων συχνά αντιμετωπίζεται με μεγάλη πλαστικότητα και ελαστικότητα. Η ανάπτυξη για παράδειγμα της Καρδιοχειρουργικής στο ΠΑΓΝΗ “πρέπει” να περάσει δια μέσου ιδιωτικών κλινικών, ενώ η ανάπτυξη της Αγγειοχειρουργικής, της Πλαστικής Χειρουργικής, της ΜΕΘ, της Αναισθησιολογίας κ.λ.π., “πρέπει” να περάσει μόνο δια μέσου του ΠΑΓΝΗ”.
Για τις δηλώσεις Μανιαδάκη
Για τις δηλώσεις του διοικητή του ΠΑΓΝΗ Ν. Μανιαδάκη, ότι ο κ. Χάσουλας χειρουργεί στο Πανεπιστημιακό για να καλυφθούν οι ανάγκες του κρητικού λαού, είπε: “Γενικότερα αν πάρω να εξετάσω μια τέτοια δήλωση από οποιονδήποτε μπορώ να σας πω τα εξής: Αυτή τη στιγμή τα χειρουργεία στο ΠΑΓΝΗ δεν καλύπτουν τις ανάγκες του κρητικού λαού. Η πίεση είναι μεγάλη.
Με βάση αυτή τη λογική όλοι μας αν εργαζόμασταν σε ιδιωτικές κλινικές θα εξυπηρετούσαμε τις ανάγκες του κρητικού λαού. Επαρκούν άραγε τα χειρουργεία της Θωρακοχειρουργικής, της Αγγειοχειρουργικής, της Πλαστικής Χειρουργικής και πολλών άλλων σημαντικών ειδικοτήτων; Ασφαλώς όχι! Φαίνεται ότι η Πολιτεία έχει πρόβλημα με την πλήρη ανάπτυξη των δημόσιων νοσοκομείων. Αν δε θέλετε τη γνώμη επί της ουσίας, όλοι οι χειρουργοί, είτε είναι πανεπιστημιακοί είτε του ΕΣΥ, θα μπορούσαν να χειρουργούν και σε ιδιωτικές κλινικές, αρκεί να εκπληρώνουν στο ακέραιο τις συμβατικές υποχρεώσεις τους στο δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα. Το ίδιο θα μπορούσε να ισχύει και για τους άλλους εργαζόμενους. Τώρα, εδώ και δύο χρόνια δηλαδή, πως κάνουμε απογευματινά ιδιωτικά ιατρεία στα Νοσοκομεία! Βλέπετε υπάρχει μια αντιφατικότητα”.
Υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα
Ο καθηγητής λέει ακόμη, ότι 17 χρόνια από την έναρξη λειτουργίας του ΠΑΓΝΗ, το νοσοκομείο δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί πλήρως. “Γίνανε σημαντικά έργα, αλλά πολλά σημαντικά δεν έχουν γίνει ακόμη. Οι υποσχέσεις είναι πολλές και δυστυχώς παραμένουν υποσχέσεις. Η νέα π.χ. Διοίκηση όταν πριν δύο χρόνια ανέλαβε τα καθήκοντά της υποσχέθηκε ΑΜΕΣΗ ανάπτυξη όλων των χειρουργικών τραπεζιών. Μέχρι σήμερα δεν έγινε τίποτε. Μάλιστα, τολμώ να πω ότι παρατηρείται σαφής ποιοτική και ποσοτική “πτωτική τάση”. Γνωρίζω ότι η Διοίκηση προσπαθεί έντονα στην κατεύθυνση αυτή, αλλά φαίνεται ότι υπάρχουν πολλές και σημαντικές οπισθέλκουσες δυνάμεις, οι οποίες παρεμποδίζουν την ανάπτυξη στον νευραλγικό αυτό τομέα των χειρουργείων. Εδώ υπάρχουν ακόμη στο ΠΑΓΝΗ κενοί νοσηλευτικοί θάλαμοι”, υπογραμμίζει.
Υποβάθμιση
των δημόσιων υπηρεσιών Υγείας
Ο κ. Κατσαμούρης, σχετικά με το πρόβλημα της υποβάθμισης των δημόσιων υπηρεσιών Υγείας τόνισε ότι είναι σύνθετο και αναφέρει: “Μετά από εικοσιπέντε και πλέον χρόνια υπηρεσίας μου στο Πανεπιστήμιο μπορώ να σας εκθέσω μερικά επαναλαμβανόμενα δυσάρεστα θέματα. Ενα σημαντικό θέμα είναι η αλλαγή πολλών προσώπων του κρατικού μηχανισμού με την αλλαγή των κυβερνήσεων. Ο κομματικός λόγος υποκαθιστά τον αντίστοιχο πολιτικό και παρατηρούνται συχνά φαινόμενα παράλυσης της κρατικής λειτουργίας. Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Οι διορισμοί επιμελητών Αγγειοχειρουργικής εκκρεμούν δύο και πλέον χρόνια!! Οι διορισμοί των νοσηλευτών επίσης καθυστερούν. Το υπουργείο Υγείας δεν δίνει βαθμούς λειτουργικής και οικονομικής ελευθερίας στα νοσοκομεία ή στα ΔΕΣΥΠ. Η οικονομική και λειτουργική αυτοτέλεια των δημόσιων νοσηλευτικών Ιδρυμάτων είναι ισχνή και πολύ δύστοκη. Θεωρώ ότι πολλές φορές η λειτουργία του κράτους, στον τομέα της δημόσιας υγείας είναι ανεπαρκής”.
Ο ίδιος εξηγεί: “Για παράδειγμα, με την αλλαγή της κυβέρνησης, τα Επιστημονικά Συμβούλια Κρίσης των ιατρών του ΕΣΥ, τα λεγόμενα ΣΚΕΙΟΠΝΙ, καταργήθηκαν από την Υγειονομική Περιφέρεια Κρήτης, έφυγαν δηλαδή από τις αρμοδιότητες του ΔΕΣΥΠ Κρήτης και πήγαν στην Αθήνα.
Τα μέλη των επιτροπών αυτών άλλαξαν ριζικά και μάλιστα σε πολλές από αυτές μπήκαν από το υπουργείο Υγείας μέλη (εισηγητές ή κριτές) διαφορετικού γνωστικού αντικειμένου από αυτό που καλούνται να κρίνουν.
Με την απομάκρυνση κάποιου ιατρού του ΕΣΥ από ένα νοσηλευτικό ίδρυμα του ΕΣΥ, ο διορισμός του γίνεται από το υπουργείο Υγείας, με εξόχως χρονοβόρα διαδικασία. Αυτό είναι ακατανόητο”.
Ο διευθυντής της Αγγειοχειρουργικής κλινικής, καταλήγει λέγοντας, ότι δεν υπάρχει συντονισμός για την επίλυση προβλημάτων και το κυριότερο δεν υπάρχει όραμα.
“Θεωρώ ότι πολλές φορές η λειτουργία του κράτους στον τομέα της δημόσιας υγείας είναι ανεπαρκής. Σημαντικό μερίδιο ευθύνης έχουμε φυσικά και εμείς που με τον ένα ή τον άλλον τρόπο ανεχόμαστε ή συμμετέχουμε στην όλη αυτή λειτουργική διαδικασία. Οταν μετά δεκαεπτά χρόνια λειτουργίας στην κυριολεξία ψαχνόμαστε να συντονιστούμε, το πρόβλημα είναι μέγα. Συχνά, δεν είμαστε αντάξιοι της αποστολής μας και δημιουργούμε μερικές φορές δημοσιογραφικό θόρυβο για να καλύψουμε τα δικά μας κενά ή τις δικές μας “αδυναμίες”. Αισθάνεσαι συχνά πως δεν υπάρχει δημιουργικός στόχος! Δεν υπάρχει όραμα”, είπε.

