«Τα παιδιά είναι όλα ίσα στο ελληνικό σχολείο, εφόσον μετέχουν της ελληνικής παιδείας. Το σχολείο είναι ο πρώτος χώρος που θα πρέπει να εκφράζει την ισότητα» τόνισε χαρακτηριστικά η υπουργός Παιδείας Μαριέτα Γιαννάκου, σχολιάζοντας τις εντάσεις που σημειώνονται στις τοπικές κοινωνίες εν όψει της εθνικής εορτής για το θέμα των αλλοδαπών σημαιοφόρων.

Κατηγορηματική υπήρξε η υπουργός Παιδείας όταν της ζητήθηκε να σχολιάσει τις νέες περιπτώσεις εντάσεων στις τοπικές κοινωνίες εν όψει της παρέλασης για την εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου, ενώ διέψευσε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο τροποποίησης του σχετικού νόμου που επιτρέπει στους αλλοδαπούς αριστούχους μαθητές να γίνονται σημαιοφόροι.

Με αναφορές στη Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου αλλά και στο ελληνικό Σύνταγμα, η κ. Γιαννάκου υπογράμμισε πως οι τοπικές κοινωνίες είναι οι πλέον αναρμόδιες να αποφασίζουν για το θέμα, παρά μόνο το συμβούλιο των καθηγητών, που σύμφωνα με την παράδοση «χρίζει» σημαιοφόρο τον καλύτερο εκ των μαθητών, ανεξάρτητα από την εθνικότητα του.

«Οι ελληνικές οικουμενικές αξίες και η σημαία»

Στο ίδιο πνεύμα είναι και η ανακοίνωση που εξέδωσε ο περιφερειακός Διευθυντής Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κρήτης Αρκάδιος Σπανουδάκης. Στην ανακοίνωσή του επισημαίνονται τα παρακάτω:

«Στη συνείδηση του λαού μας η σημαία είναι ποτισμένη με το αίμα για την εθνική ανεξαρτησία, εκφράζει την πίστη των πατέρων, τα ιδανικά των αρχαίων, βυζαντινών και νεοτέρων προγόνων για την Παιδεία, την προκοπή, την πρόοδο, την ισότητα των δυο φύλων, την συναδέλφωση των λαών, την πολιτική και κοινωνική ελευθερία, το δικαίωμα στη ετερότητα.

Στην πίστη μάλιστα των πατέρων και τη δική μας εμπεριέχεται η ρήση του Απ. Παύλου: « Ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ένι άρσεν και θήλυ». Δεν υπάρχει δηλαδή διαφορά Έλληνα και Ιουδαίου, άνδρα και γυναίκας.

Η φράση της υπουργού Παιδείας κυρίας Μαριέττας Γιαννάκου ότι «η σημαία τιμά τον φέροντα και όχι ο φέροντας τη σημαία» είναι σύμφωνη με τις παραπάνω ιδέες. Γιατί οι φέροντες, ως θνητοί είμεθα παροδικοί, ενώ αντιθέτως αυτό που μένει είναι το Έθνος και η σημαία του και οι αξίες που συμβολίζουν.

Είναι ευτύχημα που στη χώρα μας οι παραπάνω έννοιες είναι βίωμα στο λαό μας και οι όποιες ατυχείς διακρίσεις είναι σπάνιες εξαιρέσεις. Γιατί είναι πεποίθηση των εκπαιδευτικών και του λαού μας ότι οι αρχαιοελληνικές αξίες αλλά και οι αξίες της ορθόδοξης πίστης της πλειοψηφίας του λαού μας (Οικουμενικό Πατριαρχείο) έχουν οικουμενική διάσταση και απήχηση».