Από την πρώτη στιγμή που ο Χρήστος Πάζης, ανέβηκε στη σκηνή του “Baccara club”, δεν δίστασε να ενωθεί με τον κόσμο που χειροκροτούσε ασταμάτητα και να τους κερδίσει ακόμα περισσότερο με ένα μεγάλο χαμόγελο και να τους ευχαριστήσει.
Ο ίδιος, ένας απλός, καθημερινός άνθρωπος που η επιτυχία του ως καλλιτέχνης στο λαϊκό τραγούδι δεν τον άλλαξε, καθαρά από προσωπική του επιλογή αν και έχει προσπαθήσει αρκετά χρόνια για αυτό που είναι σήμερα, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά, όπως τονίζει ο κ. Πάζης « Η σύνεση, η υπομονή και η σκληρή δουλειά είναι τα εφόδια που πρέπει να διαθέτεις».
Σήμερα μιλάει στην «Π», για τη ζωή του, τα πιστεύω του καθώς επίσης για τα σχέδια του αλλά κυρίως την μεγάλη του αγάπη για την Κρήτη, δηλώνοντας πως νιώθει μισός Κρητικός.
Ερ:Τι είναι αυτό που σας χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο και σαν τραγουδιστή; Το επάγγελμά σας έχει αλλάξει το χαρακτήρα σας;
Απ: Δεν μπορώ να περιαυτολογήσω, να πω κάποια θετικά ή αρνητικά για τον εαυτό μου.
Νομίζω καλύτερα είναι να σε κρίνει ο κόσμος, πάρα να κρίνεις εσύ…Το μόνο που θα μπορούσα να πω είναι πως είμαι πολύ απλός.
Ερ: Η αναγνωρισιμότητα του κόσμου δεν σας επηρέασε, ώστε να αλλάξετε;
Απ: Δεν άλλαξα γιατί δεν θέλω εγώ να αλλάξω, ούτε θεωρώ πως χρειάζεται να αλλάξω. Αλλάζουν μόνο οι άνθρωποι που δεν βαστούν στα πόδια τους, που είναι αδύναμοι.
Ερ: Πιστεύετε πως αυτό επηρεάζει τον κόσμο που σας παρακολουθεί;
Απ: Σίγουρα είναι πολύ σημαντικό στον κόσμο το πώς είσαι. Τον επηρεάζει και κρίνει βέβαια.
Ερ: Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να ασχοληθείτε με το τραγούδι; Ήταν όνειρο ζωής;
Απ: Με το τραγούδι ξεκίνησα από πάρα πολύ μικρός, ήταν κάτι που ήθελα πάντα να κάνω. Έκανα σπουδές στο Ωδείο «Βορείου Ελλάδος», ο πατέρας μου ήταν γνώστης της δημοτικής μουσικής έτσι ξεκίνησα και εγώ από δημοτική μουσική και κάποια στιγμή μπήκα στο χώρο των νυχτερινών μαγαζιών.
Όνειρο ζωής δεν μπορώ να πω…είναι σαν να μεγάλωσα με αυτό, γεννήθηκα για να τραγουδάω, κάτι τέτοιο.
Ερ: Άρα το όνειρο ζωής σας ποιό είναι;
Απ: Πάντως σίγουρα το όνειρο ζωής μου δεν είναι να γίνω μεγάλος και τρανός καλλιτέχνης ή τραγουδιστής. Πιστεύω για τον κάθε άνθρωπο είναι να έχει μια πολύ καλή ζωή και πορεία, να είναι ευτυχισμένος, με μια οικογένεια και σπιτικό με γερά θεμέλια. Αυτό είναι το όνειρο ζωής μου!
Ερ: Τι σημαίνει για σας ευτυχία;
Απ: Υγεία…να είσαι καλά από οικονομικής πλευράς αλλά πάνω από όλα από άποψη υγείας. Όλα τα άλλα έρχονται.
Ερ: Στον καλλιτεχνικό χώρο η επιτυχία δεν είναι πάντα βέβαιη, και επιτεύξιμη. Σκεφτήκατε ποτέ να στραφείτε σε κάποιο άλλο επάγγελμα που θα σας εκφράζει λιγότερο αλλά θα είναι πιο σταθερό;
Απ: Κοιτάξτε, νομίζω πως ό,τι δουλειά και να κάνεις θεωρείς μέσα σου πως είναι κάτι σταθερό και σίγουρο για σένα. Καταρχήν ο λόγος είναι επειδή το πιστεύεις άρα μπορείς να το κάνεις πάρα πολύ καλά.
Προσωπικά δεν το έχω σκεφτεί ακόμα να στραφώ κάπου αλλού αν και έχω φτιάξει και άλλες δουλειές παράλληλα με αυτό που κάνω, οι οποίες μου βγήκαν σε καλό. Όμως ακόμα δεν το σκέφτομαι σοβαρά να αλλάξω επάγγελμά.
Ερ: Ποιά είναι η σχέση που έχετε με τις γυναίκες στη ζωή σας;
Απ: Έχω νιώσει πολλές στιγμές άσχημα για μια γυναίκα, το οποίο θεωρώ πως είναι το «αλατοπίπερο» για τη ζωή ενός άντρα. Είμαι άνθρωπος που δίνει πάρα πολλά σε μια γυναίκα, γενικά σε ανθρώπους που τους θεωρώ δικούς μου. Δεν μπορώ να πω αν είναι προτέρημα ή μειονέκτημα…αν και μάλλον μειονέκτημα είναι. Δεν με λυπεί όμως καθόλου το γεγονός αυτό, δεν έχω μετανιώσει ποτέ μου και νομίζω ότι θα ξαναπληγωθώ…Ετσι κρίνω από τον εαυτό μου.
Ερ: Έχετε νιώσει άσχημα από κάποια θαυμάστρια;
Απ: Εντάξει, όλοι οι καλλιτέχνες λογικό είναι να τα έχουν αυτά. Όχι τίποτα περίεργο…τα συνηθισμένα που ξέρετε.
Ερ: Δεν σας προκαλεί ικανοποίηση, αυτοπεποίθηση, η έστω και κάποιες φορές υπερβολική εκδήλωση θαυμασμού;
Απ: Δεν μπορείς να το πεις ικανοποίηση ή αυτοπεποίθηση, δεν είναι σωστός χαρακτηρισμός. Εγώ προσωπικά ντρέπομαι, νιώθω λίγο άβολα και άσχημα.
Ερ: Αν είχατε να διαλέξετε ανάμεσα στην προσωπική ζωή και την καριέρα σας, τι θα επιλέγατε;
Απ: Πάντα ψηλά βάζω τους δικούς μου ανθρώπους, αγαπημένα άτομα πιο κοντινά μου και μετά σίγουρα ακολουθεί η δουλειά μου. Είμαι εργασιομανής!
Ερ: Πόσο σημαντική είναι η αναγνώριση του κόσμου;
Απ: Είναι ό,τι καλύτερο για έναν καλλιτέχνη, ο κόσμος να τον αναγνωρίζει και να τον κρίνει σωστά. Είμαι ευχαριστημένος μέχρι στιγμής, πιστεύω πως με κρίνουν πολύ καλά, θετικά και αληθινά. Ίσως η αναγνώριση του κόσμου να έγινε και την κατάλληλη στιγμή που είχε δουλευτεί πιο καλά μέσα μου.
Ερ: Τι σας έχει μάθει η νύχτα;
Απ: Από τη νύχτα έχω μάθει πολλά, είναι αυτό που λένε από «το μεγαλύτερο σχολείο», πολύ μεγάλο πανεπιστήμιο ζωής.
Θα μου βγει σε καλό στη συνέχεια της ζωής μου. Έμαθα να κρίνω και ψυχολογώ τους ανθρώπους, το οποίο με βοηθάει ήδη και θα με βοηθήσει στα βήματά μου.
Ερ: Πόσο δύσκολο είναι για ένα τραγουδιστή να γίνει γνωστός; Τι θα συμβουλεύατε ένα νέο καλλιτέχνη;
Απ: Είναι πάρα μα πάρα πολύ δύσκολο, απαιτεί σκληρή δουλειά και προσπάθεια, αλλά το κυριότερο είναι να είσαι αυθεντικός, χωρίς να αλλάξεις.
Η υπομονή και η σύνεση κάποια στιγμή θα φέρουν την αναγνώριση. Άρα ένα νέο θα τον συμβούλευα να έχει αρκετή υπομονή γιατί πλέον τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.
Το καλύτερο είναι να κρίνει τη δουλειά του και τον εαυτό του, αυτός ο ίδιος ακούγοντας τα σχόλια των άλλων πάντα με σύνεση.
Ερ: Είστε από τους πετυχημένους και καταξιωμένους καλλιτέχνες του λαϊκού ρεπερτορίου. Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας μετά από κάποια χρόνια;
Απ: Όσον αφορά το είδος της μουσικής, νομίζω πως δεν θα μου ταίριαζε κάτι διαφορετικό από το λαϊκό τραγούδι, αυτό αντιπροσωπεύω καλά και μπορώ να το κάνω πολύ καλά.
Ως προς τον εαυτό μου θα προσπαθήσω να γίνω πιο καλός άνθρωπος.
Ερ: Όταν θέλετε να αποδράσετε και να ηρεμήσετε από την δημοσιότητα τι κάνετε;
Απ: Ηρεμώ στο σπίτι μου διαβάζοντας, μελετώντας για τη δουλειά μου. Περνάω αρκετό χρόνο με τους φίλους μου, τρώμε, συζητάμε καθώς επίσης κάνω και πάρα πολλά ταξίδια, μου αρέσει πολύ να ταξιδεύω.
Ερ: Έχετε φίλους από τον καλλιτεχνικό χώρο ή όχι;
Απ: Έχω φίλους εκτός καλλιτεχνικού χώρου, όχι πως έχω κάτι με τους συναδέλφους μου. Απλά υπάρχουν άτομα που κάνουμε πάρα πολλά χρόνια παρέα, με τα οποία είμαστε πολύ δεμένοι. Νιώθω τυχερός που έχω φίλους που με αγαπάνε πραγματικά και νοιάζονται γι αυτό που είμαι.
Ερ: Τα τελευταία χρόνια εμφανίζεστε σε αθηναϊκή πίστα. Σας λείπει η Θεσσαλονίκη και ο κόσμος της;
Απ: Ναι, πάρα πολύ, τα πάντα της μου λείπουν. Όσον αφορά τον τρόπο διασκέδασης, θεωρώ ότι η διασκέδαση στην Ελλάδα είναι ίδια, όλη η Ελλάδα ξέρει να γλεντάει. Από τη Θεσσαλονίκη μου λείπει η ομορφιά της, ο κόσμος της, οι παλιοί μου φίλοι…κ.α.
Ερ: Σας αρέσει η Κρήτη; Πώς θα περιγράφατε τη νυχτερινή της ζωή;
Απ: Αυτό που νιώθω γι’ αυτό το νησί είναι κάτι μεγάλο, η αγάπη μου για την Κρήτη είναι γνωστή. Αρκετές φορές σκέφτομαι πως κατά λάθος γεννήθηκα στη Βόρεια Ελλάδα.
Η τόση μου αγάπη με κάνει να θεωρώ τον εαυτό μου μισό Κρητικό. Οι άνθρωποι εδώ είναι κάτι ξεχωριστό, μου αρέσούν σχεδόν τα πάντα, είναι κάτι σαν «Άγιος τόπος».
Ερ: Τα μελλοντικά σας σχέδια;
Απ: Ήδη ετοιμάζω την επόμενη δισκογραφική δουλειά, που πιστεύω ότι αν πάνε όλα καλά θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο.
Τις συνεργασίες του χειμώνα δεν τις ξέρω ακόμα, είναι λίγο νωρίς, αλλά σίγουρα θα το μάθετε.
