Του Μ. Τσαγκαράκη

ΓΛΥΚΟΣ ΜΠΕΛΑΣ

JERSEY GIRL

Σκην.: Κέβιν Σμιθ

Πρωτ.: Μπεν Άφλεκ, Λιβ Τάιλερ, Ρακέλ Κάστρο, Τζένιφερ Λόπεζ

Ο Όλι είναι ένας επιτυχημένος μουσικός μάνατζερ, που ‘χάνει’ τη γυναίκα του πάνω στη γέννα του πρώτου τους παιδιού, ενός κοριτσιού. Μέσα στην αναστάτωση που του προκαλεί η ξαφνική αποκλειστική ανάληψη της ανατροφής του παιδιού, ο Όλι χάνει τη δουλειά του και πρέπει τώρα να συμβιβαστεί με πολύ λιγότερα, παράλληλα με την προσαρμογή στην πατρότητα. Στην προσπάθειά του θα τον βοηθήσουν ο πατέρας του και μια συμπαθέστατη υπάλληλος βίντεο-κλαμπ.

Συμπαθέστατη είναι κι η ίδια η ταινία. Ο Σμιθ καταφέρνει να ισορροπήσει μεταξύ μελοδράματος και κωμωδίας και φτιάχνει μια ‘feel-good’ ρομαντική/ οικογενειακή κωμωδία που προσφέρεται απόλυτα για καλοκαιρινή κινηματογραφική έξοδο.

Η κεντρική ιδέα του φιλμ είναι το να μάθει κανείς να αρκείται στα ουσιώδη, που δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά οι σχέσεις με τους ανθρώπους που αγαπάς. Ο Όλι, παρότι εργάζεται πλέον ως οδοκαθαριστής, δεν έχει εγκαταλείψει το στόχο επιστροφής στην προηγούμενή του δουλειά και όλες τις ανέσεις που του παρείχε. Η μετακόμισή του από το Μανχάταν στο Νιου Τζέρσι συμβολίζει αυτή την προσαρμογή που καλείται να κάνει σε μια νέα ζωή. Με τον πατέρα του και τους κολλητούς του, την 7χρονη πια κόρη του και τον πολύ πιο ‘προσγειωμένο’ τρόπο ζωής, με βίντεο, δημοτικά συμβούλια και σχολικές παραστάσεις.

Ιδιαίτερα επιτυχημένοι είναι οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, όπως ο πατέρας του Όλι με τους δυο κολλητούς του και φυσικά η γλυκύτατη, πανέξυπνη κόρη του Όλι, η μικρή Γκέρτρουντ.

Ο Άφλεκ πάλι είναι όπως πάντα αξιοπρεπής και περισσότερο ταιριαστός με την Τάιλερ απ’ ότι με τη Λόπεζ, εξάλλου είναι η δεύτερη φορά που τον βλέπουμε μαζί τους, μετά τα ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝ και GIGLI αντίστοιχα.



ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΓΥΑΛΙ

SHATTERED GLASS

Σκην.: Μπίλυ Ρέη

Πρωτ.: Χέηντεν Κρίστενσεν, Πήτερ Σάρσγκαρντ, Κλόι Σεβινί, Στηβ Ζαν



Η ταινία αφηγείται την πραγματική ιστορία του νεαρού αρθρογράφου Στήβεν Γκλας, που στο μέσο της δεκαετίας του ’90 ήταν ένας από τους καλύτερους συντάκτες της έγκριτης πολιτικής επιθεώρησης ‘The New Republic’. Μέχρι που αποκαλυφθηκε ότι τα άρθρα του ήταν κατασκευασμένα.

Επιτυχημένο δράμα καταστάσεων, με τον Κρίστενσεν να δείχνει το ταλέντο του σε κάτι πιο εσωτερικό και λιγότερο φαντασμαγορικό από τον Ανάκιν Σκάιγουοκερ. Φτιάχνει έναν Γκλας που, ωθούμενος από την ανάγκη για επιτυχία και αναγνώριση, κερδίζει με πονηρή διπλωματία συναδέλφους και αφεντικά. Δεν πρόκειται για κάποιον τυχάρπαστο βέβαια. Απλώς έχει πλήρη γνώση του ταλέντου του και της δύναμής του, εκμεταλλεύεται καταστάσεις χωρίς ποτέ να χαλάει την εικόνα του ‘καλού παιδιού’. Χαρακτηριστική είναι η διαδικασία κατά την οποία συνάδελφοί του ζητάνε τη γνώμη του, προσφεύγοντας σ’ αυτόν για διορθώσεις και συμβουλές πάνω στα κείμενά τους. Ο Στήβεν, πάντα καλοπροαίρετος και χαμογελαστός, εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για να κερδίσει το προσωπικό με το μέρος του, υποστήριξη που θα χρειαστεί στη διαμάχη του με τον νέο αρχισυντάκτη, Τσακ.

Το φιλμ δεν ενδιαφέρεται τόσο για τα κίνητρα, όσο στην εκδήλωση της συμπεριφοράς. Προς στιγμή αναφέρεται η πίεση που δέχεται ο Στήβεν από τους αυστηρούς γονείς του, αλλά το φιλμ δεν προεκτείνεται σχετικα.

Επίσης, εξαιρετικά ελκυστικό είναι και το θέμα, που σχετίζεται με τη ζωή ενός περιοδικού: οι συγκεντρώσεις των συντακτών, οι διαφωνίες σχετικά με τα θέματα, το πάθος με το καλό γράψιμο κτλ. Τα γραφεία του περιοδικού αναδύουν απόλυτα την ατμόσφαιρα ενός εντύπου που δεν υποκύπτει στον ‘πειρασμό’ των φωτογραφιών, αλλά καταφέρνει να είναι το επίσημο περιοδικό πτήσης του προεδρικού αεροσκάφους.

Η ταινία παίρνει τον τόνο της από τον ήπιο φωτισμό και την ήρεμη μουσική, ποτέ δεν ξεσπάει, ακόμη κι όταν μαθαίνεται η απάτη του Γκλας, οπότε αντιμετωπίζει τους ήρωες με ψυχραιμία. Εναρμονισμένο στο ανάλογο ύφος είναι και όλο το καστ. Δυστυχώς δεν το χαρήκαμε στο σινεμά, αλλά παραμένει μία από τις καλύτερες νέες κυκλοφορίες σε DVD.