Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962. Παρακολούθησε μαθήματα θεωρίας μουσικής και φωνητικής. Παίζει μπουζούκι και μπαγλαμά. O Γεράσιμος Aνδρεάτος ξεκίνησε το τραγούδι επαγγελματικά το 1985 και από τότε έχει συνεργαστεί με πολύ αξιόλογους ανθρώπους όπως η Δήμητρα Γαλάνη, η Χάρις Αλεξίου, ο Χάρης και Πάνος Κατσιμίχα, κ.α. Απο το 1995 βρίσκεται ακόμα πιο κοντά μας με την είσοδο του στη δισκογραφία στην οποία επέβαλλε αυστηρά κριτήρια χωρίς συμβιβασμούς για αυτό μας έχει χαρίσει τόσο μοναδικά και αληθινά ποιοτικά τραγούδια.
Από τα πρώτα που λέει Γεράσιμος Aνδρεάτος είναι «πάντα περνάω ωραία εδώ , έχω φίλους αγαπημένους , έχω μάθει και δυο τρεις γωνιές αγαπημένες και πάμε ,περνάμε καλά.» Του θυμίζουμε πόσο καλά περάσαμε μαζί του εδώ στο Μύλος Club, τον ενθουσιασμό που έδειξαν για την ζωντανή αυτή εμφάνιση όλοι οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί του STUDIO 19 101.9 που ήμασταν παρέα.
«Χαίρομαι - χαίρομαι ιδιαίτερα», λέει και συνεχίζει «άλλωστε κι εμένα με ευχαριστεί να πηγαίνω σε ένα χώρο, όσο περνάνε και τα χρόνια μ΄ αρέσει που ο κόσμος ξέρει όλο και περισσότερο τα τραγούδια μου και αυτό βοηθάει την κατάσταση κι εγώ να νιώσω πιο άνετα .
Λέμε και τραγούδια αγαπημένα άλλων παλιά και καινούργια και περνάμε πάρα πολύ ωραία . Μου κάνει πολύ ευχάριστη εντύπωση , ότι έρχονται πάρα πολλοί και με χαιρετούν. Ξέρουν τα τραγούδια και έρχονται έτοιμοι!»
Mε τα τραγούδια σου έχεις καταφέρει να μπεις κατευθείαν στην καρδιά όλων μας. Περνάμε καλά μαζί σου …..μας βάζεις σε όμορφες μουσικές περιπέτειες
Αυτό μ' αρέσει, πάρα πολύ ευχαριστώ πολύ. Αν χαίρομαι για ένα πράγμα έτσι ιδιαίτερα όλα αυτά τα χρόνια , είναι ότι έχω διαλέξει με την καρδιά μου τα τραγούδια που τραγουδώ στη δισκογραφία μου. Δεν είναι τραγούδια που γίνανε με σκοπό να γίνει μια μεγάλη συνεργασία με μεγάλα ονόματα -που υπάρχουν και ονόματα- αλλά όλα ήταν επιλογές ενός ενός των τραγουδιών , και τώρα το χαίρομαι γιατί βλέπω οτι αυτό είναι το σημαντικό
Είναι τραγούδια που τα νιώθεις, που τα αγαπάς , και έτσι τα έδωσες σε μας.
Έτσι είναι , ξεκινάω και διαλέγω τραγούδια απο το αν με συγκινούν ή όχι.
Δεν είναι τυχαίο ότι και τα πέντε cd που έχεις βγάλει ως τώρα , εκτός απο τις συμμετοχές που έχεις και είναι πάρα πολλές , είναι το ένα καλύτερο απο το άλλο, το καθένα έχει πάρει σημαντική θέση στην ελληνική δισκογραφία, είσαι στο τραγούδι από το 1985 έτσι δεν είναι;
Ναι. Πολλά χρόνια αλλά τα πρώτα χρόνια δεν είχα συμμετοχή στη δισκογραφία , ενώ μου είχαν δοθεί κάποιες ευκαιρίες , Τα τραγούδια που μου πρότειναν δεν ήταν τόσο αξιόλογα και έκανα υπομονή
Η υπομονή που έδειξες σε δικαίωσε τελικά;
Ναι έτσι το νιώθω και εγώ. Από το 85' που ξεκίνησα και τραγουδούσα σε διάφορα μαγαζιά μικρά ή μεγάλα έφτασε η στιγμή να δισκογραφήσω τραγούδι το 93'-94' εκεί γύρω
Που ήταν το το “Πικρό φιλί” σε τραγούδια του Βαγγέλη Κορακάκη
Το “Πικρό φιλί” ήταν ο προσωπικός δίσκος αλλά είχαν προηγηθεί τα 'Πορφυρά καμπάγια' σε μουσική Πέτρου Ταμπούρη και στίχους Θοδωρή Γκόνη και το “Λαύριο” του Βαγγέλη Κορακάκη, στίχοι και μουσική, όπου είχα συμμετοχή με τρία τραγούδια.
Ακολουθεί το «Λόγω Τιμής» από την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά και το τραγούδι «Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια» το ακούσαμε πάρα πολύ τότε, έμεινε γιατί είχε κάτι να μας πει, το αγαπήσαμε.
Είναι κατά τη γνώμη ένα σπουδαίο τραγούδι του Δημήτρη Παπαδημητρίου με στίχους του Μιχάλη Γκανά .
Είναι γύρω στο 1997 που σε βρίσκουμε να φτιάχνεις το δεύτερο προσωπικό σου cd που είναι το “Δέκα χρόνια στου Μπακάκου”, μίλησε μας λίγο γι' αυτό.
Είναι η μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου και στίχοι του Θοδωρή Γκόνη.
Με τον Γκόνη έχουμε μια μεγάλη συνεργασία είναι πάντα κοντά μου με διαφορετικούς συνθέτες . Είναι ένας δίσκος όμορφος κατά τη γνώμη μου που έχει 12 λαϊκά τραγούδια και ένα διαφορετικό.
Δουλέψαμε με τον Χρήστο τον Νικολόπουλο μια ολόκληρη χρονιά στη Μέδουσα , και κάναμε πάρα πολύ ωραία πράγματα , κάναμε συναυλίες , είναι ένας άνθρωπος που εκτιμώ και θαυμάζω ιδιαίτερα , γιατί έχει προσφέρει τα μέγιστα στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι, ο Χρήστος .
Πάνω απο 30 χρόνια συνεχίζει και γράφει υπέροχα τραγούδια τα περισσότερα απο τα οποία έχουν γίνει τεράστιες επιτυχίες , δεν είναι εύκολο να το κάνει κανείς αυτό.
Το 1999 κυκλοφορεί το cd “Το στοίχημα”. Ακολουθούν το “Όλα πολύτιμα” και οι “Δυο αλήθειες”. Σε όλη αυτή τη διαδρομή ως εδώ τι είναι αυτό που σε έχει συγκινήσει περισσότερο;
Αυτά τα τρία cd είναι και τα τρία το καθένα ένα άνοιγμα προς μια διαφορετική κατεύθυνση. «Το στοίχημα» ήταν ένας δίσκος με την συνεργασία του Σταμάτη Μεσημέρη ο οποίος έχει γράψει τους στίχους στα περισσότερα τραγούδια, και τη Ζωή τη Tηγανουρία που έχει γράψει τους στίχους σε τρία , και τον Στέλιο τον Γαρίδα που έχει γράψει σε ένα , σε όλα έχω γράψει τη μουσική εγώ. Ήταν ένα άνοιγμα λοιπόν δικό μου στο να παρουσιάσω κάποια δικά μου τραγούδια .
Ξέρουμε ότι παίζεις μπαγλαμαδάκι και μπουζούκι ..
Αυτό για παράδειγμα ήταν ένα καινούργιο στοιχείο στο CD “Στοίχημα”.
Το CD “Όλα πολύτιμα” υπογράφουν μερικοί από τους κορυφαίους στιχουργούς: Όπως Μ Ελευθερίου Μ Γκανάς Π Θαλασσινός Η.Κατσουλης Β. Βελώνας και Β. Πανταζοπούλου και σ αυτό το cd σε ακούμε αλλιώς
Ο δίσκος “Όλα πολύτιμα” είναι ιδέα του Παντελή Θαλασσινού που τον εκτιμώ ιδιαίτερα και τον αγαπώ γιατί είναι πολύ εντάξει άνθρωπος και συνεργάτης και μου έδωσε την ευκαιρία να τραγουδήσω κάποια τραγούδια διαφορετικά, που έχουν το χρώμα το «Θαλασσινό» πιο τρυφερά πιο μελωδικά πιο μπαλάντες , γιατί μέχρι τότε τα περισσότερα τραγούδια που είχα τραγουδήσει ήταν καθαρά λαϊκά τραγούδια . Είναι λαϊκά κι αυτά αλλά είναι λίγο διαφορετικά, πιο τρυφερά ας πούμε.
Αν δεν μπορέσω να πω εγώ τα τραγούδια του Άκη που έχουμε διαλέξει να τα δώσεις σ αυτόν τον μικρό μου φάνηκε καλός είχε πει ο Στέλιος Καζαντζίδης για σένα το Νοέμβριο του 2000 και εσύ δύο χρόνια μετά τον Νοέμβρη του 2002 τραγουδάς τα 16 επιλεγμένα αυτά τραγούδια του Άκη ζωντανεύοντας λαϊκές εικόνες και παραστάσεις μέσα από αυτά
Το CD “Δυο αλήθειες” του Άκη Πάνου με τις υπέροχες ενορχηστρώσεις του Μανώλη Καραντίνη καθώς και το έντεχνο παίξιμό του έδωσαν την αίσθηση του καινούργιου στα τραγούδια του Άκη αλλά δεν χρειάζονται σχολεία και μόνο ότι είναι τραγούδια του Άκη Πάνου αυτό τα λέει όλα.
'Όλα αυτά τα χρόνια τί είναι εκείνο που σε έχει κάνει να πικραθείς, κάτι που το ένιωσες ως μομφή αδικίας , ξέρεις σαν παράπονο...
Υπάρχουν αυτά πάντα απο τη στιγμή που το τραγούδι έχει γίνει βιομηχανικό προϊόν και είναι στη μέση μεγάλες εταιρίες και συμφέροντα , σίγουρα θα υπάρχουν και χτυπήματα κάτω απο το τραπέζι
Το έχεις νιώσει αυτό το πράγμα;
Το έχω νιώσει βέβαια όχι σε μεγάλη μορφή, αλλά έχω γευτεί κι αυτή την πίκρα ...
Και τί κάνεις, κοντράρεις ή περιμένεις να έρθει η γαλήνη μόνη της;
Όχι δεν κοντράρεις ούτε περιμένεις να έρθει η γαλήνη, κάνεις κάποιες κινήσεις , έξυπνες , ψύχραιμες και μετρημένες που σε βγάζουν από μια δύσκολη στιγμή και σε πάνε κάπου αλλού.
Η δημιουργία όλων αυτών των τραγουδιών είναι χαρά, αλλά τί είναι εκείνο που σου έχει δώσει περισσότερη συγκίνηση όλο αυτό το διάστημα μέσα στην επαγγελματική σου καριέρα;
Αυτό το είπαμε και στην αρχή της κουβέντας ότι πηγαίνω σε ένα χώρο να τραγουδήσω και οι άνθρωποι που έρχονται να με ακούσουν ξέρουν και αγαπούν όλα τα τραγούδια που έχω πει.
Το καλό με τα τραγούδια σου είναι ότι κάθε φορά που τα ακούω έχω την αίσθηση ότι κάποιος είναι δίπλα μου , θα τον αγκαλιάσω και ρυθμικά κινούμενοι θα ακούσουμε το τραγούδι, ότι είμαι δηλαδή σε μια παρέα.
Αυτό που άκουω να μου λέτε είναι πολύ σημαντικό και χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό. Άρα έχω πετύχει το στόχο μου, έτσι...
Όταν ηχογραφείς τι σκέφτεσαι; Αγωνιάς για την πορεία των τραγουδιών;
Μου περνάνε τέτοιες σκέψεις απο το μυαλό όταν γράφουμε τα τραγούδια στο στούντιο αλλά δεν με απασχολεί ιδιαίτερα, δεν είναι αυτός δηλαδή ο πρωταρχικός στόχος να γίνει σουξέ ένα τραγούδι. Σίγουρα την επιτυχία όλοι τη θέλουνε και εγώ πολύ αλλά αυτό που πιο πολύ με ενδιαφέρει είναι να λεω τα τραγούδια που μου αρέσουν.
Σε έχουν ξαφνιάσει κάποια τραγούδια σου;
Έχει τύχει να μου ζητήσουν κάποια τραγούδια τα οποία εγώ δεν θεωρούσα ότι είναι πολύ γνωστά ότι τα έχει αγαπήσει ιδιαίτερα ο κόσμος δεν έχουν ακουστεί καθόλου. Κι όμως έχει τύχει να πάω σε διάφορα μέρη και να μου ζητάει το ίδιο τραγούδι πολύς κόσμος.
Το λαϊκό τραγούδι συνήθως το αγαπάνε πιο πολύ οι μεγαλύτερες ηλικίες άνω δηλαδή των 20-25. Οι μικρότερες ηλικίες δηλαδή οι 15ρηδες θα μπορούσαν να αγαπήσουν το λαϊκό τραγούδι, τί είναι εκείνο που θα βοηθούσε να μπει στην ψυχή τους ή τί είναι εκείνο που κατά τη γνώμη σου εμποδίζει το λαϊκό τραγούδι να μπει στην ψυχή τους;
Δεν πιστεύω ότι κάτι εμποδίζει το λαϊκό τραγούδι να μπει στην ψυχή νέων σε ηλικία ανθρώπων.
Μιλάμε για τους 15ρηδες για παράδειγμα, συνήθως απο φοιτητές και πάνω ξεκινάνε να άκουνε πιο πολύ.
Στην ψυχή μπαίνει απλά δεν παίρνει ακόμα την θέση που θα πάρει αργότερα. Αυτό είναι άλλωστε φυσιολογικό .
Το λαϊκό τραγούδι μιλάει για ξεριζωμούς, έχει γενικά σημαντικά και βαριά νοήματα, τα οποία βέβαια μπορεί να καταλάβει ένας νέος άνθρωπος αλλά όταν είναι πάνω στο ξεπέταγμα του δεν θα κάτσει να ασχοληθεί με τις καταστροφές και τα βάσανα. Είναι πολύ φυσικό την πρώτη θέση στην καρδιά τους να την παίρνουν άλλα είδη τραγουδιών πιο χαρούμενα, πιο ρυθμικά που μπορούν να τα ακούσουν σε ένα χώρο με τους φίλους να χορέψουν. Και όσο περνάν τα χρόνια, μόλις γίνουν φοιτητές και αρχίζουν να νιώθουν τα προβλήματα της ζωής έρχεται το λαϊκό τραγούδι να τους συντροφεύει.
Όχι ότι το λαϊκό τραγούδι μιλάει μόνο για αυτά τα θέματα. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις, κάτι παιδάκια, ένα απο αυτά ήμουν και εγώ , που τρελαίνονται με το μπουζούκι, το παίρνουν στα χέρια τους θέλουν να μάθουν μπουζούκι και τους αρέσει να μαθαίνουν τέτοια τραγούδια και πολλές φορές βαριά. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που έλκει έτσι μερικούς ανθρώπους σαν μαγνήτης.
Έχεις 3 κόρες. Η μια είναι 18 και το μικρότερο 5. Τί θέση παίρνουν απέναντι στον τραγουδιστή μπαμπά και απέναντι στη μουσική; Πώς τη βιώνουν;
Δεν τους ζαλίζω καθόλου με το τραγούδι σαν δουλειά. Απλώς καμιά φορά με βλέπουν στην τηλεόραση ή ακούν τα cd στο σπίτι και τους αρέσει .
Δείχνουν ενδιαφέρον να ασχοληθούν με τη μουσική, να μάθουν μουσική;
Ναι ήδη τα δύο πιο μεγάλα μαθαίνουν. Η μεγάλη μαθαίνει κιθάρα και τη δεύτερη την Αλεξάνδρα την πηγαίνω κάθε βδομάδα σε κάποια μαθήματα σε ένα συγκεκριμένο ωδείο που είναι για παιδιά αυτής της ηλικίας αλλά και η μικρή από κοντά και αυτή παίζει, έχουμε ένα μικρό πιανάκι στο σπίτι. Xαίρονται πάρα πολύ με τη μουσική.
Αγωνιούν για τις ημέρες που λείπεις; Παίρνουν τηλέφωνο «Μπαμπά πού βρίσκεσαι τώρα, τί κάνεις;
Ναι ναι μιλάμε, βέβαια. Μια φορά είχα μαγνητοσκοπήσει μια εκπομπή στην τηλεόραση και ήμουν στο σπίτι και άνοιξα να τη δω λίγο και έρχεται η μικρή μου η Ελευθερία και μου λέει: «Κοίτα ένας μπαμπάς στην τηλεόραση!» (γέλια).
Είναι τα παιδιά πηγή έμπνευσης για ένα λαϊκό τραγούδι;
Μπορεί να είναι κάποια φορά.
Πώς σχολιάζεις τα παιδικά τραγούδια που υπάρχουν αυτό τον καιρό; Νιώθεις να υπάρχει υλικό για τα παιδιά; Δεν ξέρω βέβαια αν έχεις παρακολουθήσει τί υπάρχει στην αγορά.
Κοίταξε, κατά καιρούς βγαίνουν cd τα οποία είναι για τα παιδιά. Ιδίως την περίοδο των γιορτών ψάχνω να βρω cd για να τους πάρω. Υπάρχουν cd με παιδικά τραγούδια , παραμύθια , κάλαντα, ιστορίες. Αλλά υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι κατά καιρούς γράφουν cd τα οποία απευθύνονται στα παιδιά.
Για παράδειγμα ο Ορφέας Περίδης είχε γράψει τελευταία, ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας είχανε κάνει τους «Καλικάντζαρους» που το έχω και μου αρέσει πάρα πολύ, ο Μάνος Λοίζος πιο παλιά... «Κάτω απο ένα κουνουπίδι», η «Λιλιπούπολη».
Όμως τον τελευταίο καιρό δεν ασχολούνται πολύ, να ψάξουν στίχους για τα παιδιά. Και έχουν μείνει πιο πολύ στο να κάνουν παιδικά εμπορικά. Ίσως για να τα συνηθίζουν απο μικρά να πηγαίνουν σε αυτά...!
Ναι ναι..! Τα παιδιά που ας πούμε δεν έχουν κάπου αλλού να στραφούν πάνε σε κάποια τραγούδια που μοιάζουν με παιδικά, δεν θέλω τώρα να κατονομάσω...!
Έχεις ποτέ σκεφτεί να γράψεις ένα παιδικό cd;
Πολλές φορές μου περνά αυτή η σκέψη απο το μυαλό θέλει όμως πάρα πολύ προσοχή γιατί ό,τι κάνεις για τα παιδιά πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεγμένο.
Μπορούμε δηλαδή να το περιμένουμε; Θα τόκανες!!
Θα το έκανα αλλά πρέπει να βρεθούν τα τραγούδια πρώτα, πρέπει να βρεθούν ωραίοι στίχοι, μια ωραία ιδέα.
