
Με τα νέα ευρήματα έχει συμπληρωθεί το 1/3 του συνολικού σκελετού του δεινοθηρίου και οι ερευνητές με βάση τη γεωφυσική έρευνα που έκαναν, εκτιμούν ότι στη θέση αυτή βρίσκονται διασκορπισμένα όλα τα οστά , εκτός ίσως από αυτά του κρανίου τα οποία θρυμματίστηκαν και πιθανότατα δεν θα βρεθούν ή θα βρεθούν σε πολύ μικρά κομμάτια.
Η νέα έρευνα την οποία διευθύνει ο παλαιοντολόγος του Μουσείου Γιώργος Ηλιόπουλος, αποκάλυψε οστά των μπροστινών ποδιών, πλευρά, σπονδύλους του αυχένα και του θώρακα και δόντια. Σημειώνεται ότι με τον αριθμό των δοντιών που βρέθηκαν τώρα, σχεδόν συμπληρώνεται η οδοντοστοιχία του ζώου , καθώς λείπει μόνο ένα από τα 22 δόντια.
Τα πρώτα οστά του προϊστορικού ελέφαντα, ο οποίος έζησε στην Κρήτη πριν από 9 εκατομμύρια χρόνια, ανακαλύφθηκαν πριν από τέσσερα χρόνια στο ίδιο οικόπεδο. Επρόκειτο για 8-9 δόντια, σπονδύλους, ένα βραχίονα, και ένα ολόκληρο χαυλιόδοντα. Πέρυσι , βρέθηκαν επίσης πλευρά, δύο σπόνδυλοι, δύο δόντια, και μικρά θρυμματισμένα και κολλημένα μεταξύ τους οστά του κρανίου. Ωστόσο, το εντυπωσιακότερο εύρημα ήταν ο δεύτερος χαυλιόδοντας , κολλημένος στη σιαγόνα του ζώου όπου υπήρχαν επίσης ακόμα τρία δόντια .
Αυτό το τμήμα του σκελετού της κεφαλής έχει συνολικό μήκος 2,80 μ και βάρος 350 κιλά! Τα οστά αυτά αποκολλήθηκαν από το χώμα όπου ήταν θαμμένα και φυλάσσονται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Σύμφωνα με τους ερευνητές, που χρησιμοποιούν τεχνικές προσδιορισμού της ηλικίας των διαφόρων ευρημάτων, τα οστά αυτά, είναι ηλικίας 9 εκατομμυρίων ετών. Ο επικεφαλής ερευνητής της ανασκαφής Μπάμπης Φασουλάς, είχε εκφράσει από τότε την άποψη ότι πρέπει να αναζητηθεί ο σκελετός ολόκληρου του ζώου.
Ο τρόπος που γίνεται η ανασκαφή, μοιάζει με χειρουργική επέμβαση. Όταν αποκαλυφθεί η αρχή ενός οστού, το ακολουθούν, βρίσκουν το περίγραμμα του και αρχίζουν να διευρύνουν το σκάμμα δημιουργώντας ένα βαθύ αυλάκι έτσι ώστε να μπορούν να το αποσπάσουν από το έδαφος αφού το καλύψουν με λινάτσες και γύψο.
Το δεινοθηρίο, έζησε στην περιοχή της Σητείας , όταν η Κρήτη ήταν ενιαία στεριά με την ασιατική ήπειρο και φαίνεται να εξαφανίστηκε πριν από 4 εκατομμύρια χρόνια ίσως λόγω των μεγάλων κλιματικών αλλαγών την περίοδο του Πλειστόκαινου που δημιούργησαν ακραίες συνθήκες στην περιοχή της Μεσογείου.
Σύμφωνα με τον κ. Ηλιόπουλο, το ζώο πέθανε σε άλλο σημείο και τα οστά μεταφέρθηκαν από το νερό στο σημείο όπου αποκαλύπτονται και για το λόγο αυτό, δεν βρίσκονται το ένα κοντά στο άλλο, αλλά απλώνονται σε μια ακτίνα 50 τμ.
Επειδή, πριν εντοπιστούν, είχε γίνει στο χωράφι αυτό βαθιά άροση με μπουλντόζα, και τα μπάζα πετάχτηκαν σε παρακείμενο ρέμα, πιθανολογείται ότι τα θρυμματισμένα οστά του κρανίου βρίσκονται εκεί, καθώς ήδη έχουν εντοπιστεί μερικά.
Ο κ. Ηλιόπουλος μας εξηγεί ότι το κρανίο του προϊστορικού ζώου ήταν ογκώδες και επειδή δεν καλύφθηκε έγκαιρα από χώμα σε σχέση με το υπόλοιπο ζώο, έγινε εύθραυστο και διαλύθηκε. Ο κ. Ηλιόπουλος πιστεύει ότι θα βρεθούν όλα τα οστά των ποδιών του ζώου και της λεκάνης και έτσι θα έχει συμπληρωθεί σχεδόν το σύνολο του σκελετού.
Το οικόπεδο όπου υπάρχουν τα απολιθώματα, απέχει περίπου 400 μ. από τη θάλασσα, όμως για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα είχε καλυφθεί από αυτήν με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί ένα συμπαγές στρώμα άμμου, πάνω από το χώμα που έχει «φυλακίσει» τα οστά. Το στρώμα αυτό, βρίσκεται 70 πόντους κάτω από την επιφάνεια του εδάφους είναι κοκκινωπό και με χοντρόκοκκο άμμο και λίγη άργιλο. Έτσι οι ερευνητές, ακολουθούν αυτό το στρώμα για την αποκάλυψη των οστών
Το δεινοθηρίο, είχε ύψος άνω των τεσσάρων μέτρων και μήκος πέντε μέτρα.
Σημειώνεται ότι στην ευρύτερη περιοχή της Σητείας, έχουν εντοπιστεί μεμονωμένα οστά δεινοθηρίου, γεγονός που πιστοποιεί ότι οι προϊστορικοί ελέφαντες, αποτελούσαν μέρος της πανίδας μαζί με άλλα δασόβια ζώα. Για το λόγο αυτό, ο κ. Ηλιόπουλος, κρίνει ότι είναι αναγκαία η συνέχιση της έρευνας σε συστηματική βάση.

