Ρεπορτάζ Λίλιαν Δαφερμάκη

Με προδιαγραφές της δεκαετίας του ʽ60, πλημμελή επίβλεψη και χωρίς εργαστηριακούς ελέγχους του εδάφους, κατασκευάστηκαν οι δρόμοι-χωράφια του Ηρακλείου, που σήμερα εμφανίζουν μια απαράδεκτη εικόνα που θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια.

Τα ερωτηματικά βέβαια πληθαίνουν όταν βλέπουμε δρόμους φρεσκοασφαλτοστρωμένους, να βουλιάζουν με το πέρασμα των πρώτων αυτοκινήτων και να θρυμματίζονται με την πρώτη βροχή. Τι συμβαίνει λοιπόν στους δρόμους της πόλης, ποιά είναι τα λάθη που αναπαράγονται με αποτέλεσμα να διαιωνίζονται οι συζητήσεις για τις λακκούβες και τα “σαμαράκια” στο οδικό δίκτυο;

Σύμφωνα με στοιχεία που έχει δημοσιεύσει η “Π” μέσα στην τελευταία διετία, που ο Δήμος εφάρμοζε το σύστημα αποζημίωσης των πολιτών για τις φθορές που υπέστησαν τα οχήματά τους από τις λακκούβες, (διαδικασία που διακόπηκε με παρέμβαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο δεν εγκρίνει πλέον τις δαπάνες), έχουν πληρωθεί περισσότερα από 10.700 ευρώ. (Το 2004 δαπανήθηκαν 9.293 ευρώ, ενώ το 2005 μέχρι τον Ιούνιο που διακόπηκε η έγκριση της πληρωμής διατέθηκαν 1.375 ευρώ).

Τα ποσά αυτά βέβαια θα ήταν πολλαπλάσια στην περίπτωση που αν όλοι οι πολίτες που υπέστησαν ζημιές τα οχήματά τους προσέφευγαν στο Δήμο, για να εισπράξουν την αποζημίωση που δικαιούνταν.

Το πρόβλημα επανέρχεται και πάλι στην επικαιρότητα καθώς το διάστημα αυτό που πολλοί δρόμοι ασφαλτοστρώνονται, πολίτες αλλά και τεχνικοί καταγγέλλουν, ότι ούτε η προεργασία είναι σωστή αλλά ούτε και η στρώση (στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι μια φορά) είναι κανονική. Οι ίδιοι δε κατήγγειλαν (μας ανέφεραν ότι θα ενημερώσουν και τον Δήμο) ότι δεν ελέγχεται από την Υπηρεσία Ποιοτικού Ελέγχου, η ποιότητα του ασφαλτοτάπητα που χρησιμοποιείται.

Ο πρόεδρος του Τμήματος Ανατολικής Κρήτης του Τεχνικού Επιμελητηρίου, Γιώργος Κολυβάκης με δηλώσεις του στην “Π” σημειώνει ότι “προβλήματα με το οδικό δίκτυο θα εξακολουθούμε να βρίσκουμε μπροστά μας και τα επόμενα χρόνια, όσο δεν αντιμετωπίζονται βασικά ζητήματα σε σχέση με την αποκατάστασή τους.

Κορυφαίο ζήτημα σύμφωνα με τον ίδιο αποτελεί το γεγονός ότι η αποκατάσταση του οδικού δικτύου σήμερα γίνεται με τις προδιαγραφές της δεκαετίας του ʽ60 όταν τα δεδομένα ήταν διαφορετικά, σε σχέση με τη σημερινή πραγματικότητα αφού από το μεγαλύτερο μέρος του οδικού δικτύου διέρχονται βαριά οχήματα και καταγράφεται πολύ μεγάλη κυκλοφορία. Αρα θα πρέπει να υπάρξει ένας εκσυγχρονισμός στη διαδικασία αποκατάστασης του οδοστρώματος, που θα πρέπει να ξεκινήσει από το υπόβαθρο το οποίο διαμορφώνεται για να τοποθετηθεί το ασφαλτικό, το οποίο θα πρέπει να είναι μεγαλύτερο σε πάχος και σύμφωνα με ειδική εργαστηριακή μελέτη που θα προηγείται. Ο ίδιος παραδέχεται ότι θα πρέπει επίσης, να δοθεί μεγάλη προσοχή στον τομέα της επίβλεψης των έργων, η οποία συχνά γίνεται πλημμελώς. “Δυστυχώς συχνά συναντάμε το φαινόμενο, ένας μηχανικός να είναι υποχρεωμένος να ελέγξει σωρεία έργων και για να καταφέρει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του να είναι μονίμως μετακινούμενος. Είναι μοιραίο λοιπόν κάποιες στιγμές κάτι να του ξεφύγει, κάτι να μην πηγαίνει καλά και να είναι και ο ίδιος συνυπεύθυνος χωρίς να το έχει επιλέξει, αφού είναι αναγκασμένος από την Υπηρεσία του να χρεώνεται την επίβλεψη πολλών έργων”, είπε χθες στην “Π” ο πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΑΚ.

Ο κ. Κολυβάκης εκτιμά ότι ο Δήμος θα πρέπει να επιλέξει διαφορετική πολιτική στον τομέα της αποκατάστασης του οδικού δικτύου τονίζοντας: “Θα πρέπει να ιεραρχήσει τους δρόμους τους οποίους θεωρεί ότι είναι αναγκαίο να αποκαταστήσει άμεσα και όχι να ανοίγει όλα τα μέτωπα και στη συνέχεια να μην μπορεί να ανταποκριθεί σε μια τόσο μεγάλη έκταση έργων. Οχι μόνο για τεχνικούς λόγους αλλά και για οικονομικούς, αφού έχει αποδειχτεί ότι οι λύσεις- “μπαλώματα” είναι περισσότερο δαπανηρές”.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της αντιπροσωπείας του ΤΕΕ/ΤΑΚ Ριχάρδο Ποβάσκη, η αφετηρία των προβλημάτων σε σχέση με την κακοδαιμονία των έργων αποκατάστασης του οδικού δικτύου, είναι οι πολύ χαμηλές τιμές εκκίνησης των έργων που “βγαίνουν στον αέρα”. Μπορεί ο στόχος της χαμηλής τιμής να είναι να μετριαστεί το ποσοστό της έκπτωσης, αλλά το βέβαιο είναι ότι αυτό δεν επιτυγχάνεται και πρακτικά έχει αποδειχτεί ότι πρόκειται για λάθος αντιμετώπιση. Οταν λοιπόν οι τιμές εκκίνησης είναι τόσο χαμηλές που δεν βγαίνει ο λογαριασμός, ο επιχειρηματίας προσπαθεί να υλοποιήσει το έργο με όποιο τρόπο μπορεί”, τονίζει ο κ. Ποβάσκης.

Ο ίδιος σημειώνει ότι “κομβικό σημείο” σε σχέση με το αποτέλεσμα της οδοστρωσίας, είναι να υπάρχει ειδικός εργαστηριακός έλεγχος από το εργαστήρι δημοσίων έργων, από τον οποίο θα υπάρχει πλήρης ανάλυση σε σχέση με την ποιότητα, τη φύση του εδάφους, τις αντοχές του και όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαίο να λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να προχωρήσει η διαμόρφωση του υποστρώματος. Εάν αυτό συμβεί, είναι βέβαιο ότι θα έχουμε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα στην οδοστρωσία, αφού το ασφαλτικό είναι ένα υλικό με αντοχές μεγαλύτερες συνήθως από τις προδιαγραφές που δίδονται.

Ο πρόεδρος της αντιπροσωπείας σημειώνει ότι δυστυχώς οικονομικοί λόγοι συχνά εξωθούν το Δήμο να μην προχωρεί στους αναγκαίους εργαστηριακούς ελέγχους που είναι απαραίτητοι και έτσι κατασκευάζονται έργα με μεγάλη ταχύτητα, σε μεγάλη έκταση, αλλά και μικρότερη περίοδο ζωής. Αυτό βέβαια έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει πολλαπλάσιο κόστος συντήρησης το οποίο είναι υποχρεωμένος να καλύψει εκ των υστέρων ο Δήμος, βάζοντας ακόμα πιο βαθειά το χέρι στην τσέπη.