Για τον αγρότη

Οι καιροί άλλαξαν. Οι διατροφικές συνήθειες το ίδιο. Οι προτιμήσεις του κόσμου πάνε προς το καλύτερο. Στον 21ο αιώνα που διανύουμε για να επιβιώσεις πρέπει να είσαι οργανωμένος. Συνειδητοποιημένος και ενημερωμένος πολίτης, ο,τιδήποτε κι αν κάνεις.

Στον αγροτικό χώρο λείπουν όλα αυτά. Και το παράδοξο είναι ότι δεν φταίει πάντα το κράτος. Δεν φταίει πάντα η κυβέρνηση και ο υπουργός Γεωργίας. Νόμοι υπάρχουν. Θεσμοί υπάρχουν. Στελέχη που να μπορούν να δουλέψουν σε ότι απαιτεί η νέα πραγματικότητα, υπάρχουν; Στελέχη ικανά να έρθουν σε ρήξη με τα μεγάλα συμφέροντα. Στελέχη ικανά που να διαθέτουν τον κοινό νου να δουλε΄ψουν για το συμφέρον του αγρότη, υπάρχουν; Στελέχη, αγαπητοί συνάδελφοι, που να είναι έτοιμα να σπάσουν αυγά για να κάνουν ομελέτα υπάρχουν; Στελεχη που να μην βλέπουν μόνο το σημερα, αλλά το μέλλον σε μακροχρόνια βάση, υπάρχουν; Και το κυριότερο, στελέχη που να ξεχνούν την κομματική ταυτότητα έξω από τα γραφεία.

Δεν υπάρχουν αγαπητοί συνέδελφοι, γιατί 30 χρόνια τώρα, δεν υπήρξε ανανέωση στελεχών. Επόμενο, λοιπόν, να μην υπάρχει αλλαγή νοοτροπίας και διεκδίκησης. Πριν 30 χρόνια διεκδικούσαν μια τιμή ασφαλείας δηλ. το σήμερα. Η μόνη διαφορά, έκαναν καλύτερη οικονομική διαχείριση. Τώρα όμως με τη νέα πραγματικότητα στα πλαισια της ΕΕ, τα πράγματα άλλαξαν. Ποιός το συνειδητοποίησε, ποιός το κατάλαβε; ΚΑΝΕΙΣ! Οικονομική διαχείριση; Χάλια!

Στην αμπελουργία προχειρότητα, στο λάδι προχειρότητα, στα λοιπά αγροτικά προϊόντα ανεξέλεγκτη αγορά. Ασυδοσία και κακό, ιδιαίτερα τώρα με το ευρώ. Μόνο τον αγρότη χτύπησε το ευρώ τόσο πολύ. Μόνο ο αγρότης δεν ωφελήθηκε από την ανατίμηση της αγοράς. Απεναντίας, πληρώνει κάθε μέρα ανατιμημένα ό,τι και να αγοράσει από ρούχα, υποδήματα είδη διατροφής. Λιπάσματα, υποδήματα, είδη διατροφής.

Οι βουλευτές της σημερινής κυβέρνησης μας κατανοούσαν πλήρως προεκλογικά. Τώρα μας ξέχασαν λες και δεν υπάρχουν προβλήματα. Με τη σύνταξη του αγρότη άραγε τί θα γίνει; Μια φωτογραφία, λένε, χίλιες λέξεις. Μια μαντινάδα ένα βιβλίο.

Μπροστά φωτιά πίσω γκρεμός

δεξά ζερβά σκοτίδι

κι από ποθές ο δυστυχής

να φύγω δεν μπαντίδει.

Αυτή είναι η μοίρα του αγρότη. Η μαντινάδα ανήκει σε άλλον.

* Ο Μιχ. Καλλέργης είναι πρόεδρος του Συνεταιρισμού Κορφών