Η Λαϊκή Εθνοσυνέλευση της Κίνας εξέλεξε Πρόεδρο της χώρας τον Χου Ζιντάο, ΓΓ του ΚΚ Κίνας, σφραγίζοντας και επίσημα την ιστορική μετάβαση της εξουσίας σε μια νεότερη γενιά πολιτικών.

Ωστόσο ο προκάτοχος του Χου και στις δύο αυτές θέσεις, Ζιαν Ζεμίν, παραμένει μια ισχυρή πολιτική φιγούρα, διατηρώντας τον έλεγχο όσον αφορά τα θέματα άμυνας και εξωτερικής πολιτικής της Κίνας, καθώς επανεκλέχθηκε πρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής -το υψηλότερο πολιτικό αξίωμα όσον αφορά τις ένοπλες δυνάμεις.

Δεν υπήρξε σχεδόν καμία αντίθεση ανάμεσα στα 3.000 μέλη της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης όσον αφορά την εκλογή του Χου στην προεδρία της χώρας. Μόλις τέσσερις βουλευτές ψήφισαν κατά και τρεις απείχαν.

Υπήρξαν, ωστόσο, μεγαλύτερες αντιστάσεις όσον αφορά την παραμονή του Ζιανγκ σε μια θέση που τον καθιστά, ουσιαστικά, επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων - κατεγράφησαν 98 αρνητικές ψήφοι και 122 αποχές.

Μια από τις πρώτες αποφάσεις της εθνοσυνέλευσης ήταν η εκλογή του Γου Μπανγκούο -συμμάχου του Ζιανγκ- στην θέση του προέδρου της Βουλής, με 2.918 θετικές ψήφους, 20 αρνητικές και 12 αποχές.

Ο 76χρονος Ζιανγκ παραχώρησε τη θέση του Προέδρου της Κίνας στον Χου το Νοέμβριο, σε μια από τις λίγες περιπτώσεις ομαλής μετάβασης της εξουσίας στην Κίνα. Ωστόσο, έχει ισχυρούς συμμάχους και προστατευόμενους σε όλο το φάσμα της κυβέρνησης και της γραφειοκρατίας, όπως τονίζουν κινεζικές πηγές, διπλωμάτες και αναλυτές. Αύριο, Κυριακή, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Ουέν Ζιαμπάο, 60 ετών, αναμένεται να διαδεχθεί στην πρωθυπουργία τον Ζου Ρονγκζί.

Η αλλαγή πολιτικής φρουράς στο Πεκίνο, πάντως, δεν μειώνει σε τίποτε τα προβλήματα της κινεζικής ηγεσίας: εκρηγνυόμενη ανεργία, δυσαρέσκεια στα αστικά κέντρα και την ύπαιθρο, και ένα διευρυνόμενο χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Ο Χου και ο Ζου, που κάθονταν ώμο με ώμο στην Εθνοσυνέλευση, θα χρειαστεί να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να διατηρήσουν την οικονομική ανάπτυξη, να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας για να απορροφηθούν τα εκατομμύρια των εργαζομένων που απολύθηκαν από κρατικά εργοστάσια.

Ο Ουέν είναι αυτός που κληρονομεί τα σημαντικότερα προβλήματα από τον προκάτοχό του, Ζου: Επισφαλή δάνεια, ένα τραπεζικό σύστημα που παραπαίει, μη βιώσιμα κρατικά εργοστάσια, και η διαδικασία ανοίγματος της οικονομίας στο διεθνή ανταγωνισμό, όπως υπαγορεύει η είσοδος στον ΠΟΕ.

Ο Ζου απέσπασε εύσημα για την "σκληρή" πολιτική που ακολούθησε, αλλά οι μεταρρυθμίσεις του κρατικού τομέα και του τραπεζικού συστήματος, λένε οι επικριτές του, είναι τα δύο προβλήματα που δεν κατάφερε να λύσει και περνούν, τώρα, στα χέρια του Ουέν.