Ολο το ματς ήταν μια φάση, αυτή του 10ου λεπτού, όταν ο Ουέλιγκτον εκμεταλλεύτηκε αδράνεια των αμυντικών του ΟΦΗ και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Δασκαλάκη, γράφοντας το 1-0, που έμελλε να είναι και το τελικό σκορ της αναμέτρησης.
Μέχρι τότε ο Απόλλωνας έδειχνε ότι θα ήταν ο πρωταγωνιστής του αγώνα, αλλά μετά το γκολ έπεσε στη μετριότητα. Δυστυχώς ο ΟΦΗ δεν είχε τις προϋποθέσεις να το εκμεταλλευθεί αυτό και να φθάσει στην ισοφάριση. Μια ανούσια πρωτοβουλία κινήσεων είχε, προσπαθούσε να αναπτυχθεί από τα πλάγια, αλλά και πάλι είχε το ίδιο πρόβλημα, το οποίο είχαμε επισημάνει και στα τελευταία φιλικά παιχνίδια: “Αργή ανάπτυξη και πρόβλημα, στο να φθάσει η μπάλα στους επιθετικούς, κατά τρόπο που να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για γκολ.
Ετσι, όσες φορές ο ΟΦΗ προσπάθησε να απειλήσει την εστία του Ζαφειρόπουλου, το έκανε από στημένες φάσεις. Εκτός αυτών οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές του έδειξαν ένα αδικαιολόγητο εκνευρισμό,που δεν προερχόταν μόνο από το γεγονός ότι δέχθηκαν πολύ γρήγορα το γκολ.
Θα μπορούσαν, μετά το 1-0, να ηρεμήσουν το παιχνίδι, να βγουν μπροστά με ορθόδοξο τρόπο και να παντρέψουν το σε βάρος τους σκορ, φθάνοντας ακόμη και μέχρι τη νίκη. Γιατί σίγουρα στη διάρκεια του πρωταθλήματος λίγες ομάδες θα βρουν τόσο αδύνατους αντιπάλους για να τους πάρουν τους τρεις βαθμούς.
Χθες ο Απόλλωνας είχε χτυπητές αδυναμίες, κενά στην άμυνα, πελαγοδρομούσε στο κέντρο και τα περίμενε όλα από τον Ουέλιγκτον, ο οποίος έκανε, κατά την ομολογία των Θεσσαλονικέων, το καλύτερο παιχνίδι του από την ημέρα που ήλθε στην Ελλάδα.
Με το ξεκίνημα της επανάληψης ο Χατζηνικολάου έρριξε στον αγώνα τον Κουτσουρέ, με εντολη να παίξει πίσω από τους επιθετικούς, αντικαθιστώντας τον Δέντσα, που έπαιζε μπροστά από τους αμυντικούς και παράλληλα γύρισε τον Κουνενάκη. Βελτιώθηκε κάπως η εικόνα του ηρακλειώτικου συγκροτήματος, αλλά και πάλι δεν ήταν αυτό που επιτρέπουν οι δυνατότητες των παικτών του. Ολες οι προσπάθειες σταματούσαν έξω από την περιοχή των γηπεδούχων. Οταν μάλιστα στο 70ο λεπτό αποβλήθηκε ο Αρβανίτης, τότε όλα είχαν χαθεί και η ήττα ήλθε σαν φυσιολογική εξέλιξη όχι της καλής απόδοσης του Απόλλωνα, αλλά της μέτριας εμφάνισης του ΟΦΗ, ο οποίος έδειξε ότι είναι ανέτοιμος.
Βγαίνοντας μάλιστα μπροστά για να ισοφαρίσει άφηνε κενά στην άμυνά του και σε ορισμένες περιπτώσεις ο γηπεδούχος έχασε ευκαιρία για να διευρύνει το σκορ. Αλλά δεν είχαν τα κότσια για να το κάνουν.
Ας μην ξεχνάμε ότι πριν από λίγες ημέρες σε εργομετρικά τεστ που έκανε ο Αμαρίμ στους παίκτες του διαπίστωσε ότι είναι πολύ πίσω σε φυσική κατάσταση και έτσι τους “έκλεισε” σε αθλητικό κέντρο για νέα προετοιμασία. Εξάλλου το τελευταίο δεκαήμερο στην ομάδα υπήρχε αρκετή γκρίνια και τσακωμοί.
Κρίμα και πάλι για τον ΟΦΗ που δεν τα εκμεταλλεύτηκε όλα αυτά. Από τις δύο ομάδες δύσκολα θα μπορούσε να αναφέρει κανείς διακριθέντες, αφού όλοι βρέθηκαν πολύ κάτω από την απόδοση που επιτρέπουν οι δυνατότητές τους. Μοναδική εξαίρεση ο Βραζιλιάνος Ουέλιγκτον, ο οποίος όχι μόνο σημείωσε το γκολ της νίκης της ομάδας του, αλλά και ήταν μία συνεχής απειλή για την εστία του Δασκαλάκη και απασχολούσε συνεχώς δύο αμυντικούς. Εκτός από αυτόν από την πλευρά της Καλαμαριάς κάτι προσπάθησαν να κάνουν ο Παπαδόπουλος και ο Φυντανίδης.
Για τον ΟΦΗ τί να πει κανείς. Ούτε ατομικά, ούτε ομαδικά παρουσίασε κάτι το αξιόλογο. Κάπως προσπάθησαν ο Σταυρακάκης και ο Ολιβέιρα, αλλά σε σχέση με τους υπόλοιπους και όχι όσο επιτρέπουν οι δυνατότητες τους.
Εκτός από την αποβολή του Αρβανίτη, ο διαιτητής Γερμανάκος (Αθήνας) έδειξε κίτρινη κάρτα στους Φυντανίδη (30’) Μάρκας (65’) και Ντεγιάνοφ (86’).
ΑΠΟΛΛΩΝ: Ζαφειρόπουλος, Ροντινέζι, Ιακώβου, Φυντανίδης, Κλέιτον (78’ Τζιανκομέλι), Παπαδόπουλος, Ουέλιγκτον, (87’ Ηλιάδης), Παρμαξίδης, Χατζί, Βέλα, Τζούνιορ, Μάρκας, (69’ Ρινάλντι).
ΟΦΗ: Δασκαλάκης, Σταυρακάκης, Κολιτσιδάκης, Αρβανίτης, Τόμας, Δέντσας, (46’ Κουτσουρές), Κουνενάκης, Τριανταφύλλου, (71’ Καζαντζής), Ολιβέιρα, (75’ Ντεγιάνοφ), Νουαφόρ, Ρουμπάκης.
