Ρεπορτάζ Λίνα Λαγουδιανάκη

Αρκετά ασφαλείς φαίνεται πως αισθάνονται οι Ηρακλειώτες που επισκέπτονται τις παραλίες του νομού για να δροσιστούν και να αποδράσουν έστω και για λίγο από την καθημερινότητα, που κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού γίνεται ακόμα πιο ανυπόφορη.

Κάποιοι απ’αυτούς κρίνουν ως απαραίτητη την παρουσία ναυαγοσώστη, κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν πως η υπευθυνότητα των ίδιων τωνλουομένων αποτελεί το βασικότερο στοιχείο για την αποφυγή θλιβερών περιστατικών.

Η “Π” βρέθηκε σε παραλίες όπου εκατοντάδες Ηρακλειώτες αναζήτησαν “ανάσες δροσιάς” κόντρα στις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού που βρίσκεται τις μέρες αυτές στο ζενίθ του. Και μίλησε μαζί τους για το κατά πόσο αισθάνονται ασφαλείς.

Μια βουτιά στα... ρηχά

Ενημερωμένοι για τους κινδύνους που ελλοχεύουν και επιφυλακτικοί εμφανίζονται οι περισσότεροι Ηρακλειώτες που επισκέπτονται τις παραλίες του νομού για τα καλοκαιρινά τους μπάνια.

Συγκεκριμένα ο Πέτρος Μπαγκέρης, ο οποίος δήλωσε πως δεν αποτελεί γι’αυτόν κριτήριο η ύπαρξη ναυαγοσώστη στην επιλογή του για το ποια παραλία θα επισκεφθεί υπογράμμισε:

“Γενικά αισθάνομαι ασφάλεια. Και θεωρώ ότι οι περισσότερες παραλίες έχουν οργανωθεί καλά τα τελευταία χρόνια. Σ’ό,τι αφορά τους κανόνες που πρέπει να ακολουθούν οι λουόμενοι, τους γνωρίζω και τους τηρώ”. Ο ίδιος τόνισε ότι φροντίζει να μην κολυμπά σε μεγάλα βάθη, αν δεν γνωρίζει καλά τη θάλασσα, να μην τρώει πριν πάει στην παραλία και να προστατεύεται από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία με τη συχνή χρήση αντηλιακού.

Ο Μιχάλης Κρητικάκης ανέφερε με τη σειρά του: “Φροντίζω να προσέχω και δε με απασχολεί αν υπάρχει ή όχι ναυαγοσώστης. Η ασφάλεια εξαρτάται και από την υπευθυνότητα των λουομενων, όχι μόνο από το ναυαγοσώστη”. Ο ίδιος δήλωσε επιφυλακτικός και συμπλήρωσε πως αποφεύγει να κολυμπά σε μεγάλο βάθος, είναι πάντως αρκετά ευχαριστημένος από την οργάνωση σ’ό,τι αφορά την ασφάλεια στις παραλίες.

Η ύπαρξη ναυαγοσώστη φαίνεται πως απασχολεί αρκετά την Άννα Ξυδάκη, όταν επισκέπτεται τις παραλίες του νομού, χωρίς όμως να αποτελεί το βασικότερο κριτήριο για την επιλογή της. Η ίδια τόνισε ότι έχει υπάρξει αυτόπτης μάρτυρας ενός δυσάρεστου περιστατικού και επεξήγησε: “Είχα πάει για μπάνιο σε μια πισίνα, όπου ένα παιδί κινδύνεψε να πνιγεί. Ελλείψει ναυαγοσώστη, το έσωσε κάποιος από τους παρευρισκόμενους. Καλό θα ήταν ο καθένας να προσέχει τόσο τον εαυτό του, όσο και τους γύρω του”.

Ο Παναγιώτης Μαρτάκης, ο οποίος θεωρεί απαραίτητη την παρουσία ναυαγοσώστη και για το λόγο αυτό επιλέγει πάντα να πηγαίνει σε παραλίες όπου γνωρίζει ότι υπάρχει οργάνωση στο θέμα αυτό είπε: “Πρέπει όλοι να είναι περισσότερο υπεύθυνοι, από τους ναυαγοσώστες που πρέπει να γνωρίζουν καλά τη δουλειά τους, τους ιδιοκτήτες σκαφών ή όσους κάνουν θαλάσσια σπορ, που πρέπει να τηρούν τους κανόνες, μέχρι και τους λουόμενους που πρέπει να προσέχουν και να ακολουθούν τις οδηγίες για την ασφάλειά τους”.

Την ίδια άποψη φαίνεται πως έχει και ο Θανάσης Μαυρόκωστας ο οποίος υπογράμμισε ότι πρέπει κάποιος να γνωρίζει καλά τη θάλασσα όπου πρόκειται να κολυμπήσει και να αποφεύγει τα μεγάλα βάθη. Ο ίδιος σχολίασε επίσης: “Νομίζω ότι οι περισσότεροι είναι ενημερωμένοι για τα όσα πρέπει να κάνουν και γι’αυτά που πρέπει να αποφεύγουν προκειμένου να είναι ασφαλείς, ίσως όμως αγνοούν τη σοβαρότητα τους”. Ο ίδιος χαρακτήρισε την οργάνωση στις παραλίες του νησιού μέτρια και συμπλήρωσε: “Θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα τα πράγματα. Ας είμαστε όμως επιεικείς, έχουν γίνει αρκετά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση”.

Ο Δημήτρης Σαμαριτάκης δηλώνοντας “δεινός” κολυμβητής είπε στην “Π”: “Δεν ασχολούμαι με το αν υπάρχει ναυαγοσώστης στην παραλία όπου πηγαίνω, καθώς ξέρω πολύ καλό κολύμπι. Πιστεύω πάντως ότι αυτοί που έχουν ως κριτήριο για την επιλογή της παραλίας την ύπαρξη ναυαγοσώστη είναι κυρίως οι οικογενειάρχες. Κατά τη γνώμη μου, τα όποια περιστατικά συμβαίνουν κατά καιρούς οφείλονται κυρίως στην αμέλεια των λουομενων”.

Αυτόπτης μάρτυρας ενός δυσάρεστου περιστατικού στην παραλία όπου βρισκόταν υπήρξε πριν από αρκετά χρόνια ο κος Νικόλαος Ρουσάκης και είπε σχετικά: “Μπροστά στα μάτια μου κινδύνεψε να πνιγεί παιδί, αλλά επενέβη κάποιος από τους λουόμενους. Τότε βέβαια δεν υπήρχαν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, ούτε ναυαγοσώστης. Τα τελευταία χρόνια τα πράγματα όλο και βελτιώνονται. Κάτι πρέπει να γίνει όμως και με την καθαριότητα στις παραλίες, πρέπει να προσέξουμε και το περιβάλλον, είμαστε λίγο πίσω σ’αυτό”.

Άλλη μια Ηρακλειώτισσα η Πόπη Προβιδάκη, υποστήριξε πως θεωρεί ότι ο κόσμος αισθάνεται ασφάλεια και συνέχισε: “Συμβαίνουν βέβαια διάφορα ατυχήματα στις παραλίες κυρίως εξαιτίας της ανευθυνότητας των λουομενων. Νομίζω πως είμαι αρκετά ενημερωμένη γι’αυτά που πρέπει να κάνω και για τους κινδύνους που παραμονεύουν στην παραλία. Η ενημέρωση και η υπευθυνότητα είναι τα σημαντικότερα για την αποφυγή δυσάρεστων περιστατικών”.

Μεγάλη ασφάλεια αισθάνεται όταν στην παραλία όπου κολυμπά υπάρχει ναυαγοσώστης, όπως τόνισε η κα Ελένη Χανιωτάκη σχολιάζοντας επίσης ότι αυτό αποτελεί ένα από τα βασικά της κριτήρια. Η ίδια ανέφερε ακόμη: “Ο κόσμος βέβαια δεν πρέπει να εφησυχάζει με την παρουσία ναυαγοσώστη, η οποία θεωρώ ότι απασχολεί κυρίως τους οικογενειάρχες. Πρέπει όλοι να προσέχουν και να πηγαίνουν σε παραλίες, που γνωρίζουν τη θάλασσα. Καλό θα ήταν επίσης να αυξηθούν οι ώρες που βρίσκονται ναυαγοσώστες στις παραλίες, γιατί αρκετός κόσμος λόγω δουλειάς πηγαίνει για μπάνιο αργά το απόγευμα

Οι ναυαγοσώστες

“Φύλακες άγγελους” για τους λουόμενους αποτελούν οι ναυαγοσώστες που φροντίζουν να αισθάνονται οι Ηρακλειώτες ασφαλείς.

Ο κος Νίκος Καλλέργης, ναυαγοσώστης εδώ και πέντε χρόνια μιλώντας στην “Π” είπε:

“Ξεκινάμε το Μάιο και εργαζόμαστε μέχρι και το Σεπτέμβρη από τις 10.30 το πρωί ως τις 5.30 το απόγευμα.

Έχουν συμβεί αρκετά ατυχήματα κατά καιρούς, τα οποία όμως δεν αφορούν σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες, καθώς ο κίνδυνος δεν κάνει διακρίσεις”.

Σύμφωνα με τον ίδιο οι λουόμενοι πρέπει να είναι ήρεμοι, να μην έχουν άγχος, να προσέχουν και να ακούν πάντα τους ναυαγοσώστες, οι οποίοι είναι οι πλέον αρμόδιοι για την ασφάλειά τους. Ο κος Καλλέργης συμπλήρωσε: “Πρέπει να μην έχουν φάει πριν κολυμπήσουν, να έχουν περάσει τουλάχιστον δύο ώρες από το τελευταίο τους γεύμα, προτού μπουν στη θάλασσα γιατί υπάρχει κίνδυνος αναρρόφησης”.

Για να γίνει κάποιος ναυαγοσώστης, σύμφωνα με τον κο Καλλέργη, πρέπει να παρακολουθήσει μαθήματα στις σχετικές σχολές και η εκπαίδευση διαρκεί δύο μήνες. Ο ίδιος επεσήμανε: “Γίνονται μαθήματα πρώτων βοηθειών και κολύμβησης, ενώ στη συνέχεια οι ναυαγοσώστες πρέπει να πάρουν και δίπλωμα για ταχύπλοο. Οφείλουν να έχουν στη διάθεσή τους βαλιτσάκι πρώτων βοηθειών και να γνωρίζουν διάφορες τεχνικές που καλύπτουν μια ευρεία γκάμα πιθανών περιστατικών. Για παράδειγμα μπορεί κάποιος από τους λουόμενους να πάθει θερμοπληξία και ο ναυαγοσώστης πρέπει να γνωρίζει πως να αντι- μετωπίζει και τέτοιου είδους περιστατικά”.

Ο κος Καλλέργης υπογράμμισε ακόμη ότι επέλεξε το συγκεκριμένο επάγγελμα τόσο για βιοποριστικούς λόγους όσο και γιατί ήθελε να προσφέρει τη βοήθειά του σ’όσους τη χρειάζονταν. “Δεν υπάρχει ωραιότερο συναίσθημα από το να βοηθάς κάποιον που κινδυνεύει” τόνισε χαρακτηριστικά και συμπλήρωσε πως θέλει να πιστεύει ότι οι περισσότεροι που ασκούν το συγκεκριμένο επάγγελμα, το κάνουν κυρίως γιατί θέλουν να προσφέρουν βοήθεια στους συνανθρώπους τους και να τους κάνουν να αισθάνονται ασφαλείς.

Αλλος ένας ναυαγοσώστης, ο Ανδρέας Μαυράκης, ο οποίος προσφέρει βοήθεια σ’όσους λουόμενους το χρειάζονται εδώ και δύο χρόνια, αναφερόμενος σ’ένα περιστατικό που έτυχε να αντιμετωπίσει είπε: “Πριν δύο χρόνια υπήρξε κάποιος άνθρωπος, ο οποίος κινδύνευε να πνιγεί.

Αντέδρασα άμεσα, μπήκα στη θάλασσα, τον έβγαλα, του παρείχα τις πρώτες βοήθειες και όλα ευτυχώς πήγαν καλά”.

Ο Ανδρέας Μαυράκης, ο οποίος είναι κολυμβητής εδώ και δέκα χρόνια και εξαιτίας αυτού τελείωσε τη Σχολή Ναυαγοσωστών ταχύτερα ανέφερε κάποιες από τις οδηγίες που δίνει στους λουόμενους προκειμένου να είναι ασφαλείς. Και είπε: “Δεν πρέπει να έχουν φάει ή να έχουν καταναλώσει αλκοόλ πριν κολυμπήσουν. Υπάρχει μια απόσταση από την ακτή την οποία δεν πρέπει να ξεπεράσουν (25 μέτρα). Έχουν τοποθετηθεί σ’εκείνο το σημείο ειδικά μπαλόνια. Απο’κει και πέρα παιρνούν σκάφη και ιστιοσανίδες και είναι επικίνδυνο να κολυμπά κανείς”.

Ο ίδιος ανέφερε επιπλέον ότι σε ορισμένες οργανωμένες παραλίες υπάρχουν ναυαγοσώστες ανά 200 μέτρα και γίνονται συνεχείς περιπολίες. Τονίζοντας δε ότι επέλεξε το επάγγελμα κυρίως γιατί του αρέσει να προσφέρει τη βοήθεια του σ’όσους το έχουν ανάγκη σχολίασε: “Πάντως οι λουόμενοι πρέπει να είναι και οι ίδιοι πιο υπεύθυνοι και να μην εφησυχάζουν από την παρουσία του ναυαγοσώστη”.