
Με την ευλογία του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής Θεόδωρου, και μέσα σε πανηγυρικό κλίμα τελέστηκε χθες στις Μοίρες η ακολουθία της ενθρόνισης του νέου μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας Μακάριου.
Με τη λαμπρότητα και την επισημότητα που αρμόζει στην περίπτωση, ο κ. Μακάριος και η συνοδεία του αποτελούμενη από πλήθος εκπροσώπων της εκκλησιαστικής, αλλά και πολιτικής ηγεσίας, ξεκίνησαν με πομπή από το αρχιεπισκοπικό μέγαρο χθες το απόγευμα κατευθυνόμενοι αρχικά για τον τόπο καταγωγής του, τις Δαφνές.
Η υποδοχή που του επιφυλάχθηκε εκεί ήταν ιδιαίτερα θερμή με τους κατοίκους, καθ’ όλη τη διάρκεια της πεζοπορίας του, να τον ραίνουν με ροδοπέταλα και να μη σταματούν να τον επευφημούν. Οι καμπάνες των εκκλησιών ηχούσαν χαρμόσυνα , ενώ σε κάθε του βήμα ο νέος μητροπολίτης είχε την ευκαιρία να διαπιστώνει τη μεγάλη αγάπη και εκτίμηση που τρέφει γι’ αυτόν ο κόσμος.
Στη συνέχεια, και αφού έλαβε μια ανθοδέσμη την οποία ζήτησε την άδεια για να αφιερώσει στη μητέρα του, προσφέρθηκαν στον κ. Μακάριο τα δώρα των τοπικών πολιτικών και εκκλησιαστικών φορέων. Έτσι, από το δήμαρχο Γ. Κουράκη έλαβε ένα αρχιερατικό εγκόλπιο, ενώ οι εκπρόσωποι του τοπικού κλήρου του προσέφεραν μία εικόνα της Παναγίας και την Ιερά Ζώνη από την ενορία της περιοχής.
Στις δηλώσεις του ο κ. Μακάριος εμφανίστηκε ιδιαίτερα συγκινημένος από την υποδοχή και την αγάπη του κόσμου και μιλώντας για την ιδιαίτερη πατρίδα του, ανέφερε χαρακτηριστικά «την πιο γλυκιά μελωδία που άκουσα ποτέ, τον ήχο από τις καμπάνες που άκουγα όταν ήμουν παιδί να παίζουν χαρμόσυνα στις Δαφνές».
Στη συνέχεια, ο κ. Μακάριος και η συνοδεία του αναχώρησαν με προορισμό τις Μοίρες, έχοντας ωστόσο στο πρόγραμμα τους και δύο ενδιάμεσες στάσεις στα χωριά της Αγίας Βαρβάρας και των Αγίων Δέκα, όπου και δέχθηκαν τις προσφωνήσεις-καλωσορίσματα των τοπικών φορέων και τις ευχές τους για την ανάληψη των νέων του καθηκόντων.
Την ίδια ώρα στις Μοίρες, πλήθος κόσμου και εκπροσώπων του κρητικού, και όχι μόνο, κλήρου, περίμεναν υπομονετικά την άφιξη του νέου ιεράρχη, κατακλύζοντας τους, γύρω από την πλατεία και τους δρόμους. Τελικά, ο κ. Μακάριος αφίχθη, συνοδεία περιπολικών της Ελληνικής Αστυνομίας που άνοιγαν δρόμο, περίπου στις 19.45 εισπράττοντας εκ νέου το θερμό χειροκρότημα του κόσμου και ανταπέδιδε ευλογώντας προς την πλευρά του πλήθους αλλά και μ’ ένα μεγάλο χαμόγελο σχηματισμένο στο πρόσωπο του.
Μετά τον ασπασμό με όλους σχεδόν τους παρευρισκόμενους κληρικούς, ο κ. Μακάριος ανέβηκε μαζί με τους υπόλοιπους αρχιερείς στο βήμα το οποίο είχε στηθεί προκειμένου αυτός να απευθύνει ένα σύντομο χαιρετισμό στον κόσμο.
Το λόγο αρχικά έλαβε ο δήμαρχος Μοιρών κ. Παναγιώτης Σφακιανάκης ο οποίος μίλησε για την εναλλαγή συναισθημάτων που βίωσαν αυτός και οι υπόλοιποι συμπολίτες του τις τελευταίες μέρες αφού «χθες κλαίγαμε και ήμασταν θλιμμένοι για το θάνατο του μητροπολίτη μακαριστού Κυρίλλου και σήμερα γελάμε και χαιρόμαστε για τη διαδοχή του από ένα δικό μας άνθρωπο, τον κ. Μακάριο».
Στη συνέχεια δε, αφού έκανε λόγο για «την ανάγκη ενότητας της ορθοδοξίας», υποσχέθηκε «ως δημοτική Αρχή να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό προκειμένου να συνεργαστούμε άψογα με τον κ. Μακάριο και να τον βοηθήσουμε στο έργο του, διατηρώντας άριστες σχέσεις μαζί του όπως και με τον προκάτοχο του».
Στο τέλος της ομιλίας του, ο κ. Σφακιανάκης απένειμε στο νέο μητροπολίτη το κλειδί της πόλης χρίζοντας τον παράλληλα επίτιμο δημότη, ενώ του χάρισε, επίσης, το Σταυρό και το εγκόλπιο που θα φορά.
Ο κ. Μακάριος από την πλευρά του, αφού τόνισε με τις λέξεις να βγαίνουν με δυσκολία από το στόμα του, ότι δεν είχε λόγια, όπως είπε, για να εκφράσει τα συναισθήματα που ένιωθε εκείνη τη στιγμή, ευχαρίστησε θερμά τους δημότες Μοιρών και τον ίδιο το Δήμο για την αγάπη τους, ανακοινώνοντας μάλιστα τη συμβολική απόφαση του να μεταφέρει τα πολιτικά του δικαιώματα σε αυτόν. Δε μπόρεσε δε να κρύψει τη συγκίνηση του και για το γεγονός ότι «σε αυτή τη σπουδαία στιγμή της ζωής μου, πάνω σε αυτό το βάθρο, εκτός από τους Άγιους Πατέρες, βρίσκεται και ο κανονικός μου πατέρας με τον οποίο θυμάμαι αξέχαστα να φέρνουμε εδώ, στις Μοίρες, κρασί».
Προχωρώντας, δεν παρέλειψε να αναφερθεί με κολακευτικά λόγια στον προκάτοχο του και να δεσμευτεί ότι «θα προσπαθήσω ταπεινά με όλες μου τις δυνάμεις να συνεχίσω το έργο του», ζήτησε, ωστόσο, τη συνδρομή όλων αφού «δεν υπάρχει περιθώριο για διάσταση του έργου της Εκκλησίας και αυτό που χρειάζεται είναι ενότητα».
Ξεχωριστή αναφορά έκανε και στον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Τιμόθεο μιλώντας με θερμά λόγια για τη ζωή και το έργο του, υποσχόμενος να συνεχίσει να εργάζεται στο πνεύμα εκείνου προκειμένου «να καταστήσουμε την Εκκλησία κάτι παραπάνω από θρησκευτικό θεσμό και να ακουμπήσουμε τα κοινωνικά προβλήματα».
Ο ίδιος ο κ. Τιμόθεος, φανερά καταπονημένος, δε θέλησε να πει πολλά και αφού ευχήθηκε από βάθους καρδίας στο νέο μητροπολίτη, έκανε μια μικρή καταγραφή της θητείας του όλα αυτά τα χρόνια δηλώνοντας χαρούμενος που αυτή συνέπεσε με την πρόοδο της περιοχής των Μοιρών.
Μετά τις ομιλίες, η πομπή, συνοδεία τιμητικού αγήματος και υπό τους ήχους της μπάντας του δήμου Ηρακλείου κατευθύνθηκε πεζή προς τον Ιερό Ναό όπου θα πραγματοποιούνταν η ακολουθία της ενθρόνισης του νέου μητροπολίτη και όπου είχε πλέον μαζευτεί ακόμα περισσότερο πλήθος.
Η λιτή τελετή του «γάμου με την Εκκλησία», όπως θεωρείται από την Εκκλησία η ακολουθία της ενθρόνισης του μητροπολίτη διεξήχθη, όπως προαναφέρθηκε υπό την παρουσία του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρου.
Ο κ.κ. Θεόδωρος πήρε το λόγο μετά το πέρας της και την ανάγνωση του τυπικού σκέλους της χειροτόνησης του κ. Μακαρίου και αφού εξέφρασε τη μεγάλη χαρά του που μια ωραία συγκυρία, όπως είπε, του έδωσε την ευκαιρία να είναι χθες εκεί και να μοιράζεται τη χαρά του, δεν παρέλειψε να τον εκθειάσει και να τον συμβουλεύσει «όλα τα ταλέντα που του έδωσε ο Θεός να τα επιστρατεύσει στην καινούρια θητεία του». Τελειώνοντας δε, του προσέφερε ένα αντίγραφο του πατριαρχικού εγκόλπιου «για να το φορά και να θυμάται τον Πατριάρχη μας στη μακρινή Αφρική», όπως χαρακτηριστικά τόνισε.
Από τις υπόλοιπες ομιλίες, τέλος, ξεχώρισε εκείνη του επισκόπου Φιλαδελφείας και εκπροσώπου του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ο οποίος αφού μετέφερε τη χαρά και τις ευχές του προκαθήμενου της Ελληνικής Εκκλησίας στον κ. Μακάριο για την ενθρόνιση του, δεν παρέλειψε να του υπενθυμίσει ότι αυτός «θα έχει την απόλυτη στήριξη του Πατριαρχείου και όποια βοήθεια χρειαστεί στην τέλεση των νέων του καθηκόντων».

