Της Αννας Παπαδοκωστάκη

Κανένας φοιτητής δεν πέρασε φέτος στο Πανεπιστήμιο Κρήτης με βαθμούς κάτω από το 10 ή με λιγότερα από 10.000 μόρια. Αυτό σημαίνει ότι οι εξαγγελίες του υπουργείου Παιδείας για την μείωση των εισακτέων και αποκλεισμό αυτών που δεν παίρνουν τουλάχιστον τη βάση 10 σε όλα τα μαθήματα , δεν θα επηρεάσουν την λειτουργία των τμημάτων του Πανεπιστημίου ακόμα και εκείνων που δημιουργήθηκαν πολύ πρόσφατα και δεν είναι ακόμα πλήρως οργανωμένα.

Ο αντιπρύτανης ακαδημαικών υποθέσεων του πανεπιστημίου Κρήτης, Κων. Λάβδας, μιλώντας στην «Π», επισημαίνει ότι η καθιέρωση ενός τέτοιου μέτρου θα οδηγήσει σε μεγάλη ζήτηση τα λεγόμενα ιδιωτικά κολλέγια ενώ δεν λύνεται το πρόβλημα της ουσιαστικής γνώσης για τους υποψηφίους φοιτητές.

«Κανείς -τονίζει-δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι το να μπαίνει κανείς με βαθμό 1,53 σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα, δεν είναι λογικό, όμως από την άλλη πλευρά, ανοίγοντας αυτό το θέμα, δημιουργείται μια πρόσθετη ζήτηση για τα ιδιωτικά κολλέγια και άλλα ιδρύματα τα οποία μακροπρόθεσμα κάποιοι φορείς θα επιθυμούσαν να ονομάσουν Πανεπιστήμια. Ένα τέτοιο μέτρο δημιουργεί δομικές προυποθέσεις για αύξηση της ζήτησης των ιδιωτικών κολλεγίων γιατί, όλοι αυτοί οι άνθρωποι κάπου θα πάνε και βεβαίως, δεν θα πάνε στην Οξφόρδη, αλλά στα λεγόμενα κέντρα ελευθέρων σπουδών.

Η δεύτερη παρατήρηση είναι, ότι αν πρόκειται να συζητήσουμε για τους τρόπους εισαγωγής στα Πανεπιστήμια δεν πρέπει να ξεκινήσουμε από αυτό γιατί μπορεί να κάνει εντύπωση στον κόσμο, όμως δεν αποτελεί την ουσία. Το ζήτημα είναι, η συναίνεση για μια πιο ουσιαστική διαδικασία εισαγωγής χωρίς αποστήθιση . Το 1,53 μπορεί να ακούγεται πολύ κακό, όμως δυστυχώς ακόμα και μαθητές οι οποίοι πάνε πολύ καλά, δεν εισάγονται στα πανεπιστήμια, γιατί ο τρόπος με τον οποίο διαγωνίζονται δεν τους βοηθά.

Σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό ότι ο τρόπος με τον οποίο έχουν μάθει αυτά που έχουν μάθει, δεν είναι ο ενδεδειγμένος για να μπορέσουν να ανταποκριθούν σε ένα Πανεπιστήμιο το οποίο υποτίθεται αναπτύσσει τρόπους σκέψης και πρόσληψης και όχι απλώς άθροισμα και συσσώρευση γνώσης.

-Πιστεύετε ότι τα θέματα που μπαίνουν είναι κατάλληλα για τους διαγωνιζόμενους;

Έχω την εντύπωση ότι μερικές φορές είναι δύσκολα σε σχέση με αυτά που προσφέρει το λύκειο. Πρέπει να ενθαρρύνουμε μόνο ουσιαστικές απαντήσεις και μαθητές οι οποίοι σκέφτονται ουσιαστικά. Μου είναι αδιάφορο αν κάποιος παίρνει 1,53 ή 20, εφόσον δεν είμαι σίγουρος αν σκέφτεται ουσιαστικά ή δεν παπαγαλίζει και δεν αποστηθίζει. Γιατί αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να αφομοιώνει ο υποψήφιος κριτική γνώση.

- Αυτό το ακούμε πολλά χρόνια. Είναι τόσο δύσκολο να μπαίνουν θέματα αξιολόγησης της πραγματικής γνώσης;

Υπάρχουν τρόποι. Θα μπορούσε κανείς να προσθέσει μαθήματα λογικής. Να δώσει μεγαλύτερη έμφαση σε μαθήματα και τρόπους εξέτασης που όσο το δυνατόν απομακρύνονται από στοιχεία που έχουν να κάνουν με τη διερεύνηση του κατά πόσον κάποιος γνωρίζει κάτι, και να κατευθύνονται στο κατά πόσο κάποιος ,δύναται να σκεφτεί με ορισμένο τρόπο. Θα έλεγα ότι στην Ελλάδα, έχουμε πετύχει την εμπιστοσύνη στο σύστημα εισαγωγής από την άποψη ότι δεν υπεισέρχονται πελατειακές σχέσεις και παρατυπίες, όμως όπως κάθε φορμαλιστική εξέταση έχει τον κίνδυνο να παράγει κουλτούρα αποστήθισης και αυτό δεν το έχουμε αποφύγει.

-Συνάδελφοι σας λένε συχνά, ότι το επίπεδο των φοιτητών του Πανεπιστημίου Κρήτης, είναι χαμηλό σε σχέση με τα κεντρικά Πανεπιστήμια.

Αυτό δεν μπορώ να το πω γενικά. Μπορώ να πω όμως ,ότι όσο η εντοπιότητα παίζει κάποιο ρόλο, τόσο θα παρατηρούμε ότι η Αθήνα θα έχει πάντα μεγάλη ζήτηση, λόγω του πληθυσμού του λεκανοπεδίου της Αττικής . Νομίζω ότι πρέπει να βρούμε ένα τρόπο και το υπουργείο μπορεί να βοηθήσει, να ενισχύσουμε τη ζήτηση για σχολές της Περιφέρειας .Αυτό δεν μπορεί να γίνει για παράδειγμα, όταν δεν υπάρχουν ακόμα φοιτητικές κατοικίες στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

-Είναι δηλαδή του θέμα του κόστους για τον φοιτητή;

Σε ένα βαθμό ναι. Από την άλλη πλευρά, ο υποψήφιος, δεν έχει επαρκή ενημέρωση για το ακαδημαικό κύρος κάθε ιδρύματος αφού, δεν υπήρχε αξιολόγηση με σκληρά δεδομένα. Αν κάποιος προσέγγιζε τα πανεπιστήμια, όχι από το αν είναι ωραία η πόλη στην οποία βρίσκονται ή κοντά η μακριά από εκεί που ζει κάποιος, αλλά με βάση το κύρος τους, τότε θα έμπαιναν άλλοι συλλογισμοί.

-Βέβαια, το Πανεπιστήμιο Κρήτης, έχει σκαμπανεβάσματα σε σχέση με τη κατάταξη κύρους, κυρίως γιατί πολλοί αξιόλογοι διδάσκοντες φεύγουν για άλλα Ιδρύματα.

Το Πανεπιστήμιο Κρήτης ξεκίνησε πολύ φιλόδοξα, φέρνοντας από το εξωτερικό ανθρώπους που είχαν ήδη μια καριέρα σε Πανεπιστήμια και σε αυτό χτίστηκε η αρχική φήμη του. Είναι γεγονός ότι από το 2003 το Πανεπιστήμιο Κρήτης, δεν είναι στα 500 πρώτα σε ερευνητικό επίπεδο, και είναι μια κατάσταση την οποία προσπαθούμε να επανορθώσουμε. Αλλά σε γενικές γραμμές με βάση την ελληνική πραγματικότητα, η Κρήτη, έχει ένα από τα κορυφαία ερευνητικά ιδρύματα.

Βεβαίως υπάρχει πάντα το ερώτημα πως θα προσεγγίσει κανείς τους νέους και αξιόλογους διδάσκοντες αλλά και πως θα τους κρατήσει, γιατί κάποιοι από εμάς ερχόμαστε εδώ και μετά κάνουμε το άλμα για την Αθήνα.

-Ακόμα σημειώνονται τα γνωστά φαινόμενα να μην εμφανίζονται οι διδάσκοντες στις αίθουσες.

Αυτό είναι σημαντικό από πλευράς διδακτικού έργου. Επειδή η Κρήτη, είναι ένα μεγάλο θαυμάσιο νησί, πρέπει κανείς να έχει κίνητρα για να μην μετακινηθεί σε άλλα πανεπιστήμια. Κίνητρο δεν είναι το ανέχεται κανείς να μην διδάσκουν κάποιοι,γιατί αυτό αντιβαίνει το νόμο. Κίνητρο, πρέπει να είναι ένα καλύτερο περιβάλλον από πλευράς υποδομών και όχι μόνο οι οικονομικές απολαβές. Για παράδειγμα αυτό που υπάρχει σε όλα τα Πανεπιστήμια του εξωτερικού να μπορεί ο καθηγητής να καθίσει το μεσημέρι για φαγητό μέσα στο Πανεπιστήμιο, δεν υπάρχει εδώ. Ένα καλό γραφείο είναι επίσης ένα κίνητρο.