Του Αναστάσιου Συλαϊδή

Κύριε διευθυντά,

Πέρασαν αρκετά χρόνια που δεν ασχολούμαι μ’ αυτά που συμβαίνουν στην ανθρώπινη καθημερινότητα που κάποτε με ευαισθητοποιούσαν και με την ιδιότητα που είχα τότε ως αντιπρόεδρος του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου διατύπωνα τις σκέψεις μου, τις έγραφα και τις δημοσίευα.

Τις περισσότερες φορές είχα την τιμή, οι σκέψεις, οι απόψεις, και οι προτάσεις αυτές να δημοσιεύοντο εις την αξιόπιστη εφημερίδα σας. Και για να φρεσκάρω τη μνήμη του πολυάριθμου αναγνωστικού κοινού σας αναφέρω επιλεκτικά, ορισμένους τίτλους δημοσιευμάτων μου που φιλοξενήσατε στην εφημερίδα σας “ΠΑΤΡΙΣ”.

1. Ανοικτή επιστολή προς τον πρωθυπουργό κ. Σημίτη και τον επίτιμο πρόεδρο της Ν.Δ. κ. Μητσοτάκη (με θέμα τα πανωτόκια).

2. Ανοικτή επιστολή στο γενικό γραμματέα Περιφέρειας Κρήτης κ. Καμπέλη (με τίτλο οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις της Κρήτης).

3. Ανοικτή επιστολή προς τον δήμαρχο Ηρακλείου κ. Κληρονόμο με θέμα: Τι καταστροφή έκανε η πλημμύρα του 1996 στους ανθρώπους που διατηρούσαν επιχειρήσεις κατά μήκος της κοίτης του ποταμού Γιόφυρο και του υπό κατασκευή τότε Βιολογικού Καθαρισμού της πόλης Ηρακλείου; Και για την ιστορία αυτό το δημοσίευμα ήταν προστατευτική ασπίδα για να μη χρεώσει η τότε κατασκευαστική εταιρεία του Βιολογικού Καθαρισμού το φορέα της δημοπρασίας για την κατασκευή του έργου αυτού που ήταν ο Δήμος. Διότι η κατασκευάστρια εταιρεία επικαλέστηκε ότι όλα τα ηλεκτρονικά μηχανήματα τα οποία είχε αποθηκεύσει σε μεταλλικά κοντέινερ για να τα χρησιμοποιήσει για την κατασκευή του Βιολογικού Καθαρισμού παρασύρθηκαν από όγκους λάσπης και νερού από την πλημμύρα και καταστράφηκαν ολοσχερώς. Και αν δεν με απατά η μνήμη μου εζητούσε αποζημίωση τότε 300.000.000 δρχ. από το Δήμο Ηρακλείου. Αλλά με την επιστολή μου τότε προς τον δήμαρχο Ηρακλείου κ. Κληρονόμο, με την ιδιότητά μου ως αντιπρόεδρος και ορκωτός πραγματογνώμων του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου και πολιτικού μηχανικού Τ.Ε. έκανα τις σωστές παρεμβάσεις και υποδείξεις προς την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου ούτως ώστε να χειριστεί από νομικής και τεχνικής πλευράς με τον πιο σωστό τρόπο για να αποφύγει την αποζημίωση των 300.000.000 δρχ. που είχε απαίτηση η κατασκευάστρια εταιρεία από το Δήμο Ηρακλείου. Διότι ισχυριζόταν ότι όλα τα ηλεκτρονικά μηχανήματα που ήταν αποθηκευμένα στα κοντέινερ κατεστράφησαν από την πλημμύρα. Και κατ’ επέκταση η υψηλή αυτή αποζημίωση θα βάραινε τον φορολογούμενο Ηρακλειώτη.

Και για να μην κουράσω κύριε διευθυντά εσάς και το αναγνωστικό κοινό της εφημερίδας σας αναφέροντας όλες τις σκέψεις, απόψεις και προτάσεις που έχω κάνει σαν αντιπρόεδρος του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου, σταματάω εδώ.

Πιστεύω κύριε διευθυντά, με την ταπεινή μου γνώμη, ότι και εγώ έβαλα ένα μικρό λιθαράκι στην ανάπτυξη του Ηρακλείου, γεγονός που αναγνώρισε η τότε υπουργός Ανάπτυξης και Βιομηχανίας κ. Βάσω Παπανδρέου, και χωρίς κανένα δισταγμό όταν εκφωνούσε το λόγο της για τα εγκαίνια του Διεθνούς και Συνεδριακού Κέντρου Ηρακλείου που φιλοξενείται στην πρώην Αμερικανική Βάση Γουρνών, απευθυνόμενη στον τότε γενικό γραμματέα Κρήτης κ. Βασίλειο Βαλασσόπουλο είπε χαρακτηριστικά τα εξής: “Κύριε γενικέ, σήμερα πρέπει να αισθανόμεθα όλοι υπερήφανοι γι’ αυτό το Διεθνές Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου και θα αναφερθώ στο ότι η δημιουργία αυτού του Διεθνούς Εκθεσιακού και Συνεδριακού Κέντρου έγινε από την πρόταση του τότε αντιπροέδρου του Επιμελητηρίου Ηρακλείου κ. Αναστασίου Συλαϊδή προς το Διοικητικό Συμβούλιο του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου, και που υπερψηφίστηκε από το Δ.Σ. και κατόπιν της προτάσεως αυτής κ. γενικέ γραμματέα της Κρήτης εισηγηθήκατε σε μένα σαν αρμόδια υπουργός και το ενέταξα στο 2ο πακέτο Ντελόρ γα τη χρηματοδότησή του”.

Αυτά τα δημοσιεύματα κ. διευθυντά της εφημερίδας “ΠΑΤΡΙΣ” δεν τα αναφέρω για να πάρω ένα ετεροχρονισμένο μπράβο ή παράσημο από το αναγνωστικό σας κοινό που πάντα σεβάστηκα και θα σέβομαι όσα χρόνια μου χαρίσει ο Πανάγαθος Θεός.

Και θέλω να σταθώ εδώ κ. Αλέξανδρε Μυκωνιάτη σαν εκδότη-διευθυντή αυτής της εφημερίδας που με συνέπεια και σεβασμό προς το αναγνωστικό σας κοινό υπηρετείται από το 1964. Αλλά να δικαιολογηθώ και να ζητήσω ένα μεγάλο συγγνώμη από τα χιλιάδες μέλη του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου που με την ψήφο τους με ετίμησαν στις εκλογές του Επιμελητηρίου του 1994- ήρθα δεύτερος κατά σειρά ψήφων στο Βιομηχανικό και Εξαγωγικό τμήμα του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου.

Θα μου επιτρέψετε κύριε διευθυντά να επικαλεστώ τη λαϊκή ρήση που λέει: “Αλλαι αι βουλαί ανθρώπων και άλλα ο Θεός κελεύει”. Γιατί το λέω αυτό; Εδώ και αρκετά χρόνια αντιμετώπισα πάρα πολλά προβλήματα υγείας που πολλές φορές με έφεραν στα πρόθυρα του θανάτου αλλά με τη θεία χάρη της Παναγίας και του Ιησού Χριστού έζησα και πιστεύω ότι ο Θεός θα μου χαρίσει ακόμα μερικά χρόνια για να μπορώ να προσφέρω, όσο μου το επιτρέπουν οι δυνάμεις μου, τις υπηρεσίες μου στην οικογένειά μου, τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου που τόσο με στήριξαν σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές.

Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω δημόσια:

1. Τον κ. Αλέξανδρο Μυκωνιάτη, εκδότη και διευθυντή της εφημερίδας “ΠΑΤΡΙΣ” που ποτέ δεν αρνήθηκε να δημοσιεύσει τις σκέψεις, απόψεις και προτάσεις μου- όπου αυτές απευθύνοντο.

2. Τον Κωνσταντίνο Καλουτσάκη, αρχιτέκτονα-μηχανικό, πρόεδρο Ξενοδόχων Ηρακλείου, που με στήριξε με όλες τις δυνάμεις στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου.

3. Τον πατέρα Νικόλαο Πασχαλίδη, προϊστάμενο Παναγίτσας Μασταμπά, που με τη μεγάλη πνευματική του κατάρτιση, τη σεμνότητα και την διακριτικότητα που τον διέπει, μου έδωσε και μου μεταβίβασε τις πνευματικές του δυνάμεις για να ξανασταθώ στα πόδια μου.

4. Τον Ιωάννη Μιχελιδάκη, επιχειρηματία-ιδιοκτήτη ξενοδοχείου “Ηράκλειο”. Στο πρόσωπό του αισθάνθηκα τη ζεστασιά της αληθινής φιλίας που τόσο λείπει στην εποχή μας.

5. Ολους τους υπαλλήλους του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου, διακρίνοντας στο πρόσωπό τους την αγάπη και το σεβασμό όταν τους συναντώ τυχαία σε οποιοδήποτε σημείο του Ηρακλείου.

6. Ολα τα εγγεγραμμένα μέλη του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου που όλα αυτά τα χρόνια εκπροσωπούσα στο Διοικητικό Συμβούλιο του Επιμελητηρίου σαν αντιπρόεδρος, μου έδειξαν απεριόριστη εμπιστοσύνη που για μένα ήταν ένα μεγάλο κίνητρο, με όπλιζε με δύναμη ώστε να μπορέσω να ανταπεξέλθω στις αντιξοότητες και να συγκρουσθώ πολλές φορές στο Διοικητικό Συμβούλιο με τους άλλους συναδέλφους εάν και εφόσον με τα δικά μου πιστεύω και κριτήρια εβλάπτοντο τα συμφέροντα των μελών του Επιμελητηρίου. Τους υπόσχομαι τώρα, που ο Θεός μου έδωσε την υγεία μου, να μπορέσω να τους φανώ χρήσιμος από οποιαδήποτε ενεργό θέση αποφασίσω να αναλάβω.

7. Τον οικονομολόγο Ιωάννη Οικονομάκη που με την μεγάλη επιστημονική κατάρτιση που έχει δεν άφησε να γίνω βορά των αδίστακτων και άνανδρων εκμεταλλευτών των αδυνάτων που καραδοκούν να κατασπαράξουν τους πάντες, αρκεί να έχουν προσωπικά οικονομικά οφέλη.

8. Τέλος τους θεράποντες ιατρούς α) κ. Δημήτρη Ηλιόπουλο καρδιοχειρουργό του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών που μου έκανε με μεγάλη επιτυχία τον Ιούλιο του 2004 τετραπλό μπαι-πας και β) κ. Ευάγγελο Ξυνό, καθηγητή-χειουργό που με χειρούργησε στις 19 Δεκεμβρίου 2005 και με έσωσε από βέβαιο θάνατο μετά από μια πολύπλοκη επέμβαση στη χολή.

Τελειώνοντας αυτό το δημοσίευμά μου θέλω να ευχηθώ σ’ όλο τον κόσμο υγεία, οικογενειακή και κοινωνική χαρά, χρόνια πολλά και ευτυχισμένο το 2006 με ειρήνη και αγάπη σε όλο τον κόσμο.

* τ. αντιπρόεδρος

Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου

Πολιτικός μηχανικός Τ.Ε.