Η έκθεση, που διοργανώνεται από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου, θα διαρκέσει μέχρι τις 20 Αυγούστου.
Ο γνωστός καλλιτέχνης αναφερόμενος στη συγκεκριμένη έκθεση, λέει τα παρακάτω:
«Μετά από εκτεταμένη έρευνα σε βιβλία-κείμενα, δημοσιεύσεις, έντυπα προπαγάνδας, διαδίκτυο κ.λπ. μετά λύπης διαπίστωσα ότι καμιά απολύτως μνεία δεν γίνεται στα ιστορικά κυρίως κείμενα για την προσφορά της Κρήτης στο Ολυμπιακό πνεύμα. Επιμελώς και σκανδαλωδώς γίνεται η απόκρυψη στοιχείων και ιστορικών ντοκουμέντων αν και υπάρχουν άπειρα που αποδεικνύουν ότι τα κυρίως τουλάχιστον αγωνίσματα έχουν καταγραφεί σε αγγεία, τοιχογραφίες, σφραγιδόλιθους κ.α., παραστατικότατα και μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι όχι μόνον γίνονται τουλάχιστον μία χιλιετία προς τα πίσω από την έναρξη των αγώνων στην Ολυμπία αλλά γίνονταν και με καθορισμένους κανόνες, θέσεις κ.λπ. Η κρητική λεβεντιά και η κορμοστασιά όπως αποτυπώνονται στις τοιχογραφίες, στα ρυτά, στα κύπελλα και στους σφραγιδόλιθους παρουσιάζουν σώματα γυμνασμένα και σίγουρα, αυτά ήταν που ενέπνευσαν τους τότε καλλιτέχνες να τα αποτυπώσουν. Σίγουρα οι στάσεις τους και οι χαιρετισμοί τους προς την εναγώνιο θεότητα υποδήλωναν την καλλιέργεια, τη λεπτή τους ιδιοσυγκρασία, το αγωνιστικό και αθλητικό πνεύμα. Αυτοί είναι οι πρώτοι διδάξαντες για να πλαστεί αργότερα το υπέροχο «καλόν κ’ αγαθόν του Έλληνα».
«Αθλομάνα Κρήτη» αποκαλούν αρχαίοι και νέοι συγγραφείς τη γενέτειρα των αγώνων στην αρχαιότητα. Πρότυπο ανά τους αιώνες η μάνα αυτής της Ευρώπης η λεβεντισσα Κρήτη, δεν γίνεται να μην είναι το επίκεντρο και του δικού μας ενδιαφέροντος. Από το 1600 π.Χ. παρατηρείται η αγωνιστική όχι μόνο σαν ατομική απλή άσκηση, αλλά και με φαντασία. Γίνεται δε επιμελημένη προετοιμασία από πλευράς τεχνικής, χρόνου, μέσων, ικανοτήτων και δυνάμεων των αθλουμένων. Στην Κρήτη φυτρώνει η αθλητική ρίζα, χωρίς βέβαια να ξεχνάμε ότι ο Δίας από την Κρήτη ήρθε στην Ολυμπία και αρχίζει το προϊστορικό-ιστορικό φαινόμενο των Ολυμπιάδων. Από την Κρήτη στην Πελοπόννησο και μετά στην υπόλοιπη Ελλάδα εξαπλώθηκε το υγιές αγωνιστικό πνεύμα. Η Κρήτη είναι η πρώτη αθλομάνα όπως υποστηρίζει ο Πλάτωνας: «των γυμνασίων ήρχοντο πρώτοι μεν οι Κρήτες έπειτα Λακεδαιμόνιοι».
Και όλα αυτά γινόντουσαν σε δημόσιους χώρους στις αρένες, στα θέατρα, στους δρόμους, στις πλατείες με τη συμμετοχή του λαού. Σε τοιχογραφία της Κνωσού παρουσιάζονται οι πρώτοι θεατές γυναίκες και άνδρες (Κρήτες Φίλαθλοι) να παρακολουθούν τους αγώνες. Ανατολικά της εισόδου της Κνωσού υπήρχε ένας μεγάλος επίπεδος χώρος μέχρι την όχθη του Καίρατου ποταμού σημερινό Κατσαμπά, με επίστρωμα άμμου όπου γίνονταν τα αγαπητά για τους Μινωίτες Ταυροκαθάψια. Στην Κνωσό μπορούμε να δούμε σήμερα το πρώτο λίθινο θέατρο στον κόσμο 500 περίπου θέσεων που φιλοξενούσε θρησκευτικές, αθλητικές και γυμναστικές εκδηλώσεις. Στη Φαιστό επίσης ανακαλύφθηκε θέατρο (πλακόστρωτη πλατεία) με χτιστά ειδώλια και στις δύο πλευρές, όπου γίνονταν διάφορες τελετές και γυμνικοί αγώνες. Σε κρητικούς σφραγιδόλιθους, σε λαβές από ξίφη, σε δακτυλίδια κ.λπ. έχουν βρεθεί χαράγματα με κατακόρυφη αναστροφή, χειροβάδιση, κυβίστηση, ακροβάτες με βραχιόλια στα χέρια, περιδέραια, φανταχτερά ενδύματα και περίτεχνες κομμώσεις, παπούτσια και το γνωστό μινωικό περίζωμα στη μέση. Aγωνίσματα - παιχνίδια στην αρχαία Kρήτη είναι: ο δρόμος, οι αρματοδρομίες, το τόξο, το λιθάρι (Κρητικό βόλι), το κολύμπι, η κωπηλασία, τα ταυροκαθάψια, η σφαίριση, η μουσική, ο χορός, το κυβίστημα. Το πάθος για τον τόπο μας, για την Κρήτη, ας γίνει ο φάρος για μια παγκόσμια εκεχειρία».
