Καλημέρα σας,
Θα βγω έξω από τα συνήθη θέματα σήμερα. Ομολογώ ότι δεν ήταν δική μου η ιδέα αλλά κάποιων φίλων, που μου είπαν να την υλοποιήσω για δύο λόγους: Ο ένας ήταν να ξεφύγω, μέρες που είναι από τα γνωστά αθλητικά θέματα και ο άλλος για να λυθούν απορίες σε κάποιους που είχαν μια σχετική συζήτηση.
Περί εθίμων και της προέλευσής τους, λοιπόν, ο λόγος και ξεκινάω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Το έθιμο έχει τις ρίζες του στη Γερμανία, αλλά το 1848, την εποχή που βασίλευε στην Αγγλία η Βικτωρία, έκανε την εμφάνισή του το πρώτο στολισμένο έλατο. Τα παλαιότερα χρόνια έβαζαν αναμμένα κεράκια στα δέντρα, αλλά τώρα έχουν αντικατασταθεί από πολύχρωμα λαμπιόνια. Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια αντί για τις μπαλίτσες στο δέντρο κρεμούσαν κουκουνάρες πεύκου, διαφόρων μεγεθών, τυλιγμένες με χρυσόχαρτο. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι σε ορισμένες περιοχές αντί για χριστουγεννιάτικο δέντρο στολίζουν καράβι. Και περνάμε στις ευχετήριες χριστουγεννιάτικες κάρτες, ένα έθιμο που πρωτοεμφανίστηκε στην Αγγλία γύρω στο έτος 1800, αλλά επικράτησε και επεκτάθηκε τον 19ο αιώνα κυρίως στις ΗΠΑ. Οι πρώτες κάρτες απεικόνιζαν σκηνές από τοπία και ήταν στολισμένες με καρδούλες, ενώ το πλαίσιό τους ήταν διακοσμημένο με δαντέλα. Η κάλτσα κρεμασμένη στο τζάκι έχει το συμβολισμό να την γεμίσει με δώρα ο Άγιος Βασίλης. Είναι έθιμο με μακραίωνη ιστορία. Η φάτνη που αναπαριστά τη γέννηση του Χριστού έχει τις ρίζες της τον 13ο αιώνα στην Ιταλία και από εκεί εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Το γνωστό γκι μάς μεταφέρει στο χώρο της μυθολογίας όπου η Αφροδίτη έφτιαξε ένα φυλαχτό για τον Απόλλωνα που θα τον προστάτευε από τη φωτιά, το νερό, τον αέρα και τη γη. Ενα μοχθηρό πνεύμα που ήθελε να βλάψει τον Θεό του Ήλιου, έφτιαξε ένα βέλος από γκι, με το οποίο τραυμάτισε θανάσιμα τον Απόλλωνα. Τα δάκρυα της Αφροδίτης μεταμορφώθηκαν στους λευκούς καρπούς του γκι. Ο μύθος έχει καλό τέλος, με τον Απόλλωνα να επανέρχεται στη ζωή και την Αφροδίτη να δηλώνει ότι ποτέ ξανά το γκι δεν θα χρησιμοποιηθεί σαν όπλο, αλλά μόνο σαν φυλαχτό αγάπης. Θα χάριζε ένα φιλί σε όποιον στεκόταν κάτω από ένα κλαδί από γκι. Υπάρχουν και άλλα, στα οποία θα αναφερθώ αύριο.
Ο πρωινός (Σς Πς)

