Αξέχαστες βραδιές με ρεμπέτικα και σμυρνέικα τραγούδια θα μας χαρίσει η Κατερίνα Σκορδαλάκη που επέστρεψε ξανά για λίγες μέρες στην ιδιαίτερη πατρίδα της την Κρήτη.
Μίλησε στην “Π” για την πορεία της στην μουσική ξεκινώντας από την συνεργασία της με τον Νίκο Ξυλούρη και τον Χρήστο Λεοντή όταν ήταν ακόμη τελειόφοιτη γυμνασίου.
Δηλώνει ότι από μικρή άκουγε ρεμπέτικα τραγούδια και συγκρίνοντας τη μουσική σκηνή του σήμερα και του χθες αναφέρει ότι “αρχηγός” όλων είναι ο Βαμβακάρης.
- “Π”: Μιλήστε μας για τις εμφανίσεις σας στην Κρήτη:
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Χθες το βράδυ τραγούδησα στο Ρέθυμνο προς τιμήν του Μουντάκη για το ατελείωτο έργο το οποίο έχει προσφέρει. Ηταν μια καταπληκτική βραδιά. Την Πέμπτη θα είμαι στις Ποταμιές, στα Γκουβερνιώτικα και μετά θα πάω στο Μοχό στην Νεάπολη. Στις 20 Σεπτεμβρίου θα βρίσκομαι στο Κηποθέατρο, στο Αρκάδι. Θα κάνω διάφορες εμφανίσεις εδώ που νομίζω ότι θα είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Εμείς βέβαια είμαστε αντιστάρ αλλά πιστεύω ότι το έργο που επιτελούμε είναι πολύ σημαντικό. Οι συνεργάτες μου είναι πολύ καλοί μουσικοί και τραγουδιστές και παίζουμε ό,τι μας ζητάνε. Εγώ προσωπικά βέβαια ασχολούμαι με το σμυρνέικο και το ρεμπέτικο. Σε πολλά μέρη όμως μας ζητάνε και κάποια νησιώτικα και έτσι υπάρχουν και αυτά στο ρεπερτόριό μας.
Εξάλλου, δεν απέχω πολύ από τα νησιώτικα εφόσον η καταγωγή μου είναι από εδώ.
- “Π”: Με ποιά άτομα συνεργάζεστε;
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Είναι μαζί μου η Κωνσταντία η οποία παίζει σαντούρι. Πρέπει να σας πω ότι τα όργανα που χρησιμοποιώ είναι ανάλογα με το είδος που τραγουδάω, ρεμπέτικα και σμυρνέικα. Βιολί παίζει ο Λάζαρος Ευθυμίου ο οποίος έχει πολύ μεγάλη ιστορία στο χώρο το δικό μας. Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου είναι ο κιθαρίστας ο οποίος τραγουδάει καταπληκτικά. Ο Αρίστος Μαραγκός παίζει μπουζούκι, η Ελένη Καπηλίδου η οποία είναι εξαιρετική τραγουδίστρια και ο Νίκος Περδίκης παίζει ακορντεόν. Το συγκρότημά μας δηλαδή αποτελείται από οκτώ άτομα.
- “Π”: Συνεργάζεστε μαζί τους πολλά χρόνια;
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Ναι, περισσότερο βέβαια στις συναυλίες και όχι στα μαγαζιά. Εκεί, πέρα από το μπουζούκι που έχω μαζί μου, τα άλλα όργανα μπορεί να τα φέρει ο καθένας μαγαζάτορας.
- “Π”: Πριν έρθετε στην Κρήτη πού βρισκόσασταν;
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Ημουν στην Πελοπόννησο και την Καρδίτσα.
- “Π”: Ποιά είναι τα σχέδιά σας για το χειμώνα;
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Ακόμα δεν ξέρω πού θα καταλήξω αλλά έχω μερικές προτάσεις. Αν τα βρούμε σε όλους τους τομείς όχι μόνο στα οικονομικά όπως λένε οι περισσότεροι γιατί υπάρχουν πολλοί τομείς που μας απασχολούν για να κλείσουμε μια δουλειά”.
- “Π”: Μιλήστε μας για την πορεία σας στο ρεμπέτικο και το σμυρνέικο.
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Ξεκίνησα διαφορετικά βέβαια. Οταν τελείωσα από το γυμνάσιο έφυγα από τη Λιγόρτυνο απ’ όπου κατάγομαι και σπούδασα θέατρο. Εκεί εγώ τραγουδούσα και με είδε ο Χρήστος Λεοντής ο οποίος έχει κάνει τρομερά έργα, πολλούς δίσκους ως επι το πλείστον με τον Ξυλούρη και την Τσανακλίδου ενώ σήμερα ασχολείται με τη μουσική στο θέατρο. Τότε θα γινόταν μια συναυλία στα Ηπειρώτικα στα Γιάννενα και για κάποιο λόγο η Τσανακλίδου έφυγε. Εγώ τότε ήμουν μικρή, τελειόφοιτη γυμνασίου και είπαν ότι υπήρχε ένα κοριτσάκι που τραγουδούσε και είχε αξιόλογη φωνή. Από κει ξεκίνησα και πρωτοτραγούδησα, ήταν και ο Ξυλούρης εκεί. Με πήραν το χειμώνα μαζί τους με τον Μαρκόπουλο. Με τον Ξυλούρη συνεργάστηκα δύο σεζόν γιατί μετά πέθανε, διαφορετικά πιστεύω ότι θα με βοηθούσε πάρα πολύ. Οταν πέθανε συνέχισα μόνη μου και τελείωσα το θέατρο, σπούδασα και έξι χρόνια μουσική. Συμμετείχα στον τελευταίο δίσκο του Ξυλούρη τα “Ξυλουρέικα”. Μετά ασχολήθηκα με το ρεμπέτικο και δούλεψα με τον Μπάμπη Γκολέ για επτά χρόνια και κάναμε μαζί τρεις δίσκους. Δούλεψα επίσης με τον Τσέρτο και τον Ξυντάρη. Πήγα πολλές φορές στην Ολλανδία με τον Γενίτσαρη. Πήγα στην Γερμανία και την Πολωνία όπου τραγούδησα δύο φορές στο ραδιόφωνο με την Ρεμπέτικη Κομπανία. Τότε αποτελείτο από τους Κοντογιάννη και το Μανώλη Δημητριανάκη, καλλιτέχνες αυτού του είδους, παραδοσιακού γενικότερα. Ταξίδεψα στο Λονδίνο, στο Ισραήλ, στην Κύπρο. Εχω κάνει κάποια αξιόλογα πράγματα, συναυλίες και τέσσερις δίσκους: Την Νησιώτικη ανθολογία, που περιλαμβάνει κρητικά και νησιώτικα, το “Μανάκι μου” το “Καφέ Αμάν” και το “Μανταλάκι”. Συνεχίζω τις εμφανίσεις μου όπου μπορώ και όπου με καλούν. Αυτός ο δρόμος είναι πολύ δύσκολος και από τα ΜΜΕ δεν προωθείται. Το ρεμπέτικο είναι ένα είδος που έχει ειπωθεί από άλλους αξιόλογους καλλιτέχνες και εμείς προσπαθούμε να το κάνουμε γνωστό στην νεολαία. Οι νέοι αγαπάνε το ρεμπέτικο. Εκεί που τραγουδάω, το 90% είναι νέοι. Το είδος αυτό είναι δύσκολο ναι μεν διαχρονικό και δεν θα παύσει ποτέ να υπάρχει, αλλά προωθούνται άλλα είδη μουσικής.
- “Π”: Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο είδος μουσικής για να εκφραστείτε;
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Από μωρό αυτά τραγουδούσα. Δεν το επέλεξα συνειδητά. Από μικρό παιδί ήξερα αυτό το είδος μουσικής. Τί να έλεγα μετά; Ο πατέρας μου ήταν λυράρης και στο σπίτι έβαζε δίσκους του Τσιτσάνη και λαϊκά της δεκαετίας του ‘60 τα οποία πιστεύω ότι είναι διαχρονικά. Τα ακούσματά μου ήταν αυτά και αυτά επέλεξα να ακολουθήσω.
- “Π”: Μπορείτε να συγκρίνετε το ρεμπέτικο του χθες και του σήμερα;
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Πάνω απ’ όλα πιστεύω ότι τα βιώματα είναι εκείνα που γέννησαν το ρεμπέτικο.
Οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν με το ρεμπέτικο έδωσαν την ψυχή τους γιατί τα βιώματά τους ήταν πολύ σκληρά. Ο άνθρωπος που βιώνει άσχημες καταστάσεις πάντα αυτό που βγάζει έχει διαφορετικό νόημα από κάποιον που τα βρήκε όλα ρόδινα στη ζωή, όπως λέμε εδώ στην Κρήτη. Βέβαια, πέρα από τα βιώματα δεν θα ξεχάσουμε την καταστροφή της Σμύρνης απ’ όπου ήρθε πολύς κόσμος και έφερε μαζί τη μουσική του η οποία νομίζω ότι ήταν ασύγκριτη.
Η Σμύρνη έφερε την κληρονομιά της που ήταν σπουδαιότατη. Ο Παπάζογλου για παράδειγμα, ήταν ένας από τους καλλιτέχνες που άφησε μεγάλο έργο στο ρεμπέτικο και στο σμυρνέικο.
- “Π”: Ξεχωρίζετε κάποιους ρεμπέτες παλιούς αλλά και σύγχρονους;
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Αρχηγός όλων πιστεύω ότι είναι ο Μάρκος Βαμβακάρης ο μεγάλος δάσκαλος του ρεμπέτικου από τη Σύρο.
Μ’ αρέσει ακόμα ο Παπαϊωάννου, ο Γενίτσαρης, ο Τσιτσάνης, ο Στελάκης Περπινιάδης, ο Χατζηχρήστος, ο Ανέστης Δελιάς, ο Τούντας, ο Κάβουρας, ο Νταλκάς, ο Μούρος και ο Παπάζογλου.
- “Π”: Ακούτε και κάποια άλλα είδη μουσικής;
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Ακούω τα πάντα αλλά τραγουδάω σμυρνέικα, ρεμπέτικα και λαϊκά όχι μόνο του ‘60 αλλά και σημερινά. Αν μου αρέσουν όπως η “Μολυβιά”, τα τραγουδάω.
- “Π”: Ποιά είναι η γνώμη σας για την σύγχρονη δισκογραφία;
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Γράφονται ωραία τραγούδια και σήμερα αλλά και πολύ κακά, μιας χρήσης. Υπάρχουν βέβαια και νέοι πολύ αξιόλογοι.
- “Π”: Σας ευχαριστώ για αυτή την συζήτηση
- Κατερίνα Σκορδαλάκη: Εγώ ευχαριστώ και σας προσκαλώ στις βραδιές που θα ακολουθήσουν.
