Στη συνολική προσπάθεια του ελληνικού κράτους για τη βελτίωση των συνθηκών στην φαρμακοβιομηχανία, ανέλυσε σε ομιλία του στο συνέδριο του Economist Conferences, με θέα «Κυβέρνηση και Φαρμακευτική Βιομηχανία», ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Δ. Σιούφας.

Όπως επεσήμανε ο κ. Σιούφας κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας (1993-2003) η καθαρή δαπάνη για φάρμακα τετραπλασιάστηκε, φθάνοντας στα 4,3 δις ευρώ το 2003 ήτοι κοντά στο 2,3% του ΑΕΠ.

Οι βασικές αιτίες γι’ αυτήν την «εκτίναξη» των δαπανών, αν και δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, οφείλονται κατά τον υπουργό στα εξής:

• Αντικατάσταση παλαιότερων φθηνών φαρμάκων με νέα ακριβότερα.

• Αύξηση στις χρησιμοποιούμενες ποσότητες εισαγωγή φαρμάκων νέας τεχνολογίας για νέες ασθένειες ή για νέες θεραπείες.

• Αυξήσεις στις τιμές ήδη υπαρχόντων φαρμάκων.

Παράλληλα φαινόμενα όπως η γήρανση του πληθυσμού, το αυξανόμενο κόστος της τεχνολογικής προόδου των επιστημών της υγείας, αλλά και στο γεγονός ότι, όσο αυξάνεται το εισόδημα, τόσο περισσότερο είναι κανείς έτοιμος να διαθέσει αυξημένο μερίδιο από αυτό το εισόδημα για την υγεία του.

Ο κ. Σιούφας, προσέθεσε, ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόστους το καταβάλλουν οι ασφαλιστικοί οργανισμοί. Ποιοι είναι, όμως, οι στόχοι της ελληνικής Πολιτείας;

1. Να εξασφαλισθεί η καλή ποιότητα του φαρμάκου.

2. Να υπάρχει η συνεχής διαθεσιμότητα και η απρόσκοπτη πρόσβαση για τον πολίτη.

3. Να επιτυγχάνεται η συγκράτηση του κόστους της φαρμακοθεραπείας.

4. Να διασφαλίζεται η ανάπτυξη του κλάδου της φαρμακοβιομηχανίας.

5. Το σύνολο των ρυθμιστικών αρμοδιοτήτων της Πολιτείας μοιράζεται, κυρίως μεταξύ τριών υπουργείων και αφορά αφενός τη ρύθμιση της ζήτησης και αφετέρου τη ρύθμιση της προσφοράς φαρμάκων. Η ρύθμιση της προσφοράς παίρνει δύο μορφές: α. οικονομική ρύθμιση που ασκείται από το Υπ. Ανάπτυξης, και β. τεχνική ρύθμιση που ασκείται από το Υπ. Υγείας & Κοιν. Αλληλεγγύης μέσω, κυρίως του ΕΟΦ.

Τιμές

Μέχρι τώρα ο ορισμός της τιμής γινόταν με βάση τη φθηνότερη τιμή της Ε.Ε. (των 15). Μετά τη δημοσιοποίηση της απόφασης του Σ.τ.Ε εναντίον αυτού του κανόνα, το πιθανότερο είναι να οδηγηθούμε σε έναν ορισμό τιμής φαρμάκου, με βάση τον μέσο όρο τιμών περισσοτέρων της μιας χωρών της Ε.Ε. Η αλλαγή μεθοδολογίας δεν αναμένεται, ωστόσο, να έχει αποτελέσματα που θα διαφέρουν σημαντικά από την προηγούμενη.

Η μέθοδος που θα χρησιμοποιηθεί (δηλαδή ο μέσος όρος και ο αριθμός των χωρών που θα επιλεγούν για τον ορισμό των τιμών), είναι δυνατόν να αποφασισθεί μετά από διαβουλεύσεις με τον κλάδο.

Σύμφωνα με τον κ. Σιούφα η Επιτροπή Τιμών θα απαρτίζεται από στελέχη των Υπουργείων Ανάπτυξης, Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Απασχόλησης & Κοινωνικής Προστασίας και από εκπροσώπους του χώρου του φαρμάκου.