Του Ν. Τσαγκαράκη
Πέντε μέρες πριν την απονομή των Όσκαρ, βλέπουμε δύο από τις φετινές υποψήφιες για το βραβείο Καλύτερης Ταινίας.
MILLION DOLLAR BABY
Σκην.: Κλιντ Ίστγουντ
Πρωτ.: Κλιντ Ίστγουντ, Χίλαρι Σουάνκ, Μόργκαν Φρήμαν
Ο Φράνκι είναι ένας βετεράνος μποξέρ που πλέον έχει δικό του γυμναστήριο και προπονεί μελλοντικούς πρωταθλητές. Μια μέρα αρχίζει να έρχεται για προπόνηση μια νεαρή κοπέλα που θέλει να γίνει επαγγελματίας και τον παρακαλεί να την αναλάβει. Εκείνος αρχικά την απορρίπτει, αλλά βλέποντας τη δική της επιμονή και επηρεασμένος από τις προτροπές του επιστάτη Σκραπ, τελικά θα δεχτεί να τη βοηθήσει.
Ίσως το μεγαλύτερο ερμηνευτικό ‘όπλο’ του Ίστγουντ είναι η φωνή του. Μια από τις πιο εκφραστικές χροιές που ακούγονται στο πανί τα τελευταία χρόνια, σ’ αυτή την ταινία παραμένει σταθερά σ’ ένα συγκεκριμένα χαμηλό, σχεδόν ψιθυριστό, βραχνό τόνο, ακόμα και στις πιο έντονες σκηνές. Η φωνή του συγκρατείται από την κούραση, τη νηφαλιότητα της πολύχρονης πείρας και το συναισθηματικό φορτίο που δε λέει να πετάξει από πάνω του τα τελευταία 20 χρόνια, εξαιτίας της προβληματικής σχέσης με την κόρη του.
Ο Φράνκι προπονεί έναν πολλά υποσχόμενο πυγμάχο, αλλά καθυστερεί να του κανονίσει αγώνα για τίτλο, με αποτέλεσμα εκείνος να βρει άλλον ατζέντη που θα ικανοποιήσει γρηγορότερα τις φιλοδοξίες του. Ο Σκραπ κάνει το Φράνκι να συνειδητοποιήσει ότι ουσιαστικά διστάζει να διεκδικήσει τίτλο γιατί φοβάται την αποτυχία. Η Μάγκι θα γίνει η δεύτερη ευκαιρία του, αν και θα χρειαστεί αρκετός καιρός για να παραδεχτεί την αξία της και να την αφήσει να τον πλησιάσει. Η Μάγκι αποδεικνύεται σπουδαία πυγμάχος και φτάνει πολύ κοντά στο να γίνει πρωταθλήτρια, αλλά η δολιότητα της αντιπάλου της θα δώσει τραγικό τέλος στη λαμπρή ως τότε καριέρα της.
Προπονητής και αθλήτρια λειτουργούν φυσικά ο ένας για τον άλλον ως υποκατάστατη οικογένεια, αλλά το φιλμ δεν υποκύπτει στο μελόδραμα. Μιλάει για έναν άνθρωπο που έχει περάσει μια ζωή γεμάτη αγώνα, επιβράβευση, δόξα, κι έχει κερδίσει το σεβασμό σ’ ένα επάγγελμα που εξακολουθεί να υπερ-αγαπά. Αλλά είναι μόνος του. Δε γνωρίζουμε τι έχει γίνει με την οικογένειά του και ποιος είναι ο λόγος που η κόρη του δεν επικοινωνεί μαζί του, καταλαβαίνουμε πάντως ότι πρόκειται για δικό του σφάλμα. Η Μάγκι είναι η τελευταία ευκαιρία να βγει από τη μοναξιά του, να αισθανθεί όμορφα μετά από πολύ καιρό. Του χαρίζει πολύ περισσότερα απ’ όσα περίμενε, κάνοντάς τον να δεσμευτεί συναισθηματικά παρά την αρχική απροθυμία του. Θα αγαπήσει έναν άνθρωπο που του δίνει τις τελευταίες χαρές της ζωής του αλλά θ’ αναγκαστεί να τη δει να φεύγει κι αυτή. Η μοναξιά είναι μονόδρομος.
Σ’ αυτό συμβάλλει ο φωτισμός που αποκλείει τους χαρακτήρες από το περιβάλλον και τους περικλείει στο σκοτάδι. Οι ρυθμοί μέσα κι έξω απ’ τα πλάνα επίσης συμβαδίζουν με τη νωχελικότητα και τη συναισθηματική αταραξία που επικρατεί στο εσωτερικό του Φράνκι. Το φιλμ δεν έχει εξάρσεις κι οι μεταβάσεις του γίνονται απαλά, ακόμη κι όταν ακολουθούν σημαντικοί αγώνες ή κρίσιμα περιστατικά.
Ο Φράνκι μοιάζει να ζει την επιτυχία του, χωρεί να παρασύρεται, και στο τέλος αποσύρεται εντελώς, στερημένος από την τελευταία του ελπίδα για ευτυχία που τόσο άξιζε. Αυτή τη μοναξιά προσπαθεί ν’ αλλάξει ο Σκραπ καθώς ανακαλύπτουμε στο τέλος ότι αφηγείται την ιστορία γράφοντάς τη στην κόρη του Φράνκι, σε μια τελευταία κίνηση προς το μέρος της για να τον βγάλει από τη θλίψη. Το φιλμ τελειώνει αναλόγως, χωρίς υπόσχεση ευτυχισμένου τέλους, αλλά με το Φράνκι να διατηρεί την ανάμνηση της Μάγκι στο εστιατόριο με τη λεμονόπιτα.
ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΕ
FINDING NEVERLAND
Σκην.: Μάρκ Φόρστερ
Πρωτ.: Τζόνι Ντεπ, Κέητ Γουίνσλετ, Τζούλι Κρίστι, Ντάστιν Χόφμαν, Φρέντι Χάιμορ
Αυτή δεν είναι η ιστορία του Πήτερ Παν αλλά το πώς ο δημιουργός του, συγγραφέας Τζέημς Μάθιου Μπάρι, εμπνεύστηκε το χαρακτήρα. Αν και με ελαφρώς παραποιημένα γεγονότα, παρακολουθούμε τη γνωριμία του με την οικογένεια Λουέλιν Ντέηβις στο Λονδίνο των αρχών του 20ου αιώνα.
Ο Μπάρι έρχεται σ’ επαφή με τα 4 αγόρια της οικογένειας στη διάρκεια μιας βόλτας του στο πάρκο. Το καθένα έχει διαφορετικό χαρακτήρα, όμως αυτός που του κινεί το ενδιαφέρον είναι ο Πήτερ (ερμηνευμένος υπέροχα από το μικρό Χάιμορ), ο οποίος έχει πληγωθεί περισσότερο από το θάνατο του πατέρα τους. Αυτόν θα πλησιάσει ο Μπάρι και θα προσπαθήσει να τον βοηθήσει να καταλάβει τη συμπεριφορά των μεγαλύτερων. Θα του εξηγήσει ότι αυτό που του φαίνεται ψέμα είναι ελπίδα, θα του δείξει πώς να δημιουργεί και να γράφει ιστορίες. Απ’ αυτόν θα ονομάσει τον ήρωά του και ο Πήτερ θα είναι το μόνο από τα παιδιά της οικογένειας που θα παρακολουθήσει την πρεμιέρα του «Πήτερ Παν», γιατί γι’ αυτόν έχει τη μεγαλύτερη σημασία.
Μέσα απ’ το παραμύθι πρέπει να καθυστερήσει την ενηλικίωσή του, να απαγκιστρωθεί από έγνοιες που του προκαλούν οι κακοτυχίες στην οικογένειά του και να ευχαριστηθεί την αθωότητα της ηλικίας όσο ακόμη είναι καιρός. Ο Μπάρι αντιμετωπίζει το ζήτημα της ‘ωρίμανσης’ μέσα απ’ τους Λουέλιν Ντέηβις γιατί βλέπει τα παιδιά ν’ αντιμετωπίζουν διαφορετικά τις ίδιες καταστάσεις κι ανάλογα με την ηλικία τους να επωμίζονται ξεχωριστούς ρόλους, ενώ ο ίδιος δεν έχει καμιά πρόθεση να εγκαταλείψει την παιδικότητά του. Έτσι φτιάχνει έναν ηρώα που δε μεγαλώνει, και μηχανεύεται έναν πολύ αποτελεσματικό τρόπο να παρασύρει το ενήλικο θεατρικό κοινό. Γνωρίζοντας την ευαισθησία και τους προβληματισμούς του πραγματικού Πήτερ, προσπαθεί να τον κάνει ν’ αναπτύξει τη φαντασία του και να τους διοχετεύσει μέσα σ’ αυτή. Η πραγματικότητα μερικές φορές δε μπορεί ν’ αποφευχθεί, αλλά μπορεί να συμπληρωθεί και να καταπραϋνθεί με τη φαντασία.
ΚΙΝ/ΚΗ ΛΕΣΧΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Δημοτικός Κινηματογράφος Rex
Λασθένους και Σφακιανάκη, Άγιος Νικόλαος
Τηλ.28410 82047
Πέμπτη 24/2
Ώρα έναρξης: 22.00
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ- CHEUN GWONG TSA SIT
(Δράμα, Χονγκ Κονγκ, 1997)
Σκην.: Γουόνγκ Καρ Γουάι
Πρωτ.: Λέσλι Τσιούνγκ, Τόνι Λιούνγκ Τσιού Γουάι, Τσεν Τσανγκ
Οι εραστές που είναι ευτυχισμένοι μαζί είναι όλοι ίδιοι. Οι εραστές όμως που οι σχέσεις τους καταρρέουν κάποια στιγμή, διαφέρουν ως προς τους τρόπους που επιβάλλουν συναισθηματικά βασανιστήρια στον εαυτό τους και στους άλλους.
Ο Λάι Γιου-φάι και ο Χο Πο-γουίνγκ ήταν ερωτευμένοι όταν έφτασαν απ' το Χονγκ Κονγκ στην Αργεντινή. Κάτι όμως άλλαξε στην πορεία... (κείμενο προγράμματος)

