Το Καστελόριζο, μοιάζει με σπιτικό γλυκό του κουταλιού. Το απολαμβάνεις με ένα ποτήρι δροσερό νερό και ζητάς κι άλλο. Μόνο που θα το πληρώσεις λίγο ακριβά.
Απέναντι στα τουρκικά παράλια, η πόλη Κας, δεν έχει καμία σχέση με το γραφικό ψαροχώρι που φαντάζεσαι ότι θα συναντήσεις μετά από μισή ώρα διαδρομή με το καϊκι.
Είναι ένα σύγχρονο τουριστικό θέρετρο, με εντυπωσιακά ξενοδοχειακά συγκροτήματα και πολυτελή σκάφη, αραγμένα στη μαρίνα. Καϊκια, θαλαμηγοί, ιστιοφόρα με ελληνικές, τουρκικές, ιταλικές, γερμανικές, γαλλικές σημαίες, πηγαινοέρχονται από τη μια ακτή στην άλλη, μεταφέροντας τουρίστες που έρχονται για να μείνουν ή να φύγουν μετά από λίγες ώρες παραμονής στο Κας ή στο Καστελόριζο.
Δυο κόσμοι τόσο κοντινοί, αλλά και τόσο διαφορετικοί.
Γιατί το τουριστικό Κας, δεν μπορεί να συγκριθεί με το κουκλίστικο Καστελόριζο που σου μεταδίδει την γαλήνη και την ηρεμία του, κι αυτό δεν το διαπιστώνουμε μόνο εμείς αλλά και οι τουρίστες που συναντήσαμε στο Καστελόριζο και τους είχε μαγέψει η διακριτική γοητεία του.
Βέβαια, το Καστελόριζο δεν είναι φθηνό συγκριτικά με το Κας, σίγουρα όμως αξίζει τα λεφτά του, και την ταλαιπωρία για να φθάσεις μέχρι εκεί. Στο νοτιοανατολικό άκρο της Ελλάδας, που σου ανοίγει διάπλατα ένα παράθυρο για την Ανατολή.
Πριν μερικά χρόνια, που γυρίστηκε η ταινία Mediterraneo και πήρε το Οscar για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία, το νησί “βούλιαξε” από Ιταλούς και Ελληνες τουρίστες και όπως μας είπε ο αντιδήμαρχος του Καστελόριζου Γιώργος Λαζαράκης, αυτή η ταινία ήταν η καλύτερη διαφήμιση για τον τόπο.
Σήμερα, η Μεγίστη εξακολουθεί να συγκεντρώνει χιλιάδες επισκέπτες και πολλούς επώνυμους που καταφθάνουν με τα σκάφη τους, και απολαμβάνουν φρέσκο ψάρι και ουζάκι στις ψαροταβέρνες του πανέμορφου λιμανιού. Πολλοί από αυτούς, έχουν μάλιστα αποκτήσει δικά τους οικόπεδα, τα οποία δεν αγόρασαν αλλά τους τα χάρισαν!
Ο αντιδήμαρχος μας είπε: “Αυτό λειτουργεί ως κίνητρο για την ανάπτυξη του νησιού. Τα κριτήρια για τους υποψήφιους ιδιοκτήτες, έχουν οριστεί από το ελληνικό Δημόσιο και υπάρχουν προς διάθεση 157 μερίδες (οικόπεδα των 300-400 μέτρων), ενώ οι αιτήσεις απ’ όλη τη χώρα έχουν ξεπεράσει τις 400. Ο δικαιούχος, δεν πρέπει να είναι από το Καστελόριζο, πρέπει να είναι παντρεμένος και να κτίσει το σπίτι του, το οποίο δεν έχει δικαίωμα να το πουλήσει, σε διάστημα 5 ετών.
Σήμερα, οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού δεν ξεπερνούν τους 300. Πολλοί έχουν μεταναστεύσει στην Αυστραλία και επιστρέφουν για λίγες εβδομάδες για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, στα όμορφα αρχοντόσπιτα που διατηρούν και μένουν κλειστά, όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου.
Οι κάτοικοι, ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό, την αλιεία, τις οικοδομές, την κτηνοτροφία, ενώ στο άριστα οργανωμένο σχολείο της Μεγίστης, υπάρχουν 45 μαθητές και 22 εκπαιδευτικοί.
Η τουριστική υποδομή του νησιού είναι περιορισμένη. Υπάρχουν περίπου 400-450 κλίνες, ενώ στο Κας, ο αριθμός φθάνει τις 15.000! Οι τιμές στο Κας είναι πράγματι προσιτές. Η διαμονή σε δίκλινο δωμάτιο, στοιχίζει περίπου 20-25 ευρώ, ενώ στη Μεγίστη οι τιμές αρχίζουν από 40-50 ευρώ. Στο Καστελόριζο, το κόστος του φαγητού (όχι ψάρι) είναι περίπου 15 ευρώ το άτομο, ενώ στο Κας λιγότερο από το μισό.
Δεν είναι τυχαίο, που οι Καστελοριζιανοί κάνουν τις προμήθειές τους σε φρούτα και λαχανικά, όχι από τη Ρόδο αλλά από το Κας αφού είναι φρέσκα και πολύ φθηνότερα.
Κάθε Παρασκευή που το Κάς έχει λαϊκή, οι κάτοικοι του Καστελόριζου, μετακομίζουν για λίγες ώρες απέναντι, για να κάνουν τις προμήθειές τους και φέρνουν όπως λένε γελώντας τα φρούτα “κατευθείαν από το εξωτερικό”.
Οι σχέσεις Ελλήνων και Τούρκων είναι σχέσεις δυο καλών γειτόνων και έχουν γίνει πολλές φιλίες και κουμπαριές. Μην ξεχνάμε ότι το πλοίο φτάνει από τη Ρόδο στη Μεγίστη σε 4 ώρες, ενώ το Κας είναι μια “ανάσα” δρόμος από το νησί.
Αν το ταξίδι σας οδηγήσει στο Καστελόριζο, επισκεφθείτε το νησάκι Ρω, όπου έζησε και σήκωνε την ελληνική σημαία για δεκαετίες η “Κυρά της Ρω”-υπάρχει στρατόπεδο όπως και στο νησάκι Στρογγυλή-αλλά και το γαλάζιο σπήλαιο, με καϊκι. Η αίσθηση και το χρώμα του νερού που θα κολυμπήσετε, είναι μοναδικά. Ολα τα άλλα θα τα ανακαλύψετε στο νησί, όπου θα γνωρίσετε σχεδόν όλους τους κατοίκους, που είναι κεφάτοι και ανοιχτόκαρδοι. Και γιατί να μην είναι άλλωστε, αφού ζουν μέσα σε τόση ομορφιά;
