Όταν η ελπίδα για την εξασφάλιση ενός καλύτερου αύριο ζευγαρώνει με την, κατά παράδοσιν, τζογαδόρικη φύση του Έλληνα, τότε κάπου εκεί γεννιέται το…Τζόκερ. Και πιο συγκεκριμένα, το δέκατο συνεχόμενο τζακ ποτ του παιχνιδιού – χρυσωρυχείου του ΟΠΑΠ, το οποίο, με την πραγματοποίηση του από προχθές το βράδυ, συνεχίζει να κρατά στην…πρίζα -και να προσθέτει σε αυτούς με γεωμετρική πρόοδο κι άλλους- εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας.

Αξιοσημείωτο είναι δε το γεγονός ότι, το “μπουγιουρντί” των 11 περίπου εκατομμυρίων ευρώ που αναμένεται να μοιράσει το Τζόκερ αύριο, έχει ωθήσει, πέρα από τους τακτικούς του παίκτες, και πλήθος άλλου κόσμου να ακολουθήσει τη γνωστή διαδρομή “μολύβι – δελτίο – πρακτορείο”, μιας και 6 στους 10 παίκτες του προχθεσινού τζακ ποτ, όπως προκύπτει απο στοιχεία του οργανισμού, δεν είναι συστηματικοί παίκτες του Τζοκερ. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια της ιδιοκτήτριας πρακτορείου κ. Γεωργίας Κακουλάκη, η οποία παρότι τονίζει ότι “τα ποσά που παίζει ο κόσμος είναι συνήθως μικρά, κυμαίνονται μεταξύ 0,60 και 0,90 ευρώ”, σημειώνει εντούτοις ότι “τις τελευταίες μέρες με τα τζακ ποτ η κίνηση έχει πενταπλασιαστεί”. Παρ’ όλα αυτά, δε λείπουν και οι περιπτώσεις αρκετά υψηλών, για τα δεδομένα του Τζόκερ, πονταρισμάτων, αφού όπως μας λέει και η κ. Άννα Παρανυχιανάκη, υπάλληλος στο συγκεκριμένο πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ, “μετά τα τζακ ποτ υπάρχουν καταθέσεις δελτίων ύψους ακόμα και 200 ευρώ, ενώ παίζονται επίσης πολλά χρήματα σε συστήματα”.

Μετά απ’ όλα αυτά, λοιπόν, δεν προκαλεί εντύπωση το στοιχείο σύμφωνα με το οποίο οι Έλληνες πόνταραν μέσα στο 2004 το 1,8% του ΑΕΠ στα τερτίπια της θεάς Τύχης, την ίδια ώρα που οι δείκτες του πληθωρισμού και της ανεργίας ασφαλώς και δεν είναι σε επίπεδα ανάλογα άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Τη μερίδα του λέοντος από αυτά τα χρήματα κατέχει, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, το Στοίχημα με 1,651 δις ευρώ το 2004, ενώ ακολουθούν το ΚΙΝΟ με 944,1 εκατ. ευρώ και το Τζόκερ με 270,7 εκατ. ευρώ.

Κι αν τα ποσά αυτά διατίθενται στην Ελλάδα με μία και μόνο εταιρεία -και μάλιστα υπό κρατικό έλεγχο- να οργανώνει και να διαχειρίζεται τα 9 αυτά τυχερά παιχνίδια, μπορεί εύκολα κάποιος να φανταστεί τι θα συνέβαινε αν οι συμπατριώτες μας ζούσαν για παράδειγμα στη Γαλλία των 3 ιδιωτικών εταιρειών και των 17 παιχνιδιών ή, ακόμα περισσότερο, τη Βρετανία των επίσης 3 εταιρειών και των 34 διαφορετικών παιχνιδιών.

Γιατί, ποιος είπε ότι ο μέσος Έλληνας δε γνωρίζει ότι το διάστημα μέχρι το βράδυ της Κυριακής και την κλήρωση του Τζόκερ θα είναι –πλην ελαχίστων- απλά μια παράταση στο όνειρο; Η φύση του, ωστόσο, και η ροπή του προς το εύκολο κέρδος καθιστά τζακ ποτ σαν κι αυτό δέλεαρ σχεδόν ακαταμάχητο, το οποίο ασφαλώς και θα τιμήσει περιμένοντας …“να του κάτσει”, όπως εύστοχα διαφημίζει και το σχετικό σλόγκαν. Άντε, και καλά κέρδη…