Της Αννας Παπαδοκωστάκη

Οι συχνές απουσίες του συντρόφου της από το σπίτι, τα σιδερωμένα πουκάμισα που φορούσε και οι φόβοι της ότι «κάτι συνέβαινε», έφεραν την Γωγώ Α. εκτός εαυτού και όπλισαν το χέρι της, με θύμα ωστόσο, έναν άνθρωπο που δεν της έφταιγε σε τίποτα, ένα φτωχό μετανάστη που μπήκε στη μέση ενός καβγά, για χάρη του αφεντικού του και γιατί νόμιζε ότι η 47χρονη γυναίκα που γνώριζε δύο χρόνια και έδειχνε να τον συμπαθεί ,δεν θα του έκανε ποτέ κακό.

Μπορεί και η Γωγώ να μην ήθελε να χτυπήσει τον Γιάννη και μπορεί πράγματι ο θάνατος του να προήλθε από εκπυρσοκρότηση της καραμπίνας όταν ο αυτός θέλησε να αποτρέψει ένα φονικό πιάνοντας την κάνη της καραμπίνας, όμως αποτελεί γεγονός, ότι η ζήλια και η απελπισία ήταν τα αίτια αυτής της τραγικής υπόθεσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Π», οι σχέσεις του ζευγαριού είχαν διαταραχθεί τους τελευταίους τρεις μήνες, κάτι που και οι δύο έχουν επιχειρήσει να υποβαθμίσουν στις καταθέσεις που έδωσαν στην Αστυνομία.

Μια μέρα πριν το αιματηρό περιστατικό , η Γωγώ είχε κάνει σκηνή ζηλοτυπίας στον φίλο της γιατί είχε πάει για δουλειά στα Χανιά, είχε διανυκτερεύσει εκτός σπιτιού και επέστρεψε το πρωί περιποιημένος, με καθαρά και σιδερωμένα ρούχα.

Η Γωγώ, απαίτησε να την πάει στα Χανιά , να της δείξει που έμενε όταν πήγαινε εκεί, όμως ο φίλος της, της είπε ότι ήταν κουρασμένος ,έφυγε και δεν γύρισε ούτε το βράδυ της 11ης Σεπτεμβρίου στο σπίτι.

Αυτό έκανε την 47χρονη γυναίκα «λιώμα». Κλείστηκε στο υπνοδωμάτιο της και όταν το πρωί έφτασε στο σπίτι ο Νίκος, ο ένας από τους Αλβανούς εργάτες του συντρόφου της, απέφυγε να του μιλήσει. Αυτός, μετά από λίγο, της φώναξε για να του πάει νερό και όταν δεν πήρε απάντηση, τηλεφώνησε στο αφεντικό , λέγοντας του επίσης ότι είχε αίμα στο πόμολο της πόρτας της κουζίνας.

Ο 48χρονος εργολάβος οικοδομών, ξεκίνησε με το αυτοκίνητο του , από το γραφείο του στη Φορτέτσα, για το σπίτι ενώ λίγα λεπτά νωρίτερα είχε ξεκινήσει ο Γιάννης ο οποίος έφτασε πρώτος

. Ο 48χρονος βρήκε τους δύο εργάτες μπροστά στην κλειδωμένη πόρτα , άνοιξε και μαζί με το Γιάννη κατέβηκαν στον κάτω όροφο όπου βρίσκονται τα υπνοδωμάτια και το σαλόνι.

Το μπαμ

Η ίδια η κατηγορούμενη, καταθέτει σύμφωνα με πληροφορίες ότι ο φίλος της πήγε από την μπαλκονόπορτα για να προσπαθήσει να μπει μέσα και τότε αυτή τους ζήτησε να φύγουν. Ανοιξε την πόρτα και είδε μπροστά της το Γιάννη, ο οποίος είπε στο φίλο της να απομακρυνθεί για να μιλήσει αυτός μαζί της. Η γυναίκα, κρατούσε στα χέρια της την καραμπίνα και ένα φυσίγγιο χρώματος μαύρου που είχε βρει στην αποθήκη με σκοπό, όπως είπε ,να το δει ο σύντροφος της και να φοβηθεί. «Ο Γιάννης , προσπαθούσε να με καθησυχάσει, έπιασε την κάνη και ακούστηκε το μπαμ» ανέφερε η Γωγώ.

Μετά είδε το Γιάννη να κρατά τον ώμο του και να φεύγει προς το σαλόνι ενώ η ίδια επειδή δεν «άντεχε να βλέπει τα αίματα», σφουγγάρισε , έπλυνε τα μαξιλαράκια του καναπέ , ντύθηκε και κάλεσε ταξί για να πάει στο νοσοκομείο , νομίζοντας, όπως είπε ότι τον είχε μόνο τραυματίσει.

Στην πόρτα, την πρόλαβαν η Αστυνομία και ο ιατροδικαστής ο οποίος της είπε ότι ο Αλβανός εργάτης ήταν νεκρός! Τότε ακολούθησε τους αστυνομικούς στα γραφεία της Ασφάλειας.

Τον ισχυρισμό ότι ο Γιάννης έπιασε την κάνη της καραμπίνας, δέχεται και ο σύντροφος της ο οποίος ωστόσο, όπως καταθέτει δεν ήταν πολύ κοντά, καθώς με υπόδειξη του Γιάννη είχε απομακρυνθεί προς το σαλόνι καθώς αυτόν απειλούσε η 47χρονη. Σύμφωνα με πληροφορίες, στην προανακριτική του κατάθεση, πιθανολογεί ότι ο εργάτης του, προσπάθησε να της πάρει την καραμπίνα.

Μετά τον πυροβολισμό, ο άλλος Αλβανός εργάτης, που δεν είδε τι είχε συμβεί έτσι ώστε να περιγράψει το σκηνικό, έφυγε και πήγε σε κοντινό σπίτι, όπου παρακάλεσε μια γυναίκα να καλέσει ασθενοφόρο και Αστυνομία. Επιστρέφοντας στο σπίτι από άλλο δρόμο, είδε τον συμπατριώτη του να βρίσκεται νεκρός σε ένα χωματόδρομο και γύρω του δύο-τρία άτομα, όχι όμως και το αφεντικό του.

Τα όσα συνέβησαν μετά τον τραυματισμό του Γιάννη και την ανεύρεση του από περαστικό, περιγράφονται μόνο από τον 48χρονο εργολάβο και κανένα άλλο μάρτυρα.

Νεκρός

Εκείνος λοιπόν, σύμφωνα με πληροφορίες, καταθέτει ότι συνόδεψε το Γιάννη ως το δρόμο και τον έβαλε να κάτσει κάπου προκειμένου να αναζητήσει τηλέφωνο ενώ καλούσε σε βοήθεια τους γείτονες. Έφτασε σε μια ταβέρνα όπου όμως του είπαν ότι είχε χαλάσει το τηλέφωνο και τοτε ζήτησε από τον ιδιοκτήτη να τον μεταφέρει σε ένα καφενείο στις Βασιλειές από όπου τηλεφώνησε στο ΕΚΑΒ.

Στη συνέχεια, όπως υποστηρίζει, επειδή δεν μπορούσε να αναπνεύσει πήγε στο γραφείο του, όπου πλύθηκε και μετά στο νοσοκομείο από όπου τηλεφώνησε στην Αστυνομία και ενημέρωσε ότι είναι στη διάθεση των Αρχών.

Στο μεταξύ, τον Γιάννη, βρήκαν περαστικοί και όπως είπαν βρισκόταν στα πρόθυρα του θανάτου βαριά χτυπημένος στο λαιμό και τη μασχάλη. Ο θάνατος του επήλθε λίγα λεπτά μετά τον τραυματισμό του. Ο άτυχος μετανάστης, δεν είχε ελπίδες να ζήσει, όμως εύλογα μπορεί να διερωτηθεί κανείς γιατί το αφεντικό του, αφού το σπίτι δεν είχε τηλέφωνο, δεν είχε ούτε κινητό και λόγω της απόστασης θα καθυστερούσε να φτάσει το ασθενοφόρο, δεν τον μετέφερε ο ίδιος στο νοσοκομείο!