Στα χωριά Μπιτζαριανώ, Κάτω και Πάνω Καρουζανώ και Παπαδιανώ είναι αφιερωμένο το τελευταίο τεύχος της εφημερίδας “Τα Κασταμονιτσανάκια”, των μαθητών δηλαδή του Δημοτικού Σχολείου Κασταμονίτσας, που εκδίδεται με την καθοδήγηση του δασκάλου τους Γιώργου Καλογεράκη.



Τα τέσσερα μικρά χωριά, κοντά το ένα στο άλλο, κατοικούνται πια από ελάχιστους κατοίκους ή έχουν πλήρως εγκαταλειφθεί και τα ερείπια των σπιτιών, όπου περπάτησαν οι μικροί μαθητές, τους γέμισαν θλίψη.



“Το χωριό Μπιτζαριανώ δεν έχει καθόλου παιδιά και λίγους κατοίκους. Είναι όμως ωραίο χωριό, γεμάτο πρασινάδες. Θα ήθελα πολύ να λειτουργούσε ο μύλος.



Μου άρεσε το σπίτι του μυλωνά”, γράφει η μαθήτρια της Δ’ τάξης Μαρία Τσαπάκη. Οι μαθητές μίλησαν με τους λιγοστούς κατοίκους του χωριού, οι οποίοι αναπόλησαν τις παλιές μέρες, όταν στο χωριό λειτουργούσαν οκτώ νερόμυλοι για το άλεσμα των δημητριακών.



“Γινόταν σωστό πανεγύρι στους μύλους. Κόσμος πολύς πήγαινε και ερχότανε. Τότε είχε πολύ νερό ο ποταμός, έτρεχε συνέχεια. Σήμερα μόνο όντε βρέχει κάνει πως κατεβάζει νερό. Το φάγανε οι γεωτρήσεις” , τους είπε ο Δημήτρης Κουτσανιωτάκης. Στο χωριό, σώζονται μόνο τα ερείπια του σπιτιού που λέγεται ότι γεννήθηκε ο αγωνιστής κατά των Τούρκων Αντώνης Τρυφίτσος.



Στον Κάτω Καρουζανώ, οι μαθητές επισκέφθηκαν το εργοστάσιο εμφιάλωσης νερού ενώ στον Ανω Καρουζανώ, συνάντησαν την κυρία Ουρανία Παγωνάκη που τους είπε παραμύθια και τραγούδια όπως αυτό του φτωχού παιδιού:



“... Χριστέ δεν έχομε ψωμί

και κάθομαι και κλαίω

για δες το καλαθάκι μου

ψέματα δε σου λέω,

μα εγώ είμαι ένα καλό

παιδί

μου είπε η μητέρα

και δεν πειράζει νηστικό

να μείνω και μια μέρα.

Μα τα μικρά αδερφάκια μου

κι η πιο μικρή μας Φρόσω

δεν είναι κρίμα να πεινούν

νύχτα και μέρα τόσο;

Καλά εμάς μας άφησες

και δε μας συλλογάσαι

όμως τη Φρόσω δεν μπορείς

να πεις πως δε λυπάσαι”.



Το Παπαδιανώ έχει ερημώσει. “Τα σπίτια στέκονται ακόμα. Θα ήταν ωραία να ζούσαν κάτοικοι εκεί. Τα παιδιά θα πήγαιναν στο σχολείο, οι πατεράδες θα δούλευαν στα χωράφια και οι γυναίκες θα έκαναν τις δουλειές τους σπιτιού”, γράφει η Κατερίνα Σηφάκη της ΣΤ’ τάξης.



Οι μαθητές, κατέγραψαν στα χωριά αυτά μαρτυρίες των λιγοστών κατοίκων για την ιστορία των χωριών, παραμύθια και τοπωνύμια, και συνοδεύουν την έκδοση της εφημερίδας τους με πλούσιο φωτογραφικό υλικό.



Στο Δημοτικό Σχολείο Κασταμονίτσας φοιτούν μόνο επτά μαθητές, οι Γεωργία Μακράκη, Κατερίνα Σηφάκη, Γιώργος Ψυλλάκης, Ελένη Αποστολάκη, Μαρία Τσαπάκη, Μανόλης Ανδριανάκης, Κωνσταντίνα Σηφάκη.