Της Λίνας Λαγουδιανάκη

Στην αιωνιότητα πέρασε από την προηγούμενη Παρασκευή ο μεγάλος Κρητικός ποιητής και λογοτέχνης Κωστής Φραγκούλης, αφήνοντας πίσω του ως παρακαταθήκη ένα σπουδαίο, κατά κοινή ομολογία έργο.

Στην “Π” μίλησαν για τον σπουδαίο λογοτέχνη άνθρωποι που τον γνώρισαν μέσα από το έργο του και συνεργάστηκαν μαζί του.

Ο λογοτέχνης και εκπαιδευτικός Αντώνης Σανουδάκης δήλωσε: “Ο Κωστής Φραγκούλης μαζί με το Βαγγέλη Γρατσέα είναι αυτοί που ουσιαστικά κράτησαν τη μεταπολεμική λογοτεχνία του Ηρακλείου στην επικαιρότητα, μετά από εκείνη τη μεγάλη παράδοση του Μεσοπολέμου.

Ο Κωστής Φραγκούλης ήταν ένας χαλκέντερος άνθρωπος, παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους συγγραφείς, αφού στηριζόμενος στις δικές του δυνάμεις, άφησε πίσω του σπουδαία δείγματα παραδοσιακής γραφής.

Η απώλειά του είναι κάτι που στεναχωρεί τους οικείους και φίλους του, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι κληροδότησε ένα μεγάλο λογοτεχνικό και ποιητικό έργο στους Κρητικούς και όχι μόνο”.

Ο δήμαρχος Σητείας κ. Νίκος Τσικαλάκης έκανε λόγο για μια από τις μεγαλύτερες απώλειες για ολόκληρη την Κρήτη, αναφερόμενος στο θάνατο του Κωστή Φραγκούλη.

Ο ίδιος συνέχισε λέγοντας: “Ο μεγάλος αυτός λογοτέχνης, ποιητής και δημοσιογράφος ήταν ένα αστέρι που φώτιζε και θα φωτίζει για πάντα τη Λάστρο, γενέτειρά του, τη Σητεία, το Λασίθι, την Κρήτη ολόκληρη.

Ηταν ένας άνθρωπος που ξεκίνησε απ’ το χωριό του φτωχόπαιδο, ασχολήθηκε μ’ ένα σωρό επαγγέλματα και χωρίς ουσιαστική πανεπιστημιακή μόρφωση, κατέληξε να είναι ένας σπουδαίος ποιητής και λογοτέχνης. Ηταν ένας Κρητικός με μεγάλες ευαισθησίες, ο οποίος πραγματικά μας δίδαξε και θα μας διδάσκει για πάντα το τί μπορεί να πετύχει κανείς αν έχει τις ευαισθησίες και το μεράκι που ο ίδιος διέθετε”.

Ο δήμαρχος Σητείας ανέφερε ακόμη: “Ο Δήμος μας τον έχει τιμήσει στο παρελθόν, έχει οριστεί δρόμος και πλατεία με τ’ όνομά του. Είναι σίγουρο πως δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ”.

Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας κ. Νίκος Ψιλλάκης, ο οποίος συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τον Κωστή Φραγκούλη και τον χαρακτήρισε ως “φαινόμενο μοναδικό”, σχολίασε: “Ο Κωστής Φραγκούλης ήταν αυτοδίδακτος, αλλά με συγκροτημένη αισθητική, παραδοσιακός, αλλά χωρίς άκριτες προσκολλήσεις στο παρελθόν και μας αποχαιρέτησε έχοντας συμπληρώσει έναν ολόκληρο αιώνα ζωής και έχοντας αφήσει ευδιάκριτα τα ίχνη του στο πολιτιστικό τοπίο. Το έργο του θ’ αντέξει στο χρόνο ως καθαρή ποίηση αλλά και ως έκφραση τρυφερής νοσταλγίας για έναν κόσμο χαμένο, για τον ίδιο κόσμο δηλαδή που είχε ο ίδιος φυλάξει στην ψυχή του και που αρνιόταν να τον εκχωρήσει. Καθώς είχε μεγαλώσει στο κρητικό χωριό του 1900 (ως γνωστόν είχε γεννηθεί το 1905) γνώρισε όλα τα μεγάλα γεγονότα που σημάδεψαν τον αιώνα αλλά και τις μεγάλες αλλαγές που ουσιαστικά διαφοροποίησαν το αγροτικό τοπίο και εν πολλοίς άλλαξαν τα χαρακτηριστικά του”.

Ο κ. Ψιλλάκης αναφερόμενος στο έργο του μεγάλου αυτού Κρητικού, είπε ακόμα: “Τόσο στο λογοτεχνικό του έργο, όσο και στα χρονογραφήματά του διακρίνει κανείς μια γόνιμη νοσταλγία, νομίζω πως επεδίωκε ένα μπόλιασμα της σημερινής κοινωνίας με στοιχεία του παραδοσιακού πολιτισμού, και, κυρίως του υπέροχου γλωσσικού ιδιώματος που πρόσφερε στον Ελληνισμό τον Ερωτόκριτο - γιατί όχι και τα Δίφορα; Με την ευκαιρία που μου δίνεται θα ήθελα να προτείνω την έκδοση των χρονογραφημάτων και των άλλων κειμένων που δημοσίευσε τις τελευταίες δεκαετίες στον τοπικό Τύπο, στην «Πατρίδα», στον «Δημοκράτη», στο περιοδικό «Υπερ» ή και τα ραδιοχρονογραφήματα στην τότε ΕΤ2 και (για 15 περίπου χρόνια) στο «Ράδιο Κρήτη». Θα είναι πολύτιμα σε πολλές επιστήμες, ας αναφέρω έτσι πρόχειρα τη Γλωσσολογία, την Ιστορία της Λογοτεχνίας, τη Λαογραφία και την Κοινωνιολογία”.