Ενας από τους πλέον γνωστούς γευσιγνώστες της Ελλάδας, από τις πιο χαρακτηριστικές παρουσίες της ελληνικής τηλεόρασης, είναι ο Ηλίας Μαμαλάκης.
Ένας δικός μας καθημερινός άνθρωπός, με καταγωγή από την Αγία Γαλήνη του Ρεθύμνου, που όμως, όπως αναφέρει ο ίδιος δεν έχει ζήσει εκεί, αλλά το όνειρό του είναι να κατοικήσει κάποια στιγμή μόνιμα στο χωριό που περνούσε τα καλοκαίρια, παρέα με τον παππού του από τον οποίο έμαθε πολλά και ιδιαίτερα του μετέδωσε το μεράκι για το καλό φαγητό.
Ο Ηλίας Μαμαλάκης μίλησε στην «Π», για την τρυφερότητα και αγάπη που νιώθει για την Κρήτη καθώς επίσης πως η ανάγκη να απολαμβάνει γεύσεις που μένουν στον ουρανίσκο εξελίχτηκε σε επάγγελμα.
Ερ: Εκπέμπετε γλυκύτητα και πραότητα. Υπάρχουν πράγματα ή καταστάσεις στην καθημερινότητα που μπορεί να σας εκνευρίσουν;
Απ: Πάρα πολλά…Με εκνευρίζουν οι χαμηλοί ρυθμοί δουλειάς, η βλακεία και η οκνηρία. Επίσης εκνευρίζομαι πολύ με τους τεμπέληδες και φυγόπονους ανθρώπους.
Ερ: Ποιο πιστεύετε πως είναι το αλατοπίπερο της ζωής;
Απ: Νομίζω ότι ο καθένας μας έχει διαφορετικό τρόπο που αντιμετωπίζει τη νοστιμιά της ζωής.
Άλλος μπορεί να τη βρίσκει στη μουσική, άλλος πίνοντας καφέ σε κάποιο καφενείο, άλλος γράφοντας τις σκέψεις του. Δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει ένα μόνο πράγμα το οποίο «νοστιμεύει τη ζωή».
Ανάλογα με την στιγμή και την ηλικία ,αλλάζουν αυτά και οπωσδήποτε ο καθένας βρίσκει το δρόμο του μόνος του. Είμαι σίγουρος πάντως ότι τη «νοστιμιά» τη βρίσκουμε σε πολύ απλά πράγματα.
Είναι ένα ποτήρι παγωμένο νερό το καλοκαίρι, είναι ένα όμορφο απόγευμα το χειμώνα να βλέπεις τη θάλασσα, είναι να κάνεις παρέα με αγαπημένους σου φίλους.
Η απόλαυση είναι κάτι το οποίο δεν έχει ως παράγοντα τον πλούτο και το χρήμα.
Ερ: Ισχύει πως οι άντρες σεφ είναι καλύτεροι από τις γυναίκες; Γιατί πιστεύετε πως συμβαίνει αυτό;
Απ: Δεν ισχύει… Απλά επειδή είναι ένα πολύ «βαρύ» επάγγελμα έχει κατακτηθεί περισσότερο από τους άντρες και λιγότερο από τις γυναίκες. Πάντως αυτή την στιγμή και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό υπάρχουν κάποιες γυναίκες, οι οποίες κάνουν εξαιρετική δουλειά… Δεν είναι πολλές όμως.
Είναι δύσκολο επάγγελμα. Έχει πολλή ορθοστασία, πολύ βαριά σκεύη και άλλα που το δυσκολεύουν.
Ερ: Στην εκπομπή σας παρουσιάζετε παραδοσιακές συνταγές της Ελλάδας. Σε ποιο μέρος συναντήσατε την πιο πρωτότυπη και περίεργη συνταγή καθώς και ποιά είναι αυτή;
Απ: Δεν υπάρχει πρωτότυπη συνταγή… Όλες είναι πολύ παλιές, κοινότυπες θα έλεγα. Δεν έχουν καμία ιδιομορφία. Παρουσιάζουν όμως μεγάλο ενδιαφέρον γιατί συνήθως γίνονται με τα υλικά που βγάζει ο κάθε τόπος και ξέρουν στο εκάστοτε μέρος να τα μαγειρεύουν πολύ καλά.
Μ’ έχει εντυπωσιάσει ένας φασουλονταβάς που έκαναν στις Πρέσπες, τα γεμιστά κρεμμύδια στη Μυτιλήνη, νερόπιτες στην Κρήτη και πολλά άλλα.
Ερ: Σε μια περίοδο έπρεπε να κάνετε δίαιτα. Πόσο δύσκολο ήταν να αντισταθείτε στους πειρασμούς;
Απ.: Έκανα δίαιτα για να αδυνατίσω. Ήταν και είναι αρκετά δύσκολο να αντισταθώ στους πειρασμούς. Η υγιεινή πάντως διατροφή συνιστάται για μένα κυρίως στην κατανάλωση υγιεινών προϊόντων και ας είναι μαγειρεμένα με μία πολυπλοκότητα. Πιο συγκεκριμένα, πολύ ελαιόλαδο, δημητριακά, όσπρια, λαχανικά και φυσικά κρεμμύδι και σκόρδο.
Στο σπίτι μου για παράδειγμα δεν χρησιμοποιώ καθόλου βούτυρο.
Ερ: Λένε πως ο έρωτας περνάει από το στομάχι. Υποστηρίζετε αυτήν την άποψη, και πώς συνδέονται αυτά τα δύο;
Απ: Υπάρχει μια μικρή αλήθεια σ’αυτό η οποία έγκειται στο εξής : Όταν ένας άνθρωπος είναι νηστικός οι δείκτες της υγείας του είναι λίγο «τεντωμένοι». Αντίθετα όταν τρώει χαλαρώνει πάρα πολύ και είναι δεκτικός σε θετικά μηνύματα αγάπης και έρωτα.
Ερ: Πιστεύετε πως το να μαγειρεύει κάποιος καλά είναι από μεράκι ή θέμα εμπειρίας και γνώσεων;
Απ: Και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι καλό. Όταν όμως μπαίνει στη μέση το μεράκι σίγουρα το αποτέλεσμα είναι καλύτερο.
Ερ: Εσάς τι σας έκανε να ασχοληθείτε με τη μαγειρική; Στο σπίτι σας ασχολείστε περισσότερο εσείς με την κουζίνα ή η σύζυγός σας;
Απ.: Είχα μία έφεση στο αντικείμενο, με ενδιέφερε από μικρό παιδί και έτσι κάποια στιγμή στα προχωρημένα χρόνια της ζωής μου άλλαξα επάγγελμα, ασχολήθηκα πολύ με τη διατροφή.
Στο σπίτι το ενδιαφέρον είναι ότι δεν ασχολείται κανείς μας. Η σύζυγος μου εργάζεται όπως επίσης και εγώ έχω αρκετές επαγγελματικές υποχρεώσεις, με συνέπεια στο τέλος να φτάνουμε και οι δύο στο σπίτι τόσο πολύ κουρασμένοι που τρώμε απλά πράγματα.
Ερ: Όταν βγαίνετε για φαγητό τι προτιμάτε;
Απ: Ένα εστιατόριο που είναι δίπλα σχεδόν στο σπίτι μου!
Ερ: Τί θα μαγειρεύατε στον πρωθυπουργό;
Απ: Είναι μια ερώτηση που μου την κάνουν συχνά…
Είναι ένας άνθρωπος που έχει τάση προς παχυσαρκία, είναι «αμερικανοτραφής» και θα μπορούσα να του μαγειρέψω, μπιφτέκια με τηγανητές πατάτες.
Ερ: Υπάρχει κάτι που να θυμάστε έντονα από το τόσα ταξίδια που έχετε κάνει στα πλαίσια της εκπομπής « Μπουκιά και συχώριο»;
Απ: Έχουν δει τόσα πολλά τα μάτια μου, γιατί είναι τόσα πολλά τα ταξίδια με αποτέλεσμα να μην εντυπωσιάζομαι πλέον εύκολα από τίποτα.
Βέβαια το ταξίδι μου στην Ιρλανδία ήταν συγκλονιστικό, καθώς είναι μία χώρα γεμάτη ιστορία, φιλόξενους ανθρώπους και το φαγητό τους μοιάζει πολύ με το κρητικό.
Μαγειρεύουν πολύ αρνί, πολύ πιλάφι και πολλά λαχανικά. Ήταν ένα ταξίδι που με ευχαρίστησε, το έκανα με μεγάλο κέφι.
Στο επόμενο ταξίδι, στο άμεσο μέλλον θέλω να επισκεφτώ τη Συρία, που φυσικά την έχω ήδη επισκεφτεί παλιά.
Ερ: Υπάρχει κάποια άλλη κουζίνα που θεωρείτε εξίσου καλή με τη μεσογειακή;
Απ: Η κινέζικη είναι πολύ νόστιμη, ελαφριά, χωρίς πολλά λιπαρά, χρησιμοποιούν πολύ λευκά κρέατα και σχεδόν καθόλου κόκκινα. Η γλυκόξινη γεύση που έχει είναι πολύ οικεία στον ελληνικό ουρανίσκο.
Ερ: Ποιο θεωρείτε ως το καλύτερο κρητικό παραδοσιακό φαγητό;
Απ: Το ανωγειανό οφτό, μαζί με μακαρονάδα με ανθότυρο. Θεωρώ ότι είναι από τα πιο αντιπροσωπευτικά φαγητά της Κρήτης.
Ερ: Τι σας λείπει από την Κρήτη; Σκεφτήκατε να έρθετε να ζήσετε μόνιμα κάποια στιγμή;
Απ: Για μένα η Κρήτη είναι «φετίχ»!
Το όνειρό μου είναι κάποια στιγμή όταν θα τελειώσω με όλα όσα κάνω να έρθω να μείνω μόνιμα. Έχω αγαπημένους φίλους και συγγενείς εδώ, με αποτέλεσμα όποτε την επισκέπτομαι να περνάω αξέχαστα. Άρα υπάρχουν χίλιοι δυο λόγοι να επιστρέψω.
Στην Κρήτη υπάρχει η θάλασσα σε συνδυασμό με τα βουνά καθώς και οι αποστάσεις είναι πολύ μικρές σε σχέση με την Αθήνα.
Θα ήθελα να ζω συγκεκριμένα σε ένα χωριό έξω από το Ρέθυμνο.
